Predikt het evangelie

Het is algemeen bekend, dat de opgestane Christus Zijn discipelen heeft opgedragen om het evangelie in zijn volle bloei ook te verkondigen aan de heidenen. Israël was niet meer alleen het volk, waaraan de woorden Gods waren toevertrouwd. Nog erger was het, dat de beloofde Messias de Joden een ergernis was en de Grieken een dwaasheid. Toch zou het evangelie zijn doorgang vinden, want het koninkrijk Gods zou door de Zoon Gods vergaderd worden. Als de laatste zal zijn toegebracht, zal Hij verschijnen op de wolken des hemels om te oordelen de levenden en de doden. Zo is door Gods bijzondere zorg ook de Schrift tot ons gekomen met de openbaring van het vleesgeworden Woord. Dat is het, wat onze verantwoordelijkheid zo groot maakt. Als we vandaag met onzetting kennisnemen, van wat met dat Woord gedaan wordt en het allerwege krachteloos wordt gemaakt, bezet ons een angstaanjagende huivering. Zijn we bezig ons eigen graf te graven, onze eigen ondergang te zoeken als Christen-natie?

Dat Woord moet in de gehele wereld gepredikt worden onder alle kreaturen. Zou dan de Heere bezig zijn om dat Woord van ons weg te nemen en aan anderen gaan geven? Natuurlijk gunnen we anderen dat Woord, ja door middel van zending proberen wij ook dat Woord te brengen op plaatsen, waar het nog nooit gehoord is. Maar we zouden het toch niet graag willen missen op onze kansels als het enig helder schijnende licht en als het Woord, dat alleen ter zaligheid leidt.

Dan zijn we niet alleen bang voor hetgeen men buiten ons kerkverband ziet, maar ook voor de tendenzen, die we binnen onze eigen kerkelijke grenzen zien. Meer en meer is een bevindelijke prediking niet gewild. Men vraagt naar een mooie, voorwerpelijke verklaring en zo heet het dan: de Geest moet het zelf toepassen. Maar van bevinding der heiligen, die zuiver Schriftuurlijk is, wil men niet horen. Daarmede bedoelen we niet het vergeestelijken of waarheden achter de waarheden gaan zoeken om er zo meer in te leggen, dan Gods Geest bedoeld heeft: de zogenaamde inlegkunde. Natuurlijk moet toegegeven worden dat de grens tussen vergeestelijken en de geestelijke strekking van een bepaalde tekst soms moeilijk is te trekken. Maar we hebben het profetisch Woord, dat zeer vast is. Dat behoeft tekst en uitleg, of liever verklaring en toepassing, maar dan ook zuiver schriftuurlijk, tekst met tekst vergelijkend.

Dat zendingsbevel is uitgevoerd, zodat wij nu nog dat Woord van God mogen hebben. Daarmede komt ook dat zendingsbevel tot ons en dragen wij de grote verantwoordelijkheid dat het onder alle kreaturen komt. Hoewel ieder krachtens het ambt aller gelovigen de opdracht heeft om in zijn eigen omgeving het licht van het Woord te doen schijnen, daarom houdt dit echter niet in, dat ieder maar het recht heeft om op eigen houtje zending te gaan bedrijven. Het was hier een uitdrukkelijk bevel aan de discipelen. Zij werden hier tot die taak geroepen. En zo is het nog. De Heere zendt Zelf Zijn arbeiders uit om het Woord Gods te verkondigen.

Alleen is het dan wel noodzakelijk, dat we doordrongen zijn van het besef, of we zelf deel hebben aan de inhoud van dat aan anderen verkondigde Woord. En dat geldt voor een ieder, die werkt in het Koninkrijk Gods.

Biliam heef ook goed, mooi en gemakkelijk gepreekt.

We kunnen in Zijn Naam grote krachten gedaan hebben, geprofeteerd en duivelen uitgeworpen hebben en dan nog buiten staan. Dat geldt zowel voor de spreker, maar ook voor degene, die het Woord hoort. Eenmaal zullen we rekenschap moeten afleggen van hetgeen we gehoord hebben. Dan komt degene, die het gebracht heeft op de achtergrond. Wat hebben wij dan met dat Woord gedaan?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen