Jaarwisseling

Het jaar 1970 is bijna aangebroken. Wat zal het ons brengen? Niemand die hierop antwoord geven kan. Hoeveel berekeningen hebben wij misschien al gemaakt, waar straks een streep door gaat. Wat een plannen, die wellicht nooit verwezenlijkt zullen worden. En toch Gods Woord houdt stand. Laat dan het Woord Góds ons richtsnoer zijn. Ja, dat de bede ook in Uw jonge hart mocht worden gevonden: „Ga ons met Uw heillicht voort".

„Welgelukzalig", zo stort de psalmist zijn ziel uit, „die de Gods Jacobs tot zijn hulp heeft". Er is een jubel in zijn hart om het geluk van zo een te verheffen. Zulk een is boven allen, is alleen gelukkig te prijzen, die de God Jacobs tot zijn hulp heeft. De God Jacobs, dat is de God van Israël, de levende God. Daar is geen God behalve Hij. Het leven van Jacob was een lijden, een strijden, een overwinnen. Het was één zwerftocht: altijd op reis, nooit in rust, steeds dichter bij huis. Altijd midden in de branding, menigwerf zinkende, nooit verdrinkend. „Luctor en emergo", al worstelend ontkom ik de golven. In dat leven heeft Jacob óók ondervonden wie God voor hem was. Hij heeft waarlijk het zalig voorrecht gekend wat het is om een God voor zijn hart, een God tot een toevlucht en hulp te hebben.

Jacob, door Gods vrijmacht uitverkoren, door Gods liefde getrokken, door Zijn stem bemoedigd, door Zijn zorg bewaard, door Zijn hulp geleid, door Zijn ontferming vertroost, is als op de armen van die God ten hemel ingedragen.

„De God van Jacob", is een geiiefdkoosde Naam. Wanneer uit de diepte der ellende tot Hem wordt geroepen, dan heet het in de Schrift: „Neem het ter ore, o God van Jacob". De verlossingen spreken van een zetten in een hoog vertrek. De verschrikkingen spreken van een beven voor het aangezicht van de God Jacobs. En jubelt de ziel, dan is het: „Juicht de God van Jacob". Ja, welgelukzalig die de God Jacobs tot zijn hulp heeft.

En dit woord houdt alle eeuwen door zijn betekenis. Er gaat een bekorende kracht van uit voor 't vroom gemoed, dat de God Jacobs kennen mag. Het jaar 1969 is bijna weggezonken in cle schoot der eeuwen en een nieuw jaar ligt voor ons met zijn noden en zorgen, lijden en strijden, met voorspoed en teleurstellingen. Dat geldt niet alleen de ouderen, maar ook U als jonge mensen.

Is het niet altijd weer: „Wat zal de dag baren? " Is er niet veel in het wereldgebeuren, maar ook op kerkelijk terrein, dat ons met zorg moet vervullen, ja met bange zorg? Pakken de donkere wolken van ongeloof en bijgeloof, van afval en verval zich niet samen? Dit alles wijst op een bange nood, die staat te wachten. Jonge mensen, zie temidden van de stormen van het leven toch God aan uw kant te krijgen. Dan weet ge waar ge met Uw noden heen moet.

Want: Zalig die de God Jacobs tot Zijn hulp heeft. Die God van Jacob is een verkiezend God, een opzoekend God, een wederbarend en bekerend, een vergevend God, een bewarend God, een vertroostend God, een verrassend God en dat in Jezus Christus, bij Wie hulp besteld is, bij de Man van smart, bij de Held die glorie won.

De Heere mocht in 1970 de arbeid onder onze jeugd willen zegenen. Hij, de Heere, geve degenen die daarbij leiding hebben te geven lust en liefde voor deze arbeid. Hij beware onze jeugd, maar ook ons ouderen, bij de waarheid en Hij ga ons met Zijn heillicht voor. Vergeet het niet: Ezau had véél, maar Jacob alles. En dat alles is het goed dat nimmermeer vergaat, het deel dat niet zal worden weggenomen. Op Hem dan ook vertrouwd, bij Hem geschuild, 't van Hem verwacht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen