Rust

In 't zomerhuis, ver van de luide steden, wekt 't morgenlicht uit drcmslozs rust de velen, die rumoer en onrust meden, om heul ie zoeken bij de oude kust.

Hier wandel', men met onverhaaste schreden in 't lommer van het woud, dat onbewust de grote Naam al eeuwen heejt beleden en wiegend 't vogelvolk in sluimer sust.

Hier vloeit geen bloed van vaders cn van zonen en hoort men geen gekrijt van vrouw en kind; hier ratelen geen mitrailleurs ontzind.

Er is nog ruimte om een wijl te wonen, te toeven in de wijdheid van de vronen, te luisteren naar 't suizen van de wind.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen