Aandacht voor Schotland

De Vrije Presbyteriaanse Kerk.

Aan het begin van deze kerk stond hef uittreden van de twee predikanten Donald MacDonald van Schieldaig en. Donald Mac Farlane van Dingwall uit de Vrije Kerk van Schotland in 1893. Zij meenden niet langer in deze kerk te mogen blijven nu de belijdenis der kerk niet langer bindend gezag had. Zo kwamen deze predikanten op zichzelf te staan. Velen echter gingen met hen mee. Hun begin was klein, maar het stekje groeide. Na 1900, toen de meerderheid van de Vrije Kerk zich verenigde met de Verenigde Presbyteriaanse Kerk en een minderheid de oude Vrije Kerk voortzette, keerde echter een aantal Vrije Presbyteriaanse predikanten en leden weer tot de Vrije Kerk terug.; Ook werden er van de kant van de Vrije Kerk pogingen gedaan om met de Vrije Presbyteriaanse Kerk te verenigen, maar dit mocht niet gelukken. Sindsdien trekken de beide erfgenamen van de Vrije Kerk van 1843 gescheiden op. Dit is bijzonder jammer, want beide kerken zouden veel voor elkaar kunnen betekenen.

Nu zien we wat zo vaak in het kerkelijk leven voorkomt, dat zij die heel dicht bij elkaar staan weinig kontakt met elkaar hebben.

De „Free Presbyterian Church" telt ongeveer 40 gemeenten met een aantal afdelingen. Zij vormen samen vier klassikale vergaderingen en één synode, die jaarlijks in Inverness, „de hoofdstad van het noorden", bijeenkomt. Er is ook een gemeente in Londen en er zijn twee gemeenten in Amerika, twee in Nieuw-Zeeland en één in Australië.

Er zijn. ruim vijfentwintig predikanten en ongeveer vijftien theologische studenten in opleiding. De synode heeft drie predikanten als docenten benoemd. Deze geven les aan de studenten in de plaats waar zo predikant zi.jn.

Het zendingsvcld van de Vrije Presbyteriaanse Kerk bevindt zich in Rhodesia. Hier zijn drie predikanten werkzaam; één Schotse dominee en twee Afrikaanse predikanten. Verder wordt er medisch werk verricht en onderwijs gegeven. Deze zending wordt vanuit Nederland door de M'buma stichting gesteund.

De laatste jaren wordt, het evangelisatiewerk (lektuurverspreiding), vooral door de jeugd, ter hand. genomen. Ook doen de theologische studenten in Glasgow sinds enkele jaren aan straatprediking. liet laatste heeft vorig jaar in do synode nogal wat discussie opgeroepen.,

De Vrije Presbyteriaanse Kerk geeft een kerkelijk maandblad („The Free Presbyterian Magazine") 1) en een maandelijks jeugdblad uit („The Young People's Magazine") 2).

Algemene indruk.

Wanneer we het geheel van het kerkelijk

leven van de gereformeerde kerkgroepcringen in Schotland overzien, valt het ons op, dat de gereformeerde gezindte — dit begrip kennen ze niet — hier kleiner is dan in Nederland. Dit spreekt vanzelf, omdat Schotland slechts 5V2 miljoen inwoners telt. De gereformeerde gezindte is nu, in tegenstelling tot vroeger, het sterkst in het noorden en het noord-westen vertegenwoordigd. Het lijkt wel of er een gehele verschuiving heeft plaats gehad.

Binnen deze gereformeerde kerkformaties tref je tweeërlei houding tegenover elkaar aan. Een houding die meer open staat voor de ander en kontakt met de ander zoekt en een houding die zich meer kenmerkt door afzondering van de ander. Er zijn plannen om in de toekomst tot nauwer samenwerking met elkaar te komen, tussen de Geref. Presbyteriaanse Kerk en de Vrije Kerk. Ook zijn er kontakten tussen gereformeerde predikanten in de Nationale Kerk van Schotland en dominees van de Vrije Kerk. De Vrije Presbyteriaanse Kerk neemt de meest geisoleerde positie in het Schotse kerkelijk leven in.

Zoveel theologische discussie als er in onze gereformeerde gezindte is (b.v. over schepping en evolutie, vrouw in de ambten, het gezag van de Bijbel, de binding aan de belijdenisgeschriften), is er in de Schotse gereformeerde kerken momenteel niet. Aan het eind van de vorige eeuw is hier veel diskussie over geweest en toen zijn er beslissingen gevallen. Theologische strijd ligt de Schotten misschien ook niet zo erg. Ze zijn meer praktisch ingesteld. Iemand heeft eens gezegd: „Wanneer wij gaan diskussiëren, gaan zij een gebedssamenkomst houden". De invloed van de gereformeerde kerken op het volksleven laat zich moeilijk vaststellen. Laat je de naam van de Vrije Kerk of van de Vrije Presbyteriaanse Kerk in Schotland vallen dan kijkt men je vaak wat vreemd aan. Je krijgt de indruk, dat dit vreemde, bijzondere kerken zijn in de ogen van de Schotten.

De kerken houden zich in hun kerkelijke vergaderingen wel met het openbare leven bezig. Ze hebben hier een apart deputaatschap voor, dat elk jaar rapport over het algemeen geestelijke en zedelijke leven van het Schotse volk en over vragen betreffende dit leven aan de synode uitbrengt. Er gaan ook geregeld protestbrieven aan de overheid en andere instanties uit. Tot dit en de levenswandel van de leden van deze kerken beperkt zich. hun invloed, wel, denken we.

De Schotse gereformeerde gezindte beschikt niet over eigen onderwijsinstellingen (behalve theologische). Ook niet over christelijke politieke partijen, eigen uitgeverijen of eigen periodieken (buiten de eigen kerkelijke maandbladen). Van tijd tot tijd geven de Vrije Kerk en de Vrije Presbyteriaanse Kerk eens een boek of brochure uit, maar verder is gereformeerd Schotland aangewezen op „The Banner of Truth Trust" in Londen 3) en Amerikaanse uitgaven. De eerstgenoemde is een uitgeverij, die veel Engelse en Schotse „oude schrijvers" uitgeeft en ook een goed maandblad „The Banner of Truth" (De Banier der waarheid). Wil je in Schotland oude theologische boeken kopen dan zoek je tevergeefs naar een Lindenberg's boekhandel of naar een Van den Tol's winkel en meer dergelijke zaken. Het is moeilijk om b.v. iets van Thomas Boston of van de gebroeders Erskine te kopen.

In Nederland zijn er meer werken van deze schrijvers in vertaling verkrijgbaar dan in Schotland in het Engels. Wanneer je dit aan Schotten vertelt, kijken ze toch wel even vreemd op.

Zoals we al eerder schreven heeft ook Schotland een geestelijke opwekking nodig. Er wordt naar uitgezien en er wordt om gebeden. Wanneer de Heilige Geest weer krachtig gaat werken wordt alles nieuw. Daarom: „Kom, Schepper, Geest".

1) Administratieadres: Mr. T. Straham Mc Cune, 357 Doagh Road, Newtownabbey, Co. Antrim, Northern Ireland.

2) Administratieadres: Mr. R. MacKenzie, C.A., 10 Beaufort Road, Inverness, Schotland.

3) Adres:78 b Chiltern Street, Londen. Utrecht.

Naschrift:

In het artikel „De Schotse middelbare school" (no. 10) kwamen enkele drukfouten voor:

blz. 150, le kolom, r. 9 v.o.: bekostigd i.p.v. behartigd; blz. 151, ^e kolom, r. 11 v.b.: „prefects i.p.v. „pretects", r.i 28 v.b.: „evangelical" i.p.v. „evangelical", r. 8 v.o.: „zeden" i.p.v. „reden".

In het artikel „Kerkelijke kaart van Schotland" (1): blz. 164, le kolom, r. 24 v.o : besluit i.p.v. begin.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen