Bondsdagvragen 1970

Op de dit jaar gehouden bondsdag te Utrecht ontbrak helaas de tijd in een forumgesprek de vragen te beantwoorden, die werden ingediend naar aanleiding van de gehouden toespraken.

Zoals toen reeds is beloofd, zal de beantwoording nu in „Daniël" plaats vinden.

Deze keer hoop ik enkele van de gestelde vragen te behandelen, terwijl dit D.V. in de volgende nummers door ds. A. Vergunst en ds. L. Huisman zal gebeuren.

De eerste vraag luidt als volgt: Paulus spreekt over de wederkomst en zegt dan: ertroost elkander met deze woorden (1 Thess. 4 : 16). Waar is bij ons de troost, die ligt in de Maranathaprediking? Wordt er wel voldoende aandacht geschonken aan deze gedachte in de prediking? "

De oud-christelijke gemeente leefde zeer sterk in een heimwee-vol uitzien naar de wederkomst van Christus. Dit blijkt ook duidelijk uit de brieven van Paulus. En aan het slot van de Openbaring aan Johannes zien we de bruid van Christus op cle drempel der tijden staan in haar bruidsverlangen: „Kom Heere Jezus, ja kom haastiglijk". Dit is de rechte gestalte van de gemeente Gods. De bruid zal als het recht ligt vol verlangen en heimwee uitzien naar de komst van haar Bruidegom.

Wanneer dit bruidsverlangen ontbreekt, is er stellig iets niet in orde.

Inderdaad is dit verwachten van de wederkomst des Heeren een stuk, dat in de Kerk in de loop der eeuwen menigmaal verwaarloosd is. Vandaar dat we in cle sekten als reaktie hierop vaak weer een éénzijdige benadrukking van dit geloofsstuk vinden. Het mag dus nooit vergeten worden, dat de Maranatha-verwachting de rechte bruidsgestalte is.

Wanneer de Kerk haar vreemdelingschap verliest op aarde en haar ankers hier gaat vast hechten en tevreden gaat worden met de huidige stand van zaken, zal het bruidsverlangen verloren gaan. En ook wanneer een bruid alleen met angst en vreze en beven aan de komst van haar bruidegom kan denken, dat zal de ware bruid niet zijn. De tweede vraag luidde als volgt: „In de toespraken kwam uit, dat de tijden ernstig zijn. Ligt het dan niet op de weg van de Geref. Gemeenten om een vasten-en boetedag te houden (vgl. Ninevé)? "

Het houden van vasten-en boetedagen is een Schriftuurlijke zaak. Ook in de tijd van de vaderen van de nadere reformatie werden deze dagen menigmaal uitgeschreven. Al zal in de normale kerkdiensten regelmatig aandacht worden besteed aan de nationale noden en nationale zonden, toch kan er in bijzondere omstandigheden zeker aanleiding zijn tot het houden van een vasten-en boetedag, mits ook dit weer geen vorm zal worden.

Nu nog de laatste vraag voor deze keer: „In de lezingen is beklemtoond, dat we de Heere moeten zoeken. Maar we moeten toch ook in de wereld staan en getuigen? " Inderdaad is het onze roeping in deze wereld een lichtend licht en zoutend zout te zijn, een stad op de berg en een licht op de kandelaar. En Jezus heeft gezegd: „Wie Mij belijden zal voor de mensen enz." In de wereld staan en getuigen is dus naar de eis van de Schrift onze dure roeping. Het is ook de inhoud van het profeet-zijn krachtens het ambt aller gelovigen.

Maar ook het zoeken van de Heere kan en mag natuurlijk niet ontbreken. „Wie Mij vroeg zoeken, zullen Mij vinden" en „wie Mij vindt, vindt het leven."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen