Brief uit Merksem

Beste Evangelisatievrienden.

Het is u natuurlijk allen wel bekend, dat we in Vlaanderenland niet in elke plaats struikelen over protestants Christelijke instellingen zoals b.v. scholen met de bijbel, Chr. bejaarden en kindertehuizen, enz. Integendeel, in het „Antwerpse" vinden we alleen, in de stad zeli' en in het randstadje Boechout een. school met de bijbel.

In dit plaatsje Boechout is ook een Chr. kleuterschool en een. Chr. kindertehuis.

De totstandkoming van. dit kindertehuis, waaraan een zeer grote behoefte bestond, is mogelijk geworden door grote milddadigheid in. Nederland en West-Duitsland.

Het was hier n.1. een onmogelijkheid om kinderen, die voor kortere of langere tijd niet door de ouders verzorgd konden worden, ergens anders onder te brengen dan daar waar ze rooms opgevoed worden. U begrijpt, wat een uitkomst nu deze inrichting is. Dat werden ook wij gewaar, toen we deze dagen ook voor zo'n probleem kwamen te staan.

Wij hebben een gezin, vader, moeder en vijf kindertjes waarmee we reeds ruim een half jaar kontakt hebben. Dit gezin heeft veel moeilijkheden en de vrouw is daarom genoodzaakt te gaan werken. Maar u begrijpt, wat er van de kindertjes terecht komt. De leeftijd dezer kinderen is van 7 jaar tot 8 maanden. Wij hebben ons in verbinding gesteld met de directrice van genoemd, kindertehuis met als resultaat, dat we donderdag 12 februari met mijn vrouw en de ouders, vier der kinderen hebben. weggebracht. De kleinste van 8 maanden moet nog een andere oplossing voor gezocht worden, daar de leeftijdsgrens in het tehuis is van 2 t.m. 10 jaar. Wij werden in Boechout vriendelijk ontvangen en de directrice heeft ons het gehele gebouw laten, zien, alles zag er keurig uit.

Maar nu komt het grote probleem en dat is: Kinderverzorgsters, en die zijn er in België niet, althans geen protestantse, dus zijn ze aangewezen op Nederland.

Op het ogenblik zijn er twee Nederlandse meisjes, maar er moesten er minstens twee bijkomen, er is in het tehuis plaats voor 30 a 40 kinderen. Momenteel zijn er nu totaal 23.

U begrijpt, dat met een personeelsterkte van een directrice en twee meisjes, opname van meer kinderen onmogelijk wordt. En daarom dachten wij „weet je wat, dat zetten we eens in „Daniël", misschien zijn er bij ons wel meisjes, die daar iets voor voelen, "

Ze moeten natuurlijk niet denken, dat het een leuk avontuurtje is, want dan zullen ze in België zeker teleurgesteld uitkomen. Maar als er nu eens meisjes zouden zijn, die zoiets graag willen, dan moeten ze dat echt principieel opvatten. Wij zouden bijna zeggen:

„Er een beetje roeping voor hebben, een begeerte om naast huishoudelijk werk, de kindertjes die van huis uit bijna allen van alle godsdienst vreemd zijn, de eerste beginselen der waarheid bij te brengen." Voor een meisje, dat zich innerlijk tot het zendingswerk voelt aangetrokken, zou dit een goede start kunnen zijn.

Bovendien zou het voor ons een grote steun zijn, als we daar een paar trouwe helpsters hadden die mee hielpen onze beginselen ook daar uit te dragen en waaraan we de kinderen konden toevertrouwen.

Wij komen gedurig met zulke gezinnen in aanraking, omdat we het meer zoeken in de heggen en stegen, dan in de villawijken. Dus ligt de mogelijkheid voor de hand, dat we van tijd tot tijd meer van die kindertjes onder onze hoede krijgen en dan zouden we genoodzaakt zijn, om ze over te geven in de handen van on-en bijgeloof. Wij zijn al zo blij, dat we deze vier uit Rome's vingers gefutseld hebben. De Heere geve, dat er meer mogen volgen.

Welnu, ligt hier dan geen pracht van een taak? Wat we schier niet kunnen bereiken bij de ouderen, zou dat met de hulp des Heeren. misschien niet veel meer mogelijk zijn bij de kindertjes wier hartjes nog ontvankelijk zijn? Dus welk principieel meisje wil helpen? Het zal natuurlijk veelmeer zelfverloochening en opoffering kosten dan een dag in Merksem foldertjes in de brievenbussen duwen. Maar daartegenover is het een schone taak, die kindertjes te mogen wijzen op de Enige Weg der Behoudenis.

Betreffende salaris, enz. kunnen wij u alle inlichtingen verstrekken.

Schrijft maar naar mijn adres. Het is nog altijd: Oude Barreellei 64 Merksem.

Je mag natuurlijk ook zelf komen eventueel met ouders. praten,

In ieder geval onze deur staat altijd open, behalve 's nachts natuurlijk, dat is te gevaarlijk, maar dan zouden we zonodig, wakker gemaakt zijnde, toch wel opendoen. Dus tot kijk, niet allemaal tegelijk! Hartelijk gegroet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen