MATODZI

IV. De vraag van Mashudu

Enkele jaren zijn voorbijgegaan. Matodzi is heel wat groter geworden. Tshinakako is niet meer thuis. Op een dag is de lobola (bruidsprijs) betaald. Toen is ze meegegaan met de man die kwam betalen. Tien koeien bracht hij voor haar vader. Ze moest meegaan of ze wilde of niet. Ze huilde wel omclat zij bij haar moeder wilde blijven. Maar ze kreeg toch geen

uitstel. Daardoor was het afscheid kort. Nu helpt Matodzi haar moeder met het werk. Ze leert van alles wat ze later als huisvrouw ook zal moeten doen. Ze kan ai goed water, hout en andere dingen op haar hoofd dragen. Ze heeft geleerd vuur te maken. Soms mag ze helpen om pap te koken. Het is nogal moeilijk om dat precies goed te doen. Samen met moeder gaat ze naar het veld om groenten te zoeken aan bomen en struiken of planten. Sommige planten kun je eten. Andere zijn vergiftig. Ook cle bladeren van de bomen zijn soms erg lekker als je ze kookt. Op deze manier leer je al de bomen en planten kennen.

Af en toe dansen ze. 's Avonds zingen ze. Zo willen ze hun voorouders blij maken. Dan zullen die goed voor hen zorgen.

Matodzi is meestal opgewekt. Ze is altijd blij als ze anderen kan helpen of blij maken. Vandaag staat haar gezicht bedrukt. Ze heeft een diepe rimpel in haar voorhoofd. Ze moet zoveel denken! Wat is er gebeurd?

Vanmiddag toen zij met haar vriendin bezig was om hout te zoeken, kwam Mashudu (Masoedoe) naar haar toe. Ze zei heel geheimzinnig: „Kom, ik zeg iets tegen jou". Mashudu is net zo groot als Matodzi. Dikwijls spelen ze met elkaar. Nu heeft ze haar al een hele tijd niet gezien. Samen gaan ze een beetje verder weg, zodat de anderen hen niet horen.

„Luister", zegt Mashudu. „Je weet die grote boom daar bij de kapteinsstat hè? " „Ja", antwoordt Matodzi. „Wat is dit wat jij daarmee wil zeggen? "

„Nu, morgen als de zon net boven de bergen is, moet jij daar komen, samen met mij".

„Maar wat moet ik daar dan komen doen 7 " „Daar is zondagsschool. Toe, kom toch. Daar zingen we. En dan praat die witman met de Heere, die in de hemel woont. En dan moeten we allemaal onze ogen dichtdoen. Soms zijn er die toch wel eens kijken. Dan zegt hij „amen". Je mag je ogen dan weer open doen. En dan vertelt hij van de Heere Jezus, die zieke mensen gezond kan maken".

„Maar daar mogen wij toch niet heen gaan? "

„Ja, dat weet ik eigenlijk niet, maar ik ben er pas twee keer geweest. Ik wil weer gaan, want ik wil alles weten van de Heere Jezus. Kom je? Ja, doe je het? " „Ik weet het nog niet. Misschien mpg ik dit niet doen".

Ze gaan terug naar de anderen en gaan verder met het zoeken naar hout. Ze doen alsof ze niet zijn weggeweest. Ze praten en lachen. Als ze uit elkaar gaan, ieder met een grote bos takken op het hoofd, knikt Mashudu nog eens gauw naar haar vriend in, alsof ze zeggen wil: „Je doet het, hè? "

Nu zit Matodzi thuis. Ze denkt aan lang geleden toen ze die kinderen daar hoorde zingen. Het was op die zondagmorgen toen ze met haar emmertje water gevallen is. Ze herinnert zich weer het gesprek met Tshinakako. „Daar mag je niet heengaan. Je maakt onze voorouders kwaad". Wat moet ze nu doen?

Morgen toch maar gaan en niets tegen haar moeder zeggen? Mashudu doet het toch ook en die is ook niet ziek geworden. Ze zit op een grote steen met haar hoofd tussen haar handen net zoals oude mensen soms kunnen zitten. Haar voeten maken figuurtjes in het zand. Ze ziet niet hoe mooi de zon de hemel laat verkleuren. Ze ziet niet hoe de lucht purperrood wordt. Ze ziet niets van dat alles, 't Wordt donkerder. Langzaam zakt de zon weg. Op cle steen zit nog steeds het ineen gedoken Venda-meisje.

Hoe moet ze het nu weten of ze wel of niet kan gaan? De denkrimpel wordt al dieper. Ze komt langzaam overeind. Heeft ze haar besluit al genomen? Ze slentert naar het vuur en gaat een beetje achteraf zitten. Straks beginnen ze weer te dansen en te zingen. Ze zullen niet op haar letten. „Ja, nu weet ze wat ze gaat doen. Ze gaat naar Calson. Hem zal ze vragen wat hij zou doen en waarom alles is zoals het is. Hij weet alles. Hij gaat op school en kan lezen en schrijven."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen