In de avond van het leven (4)

Waf kunnen plaatselijk doen?

Voor de meeste bejaarden breekt er een tijd aan, dat ze zich uit de dagelijkse samenleving moeten terugtrekken. Heel vaak wordt dit voor hen een tijd van eenzaamheid, vooral als zij niet meer in de gelegenheid zijn om zelf een bezoek te gaan brengen of zelf boodschappen te gaan doen.

Meestal is dan de zondag de enige dag, dat zij nog hun woning of kamer verlaten voor de gang naar de kerk. Wanneer ze zelf niet meer kunnen komen, is er in vele gemeenten door de kerkeraad wel een commissie benoemd, die ervoor zorgt dat zij naar de kerk gereden worden.

Wordt de kerkgang ook bezwaarlijk, dan is men aangewezen op de kerktelefoon of op het zelf lezen van een preek.

De meeste bejaarden vinden dat vaak het ergste om juist zondags de kerkgang, waar ze iedere week naar toe leefden, ook nog te moeten missen.

Weer een stapje eenzamer, nog meer alleen. In vele gemeenten beschikt men over één of meer bandrecorders, waar men zondags de preken mee opneemt, die dan door de week bij de mensen thuis beluisterd kunnen worden.

In ons gejaagde leven verdiepen we ons veel te weinig in de problemen der bejaarden, omdat we menen het zelf zo druk te hebben. Dit mag echter niet zo zijn. Ook hier hebben wij als jongeren onze roeping te betrachten.

Bezoek en gesprek.

In Gouda bestaat er sinds enkele jaren een damescomité van de Gemeente, die bejaarden, alleenstaanden en langdurige zieken van tijd tot tijd een bezoek brengen. Zo'n visite verloopt meestal vanzelf, omdat onze bejaarden vaak over een rijke levenservaring beschikken en ze ons dan ook heel wat over vroeger kunnen vertellen, soms heel leerzaam en interessant.

Bij zo'n bezoekje is luisteren een groter gave dan spreken. Het gebeurt ook wel, dat de dames zelf iemand een uurtje naar hun eigen huis halen, dan wordt het contact geen sleur en als het van tevoren is afgesproken, hebben de bejaarden weer een dag in het vooruitzicht, die afwijkt van het dagelijkse patroon. Brengt men bij zo'n gelegenheid zijn bezoek weer naar huis, dan is het wel hartelijk om even mee naar binnen te wippen. Het alleen thuis komen, waar door veel mensen altijd weer tegenop gezien wordt, is dan gelijk ondervangen en veel gezelliger.

We kunnen zo ontzettend veel voor oude-

re mensen betekenen, als we er maar oog voor hebben. En het behoeft echt niet altijd alleen iemand van de kerk te zijn.

Onze zieke buurvrouw of buurman, als we jarig zijn even iets lekkers brengen, of de eerste voorjaarsblcemetjes uit eigen tuin naar een flatbewoonster meenemen enz., enz.

Het gaat meestal niet om de gave, maar het feit dat er nog aan ze gedacht wordt, maakt deze mensen vaal al zo blij en tevreden.

Kerstavond.

Nu wil ik U iets vertellen over onze Kerstavond, die wij in de maand december gewoon zijn te houden.

Alle bejaarden, die nog enigszins ter been zijn, krijgen voor deze avond een uitnodiging met een aangehecht strookje. Zij, die deze avond wensen bij te wonen, retourneren het strookje. Voordat we deze avond vaststellen, wordt er contact opgenomen met de bejaardentehuizen, ter voorkoming van het feit, dat een bepaalde avond door deze bejaardentehuizen georganiseerd, samenvalt met de onze.

Ook hebben we vorig jaar voor het eerst enkele patiënten uit een verpleeghuis, die permanent daar verzorgd worden en weinig bezoek ontvangen, onze avond laten bijwonen.

Toen we begonnen, was het voor sommige mensen wat vreemd, maar de belangstelling groeit ieder jaar. Voordat deze avond gehouden kan worden, is er heel wat te organiseren. Ongeveer drie weken van tevoren komen we als damescomité bijeen om de organisatie van de avond te bespreken. Ongeveer drie dagen van tevoren zijn we ermee op de hoogte hoeveel bejaarden we kunnen venvachten.

De Kerstavond wordt gehouden in de zaal bij de kerk. 's-Morgens vroeg wordt er een begin gemaakt met het klaarmaken van de fruitmandjes, een snoepje voor de dames en een rokertje voor d.e heren, wat ze mee naar huis kunnen nemen. Ook wordt de zaal een beetje opgevrolijkt met hier en daar een vaasje bloemen. De avond begint om half acht. Om ongeveer 7 uur worden alle bejaarden met de auto opgehaald door leden van de gemeente, die ze na afloop ook weer thuis brengen. Ook wie deze avond als chauffeur fungeren, wordt door het damescomité van tevoren georganiseerd.

Om half acht wordt de samenkomst door de predikant geopend. Ma een Psalm gezongen te hebben, wordt een gedeelte uit Gods Woord gelezen. Daarna gaat de dominé voor in gebed en houdt hij een meditatie. Vervolgens wordt er koffie of thee geserveerd, met kerstkrans, wat ongeveer drie kwartier in beslag neemt.

De spreker of spreekster, die we voor deze avond uitgenodigd hebben, krijgt nu de gelegenheid zijn of haar kerstverhaal te vertellen of voor te lezen, daarna wordt er gezongen en volgt weer een pauze, waarin weer koffie of thee geserveerd wordt met koek.

Na de pauze worden de mandjes uitgedeeld, gezongen en met gebed geëindigd. Het is dan inmiddels tien uur geweest. Alle bezoekers nemen nu afscheid en worden naar huis gebracht.

Deze avond mag altijd bijzonder geslaagd genoemd worden. Door dit samenzijn wordt de onderlinge band weer versterkt. Vele ouderen hebben vroeger met elkaar omgegaan, maar door de gebreken van de ouderdom zijn zij vaak niet meer in de gelegenheid elkaar te ontmoeten, omdat ze aan hun woning gebonden zijn.

Op zo'n avond zien ze echter elkaar weer eens en worden allerlei herinneringen van vroeger opgehaald.

Daarom is het zeer aan te bevelen op zulk een avond een ruime pauze te houden. De bejaarden, die deze avond niet kunnen bijwonen, krijgen een fruitmandje, dat door een der diakenen wordt thuis bezorgd.

De zaterdag voor Pasen wordt aan onze leden, die in een ziekenhuis verpleegd worden, een bloemetje gestuurd. De bejaarden in de rusthuizen en de zieken thuis krijgen ook een attentie.

Verjaardagen.

We hebben hier in onze Goudse Gemeente de gewoonte om de bejaarde leden als ze jarig zijn een bezoek te brengen. Zo mogelijk wordt dit door de predikant zelf gedaan, anders neemt een der kerkeraadsleden dit op zich.

Zo'n bezoek hoeft niet lang te duren, omdat er toch altijd op zo'n dag familie of vrienden aanwezig zijn. Het damescomité zorgt ook dan weer voor een bloemetje of fruitmandje.

Bejaardenreis.

Tot slot zij vermeld, dat in de maand augustus of begin september met de bejaarden een reisje per autobus wordt gemaakt. 's-Morgens om half negen komen ze dan samen in de zaal van de kerk. Daar spreekt de predikant een kort woord, wordt een

gedeelte uit Gods Woord gelezen, samen gezongen en een zegen gevraagd.

Daarna vertrekt de bus. 's-Avonds om ongeveer half negen zijn ze dan weer in de stad terug.

Er is een aparte commissie, die deze reis jaarlijks voorbereidt en alles regelt.

De kosten worden gedragen door persoonlijke giften, waartoe in de kerkbode een oproep wordt gedaan. Zonodig past de Diaconie het ontbrekende bij.

Zo blijkt, dat er in de Gemeente echt wel een en ander gedaan kan worden aan de oudere leden van de Gemeente om hun ons meeleven te bewijzen en hun wat gezelligheid te brengen in hun vaak eenzame bestaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen