Aandacht voor Schotland

Deze keer willen we iets vertellen over de opleiding tot verpleegster en de gezondheidsorganisatie in Schotland. Het is meer het weergeven van wat we gehoord en meegemaakt hebben dan een uitvoerige behandeling van deze onderwerpen.

De opleiding tot verpleegster.

De opleiding tot verpleegster in een algemeen ziekenhuis duurt drie jaar. Je kunt beginnen wanneer je zeventien jaar en zes maanden oud bent en tenminste vier jaar middelbare school gevolgd hebt. In sommige ziekenhuizen is het verplicht om eerst een maand als verpleeghulp te werken. Je hebt dan voordat je je opleiding begint, enig idee van wat er in een ziekenhuis omgaat.

Mocht je eventueel na deze maand je keus om verpleegster te worden willen herzien dan kun je direkt je ontslag krijgen.

De opleiding begint met zes weken theorie. Je krijgt op school les in „kennis van het menselijk lichaam", ziektekennis, „hoe verpleeg ik patiënten", enz. Deze zes weken theorie worden elk halfjaar herhaald.

Om van het eerste in het tweede leerjaar te komen moeten de leerlingen examen doen: schriftelijk én mondeling, zowel theoretisch als praktisch. Van het tweede naar het derde leerjaar is er geen examen, want twee en een half jaar nadat je opleiding begonnen is, moet je examen doen voor de examenkommissie bestaande uit leden van de staf van het ziekenhuis. Weer theorie en praktijk. Slaag je voor dit examen dan krijg je toestemming om een half jaar later het staatsexamen af te leggen. Het is dus niet zo als in Nederland, dat je één eindexamen doet. In Nederland leg je namelijk na drie en een half jaar examen af voor een kommissie bestaande uit leden van de staf van het ziekenhuis en iemand die door de regering aangesteld is om toezicht op het examen te houden. In Schotland doe je dus examen voor het ziekenhuis én een staatsexamen. Alle kandidaten uit verschillende ziekenhuizen komen bij elkaar en krijgen dezelfde vragen. Na ongeveer vier weken horen ze de uitslag. Ze krijgen echter geen diploma en ook geen speld; alleen een briefje waarop staat dat ze geslaagd zijn of niet. Een speld moet apart aangevraagd worden en wordt na betaling verkregen. De speld is ongeveer even groot als het Nederlandse insigne voor diploma A Ziekenverpleging. De kleuren zijn grijs en blauw als ondergrond met daarop een wit kruis. Na het staatsexamen zijn de leerlingen verplicht om een jaar na te werken in het opleidingsziekenhuis. Ze krijgen dan hun ziekenhuis-insigne. Bij eventuele sollicitaties later wordt er altijd gevraagd of de sollicitante het ziekenhuisinsigne heeft en welk.

De praktische opleiding.

Het is me opgevallen dat er hier meer dan in Nederland nadruk op gelegd wordt dat leerling-verpleegsters aan een opleiding bezig zijn: ze moeten opgeleid worden tot verpleegster. Dat houdt o.a. in een goede theoretische scholing, maar ook een gevarieerde praktische opleiding. De leerlingen moeten van zoveel mogelijk dingen kennis nemen en dat verwerken. Daarom moeten ze tijdens hun opleiding in hun eigen ziekenhuis elke zes weken naar een andere afdeling. Daarnaast gaan ze groepsgewijs in het eerste leerjaar zes weken naar een kinderziekenhuis, en vier weken naar een kraamkliniek. In het tweede jaar volgen dan drie weken „public health" (gezondheidsorganisatie) en acht weken in een psychiatrisch ziekenhuis.

Tijdens de „public health training" gaan de leerlingen een paar dagen mee met de „public health visitor" en de „district nurse". Een „public health visitor" is een wijkverpleegster die voornamelijk voorlichting geeft aan de mensen over voeding, hygiëne, enz. bejaarden bezoekt, als tussenpersoon dient voor mensen die hulp nodig hebben, enz.

Een „district nurse" is een verpleegster die in de wijk mensen wasbeurten geeft, injekties, enz. Ze helpt ook bij bevallingen en zorgt de eerste 10 a 14 dagen voor moeder en kind. De eerste drie dagen komt ze twee keer per dag en de volgende dagen één keer. In Schotland kent men n.1. geen kraamverzorgsters.

Deze drie weken „public health" moeten de leerling-verpleegsters onder andere gedaan hebben voordat ze als gediplomeerd erkend kunnen worden. Dat houdt in dat verpleegsters die buiten Schotland hun opleiding hebben gedaan en deze training niet gehad hebben, deze alsnog moeten doen voordat ze als gediplomeerde in Schotland erkend worden.

De gezondheidsorganisatie

De gezondheidsorganisatie Wanneer je de namen van Schotse ziekenhuizen leest, valt het je op dat er nergens Prot. Christelijk of R.K. voor staat. Dat is niet omdat ze vergeten zijn dat er voor te zetten, maar omdat alle ziekenhuizen. staatsziekenhuizen. zijn. Ze worden dus niet gebouwd en geëxploiteerd door een protestantse of rooms-katholieke gemeenschap of vereniging, maar de regering bepaalt of het nodig is dat er een nieuw ziekenhuis komt, bouwt het dan, richt het, in en betaalt de salarissen van-

doktoren. en verpleegsters enz. Vandaar dat niemand die in Schotland in het ziekenhuis opgenomen wordt liggeld betaalt, dokterskosten heeft, enz. Iedereen kan kosteloos medische hulp krijgen, zowel in het ziekenhuis als thuis. Alleen voor een behandeling bij de tandarts moet je een basisbedrag betalen.

De Nationale Gezondheidsorganisatie. Gratis medische hulp.

Deze regeling dat iedereen kosteloos medische hulp kan krijgen bestaat sinds 1948. Er is toen een Wet op de gezondheidsorganisatie tot stand gekomen en „the National Health Service" is opgericht. Dit orgaan heeft tot taak de gezondheidstoestand in Schotland te bevorderen en daarvoor de nodige maatregels te nemen. Vandaar de gratis medische hulp, het beschikbaar stellen van geld om zuigelingen-en kleuterbureaux te houden, om bejaarden te helpen (bejaardenwoningen o.a.), om gehandicapten ee" hand te reiken enz.

We willen een paar kleine voorbeelden noemen: Voor mensen die dusdanig gehandicapt zijn dat ze zich alleen per auto kunnen verplaatsen, stelt de N.H.S. speciale blauwe autootjes beschikbaar.

Aanstaande moeders kunnen gratis elke dag één „pint" (= ± een halve liter) melk krijgen. Is de baby geboren dan krijgt de baby bonnen voor gratis melk, Tot zijn (haar) vijfde jaar. Dan gaat hij (zij) naar school waar aan iedere leerling een halve liter melk per dag uitgedeeld wordt.

Wie betaalt dat?

Hoe komt „the National Health Service", dus de regering aan het geld om dit alles te doen? Iedere Schot betaalt 10% van zijn inkomen voor de N.H.S., de gehuwde vrouw die verdient 6%. Het geld dat hierdoor binnenkomt is echter lang niet toereikend. De rest wordt aangevuld met geld van andere belastingen.

Anders dan in Nederland.

Anders dan in Nederland. Het valt je op d.at in Schotland de hele gezondheidsorganisatie in handen is van de regering. Het is dus niet zo dat er iets opgezet wordt door een particuliere vereniging en dat de regering door het stellen van subsidievoorwaarden toezicht uitoefent.

Zij heeft het geheel in handen. Verder: iedere Schot betaalt 10% van zijn inkomen voor de N.H.S. Er is dus geen bepaalde loongrens waarboven je een partikuliere verzekering aan moet gaan.

Er zijn trouwens ook geen ziekteverzekeringen. En of iemand nu veel of weinig bijdraagt: ieder heeft bij ziekte dezelfde rechten. Ze komt het voor dat een bankdirecteur op dezelfde zaal ligt als zijn tuinman. Er is geen eerste, tweede en derde klas. Er zouden nog meer verschillen te noemen zijn, maar dit is wat ons het meeste opviel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen