Na tachtig jaar driemaal besproken

Nog steeds van belang

Vorig jaar verscheen er bij uitgeverij Kok in Kampen een rede van prof. dr. H. Bavinck: „De katholiciteit (algemeenheid) van christendom en kerk". Het bijzondere van dit boekje was, dat het herdruk betrof van een uitgave, die tachtig jaar geleden verscheen. Prof. H. Bavinck (1854-1921) was toen een van de leidende figuren in de Gereformeerde kerken. Dit boekje, waarin met name ook de verhouding van kerk en wereld ter sprake komt, is in allerlei bladen besproken. De schrijvers van de besprekingen maken elk hun toepassing voor het héden. We geven hierbij gedeelten uit enkele recensies door.

Kerk en wereld I

„De gemeente is principieel onderscheiden van de wereld. Zij heeft een boodschap voor de wereld. Het Evangelie is niet naar, maar voor de mens. Alleen in de weg van wedergeboorte, geloof en bekering is er deelgenootschap aan de kerk en het koninkrijk Gods te verkrijgen.

Het Evangelie moet overal gepredikt worden. Opgeroepen moet worden tot geloof en bekering, ook tot bestrijding van onrecht, machtsmisbruik, heerszucht, discriminatie, boosheid en verkeerdheid op elk en op heel het levensterrein. De kerk heeft de opdracht tot verklaring en toepassing

van Gods Woord. Wat er in staat over gerechtigheid en vrede, dient ook in het licht te worden gesteld. Maar het gaat ook hierbij om het geloof in, de gehoorzaamheid aan het Woord van God. De roeping van de kerk voor de wereld is daarin gelegen. Zij heeft geen opdracht, zich te begeven in de praktische politiek, deel te nemen aan praktische opbouw van de maatschappij, mee te werken aan herstructurering van het menselijk samenleven en aan daadwerkelijke sociale actie. Daartoe is zij niet geroepen. Die taak heeft zij niet en mag zij dus ook niet aan zich trekken.

Zij heeft zich niet te begeven in acties voor de vrede, noch deel te nemen aan (revolutionaire) demonstraties voor democratie en een beter leven.

Zij moet juist waarschuwen tegen revolutie, inzonderheid wanneer zij zich christelijk kleedt. Zij heeft de grondslagen voor gezag en vrijheid aan te wijzen. Zij mag en moet in de prediking getuigen van - en opkomen voor de gerechtigheid tot verlossing van de verdrukten. Dat is een geweldige macht. Maar van acties op allerlei levensterrein heeft zij zich verre te houden. De kerk moet er naar staan, dat het licht van Gods Woord heel het leven zoveel als mogelijk is beschijnt. ( )

De kerk is in de wereld, maar niet van de wereld en ook geheel anders dan de wereld. Zij mag haar grenzen ook niet. overschrijden door zich te begeven op gebieden, waar zij naar Gods Woord geen taak heeft."

ds. Schelhaar in „Waarheid en Eenheid" (verontrust Gereformeerd).

Kerk en wereld II

„Het gaat om de belangrijke vraag of de kerk en de christen een taak hebben in de grote wereld. Voor velen betekent kerk en christen-zijn zich afscheiden niet alleen van de valse kerk en de valse oecumene, maar ook van alles wat zich in de wereld voordoet. Alle vragen van cultuur en wetenschap wil men principieel laten liggen als behorend tot het terrein van ongeloof en vijandschap tegen God. Het gaat in het christelijk geloof eigenlijk alleen hierom, een persoonlijke troost te kennen in het leven door het geloof in Christus om straks na het sterven eeuwig met Hem te zijn. En dat is van onmiskenbaar belang en een centrale bijbelse gedachte. Maar Bavinck /.iet het christen-zijn terecht breder. Kerk en christen hebben een taak in de wereld. Zij mogen de grote vragen van het leven niet voorbijgaan. (....)

Er is en blijft een enorme opdracht. Die opdracht is zwaar. En het is begrijpelijk dat velen uit vrees zich er aan te vertillen die opdracht willen laten rusten. Een tendens in ons eigen kerkelijk leven in deze richting is niet te ontkennen. Maar Bavinck houdt ons de opdracht, voor. ( ) We moeten onze blik niet slechts richten op de overzijde van het graf. Daardoor werd. zegt Bavinck, het geloofsleven van vroegere geslachten vaak gekenmerkt. Maar we hebben de plicht ons ook te richten op de taak aan deze zijde van het graf. En juist waar er in onze tijd een hogere waardering voor het aardse is gekomen, moet de kerk des te meer meespreken. Niet om dat aardse te verachten of te verheerlijken, maar om te vernieuwen.

Prof. Oosterhoff bespreekt rede van Prof. H. Bavinck in „De Wekker". (Chr. Gereformeerd).

Kerk en wereld III

„De kerk is er óók voor de wereld, maar dat niet in de eerste plaats. Zij is er in de eerste plaats voor Hem, die haar Heere en Hoofd is. Hij bepaalt welke gestalte zij behoort te hebben in deze wereld, tot : n het. organisatorische toe. Dat hangt niet alleen maar af van de wisselende situatie waarop de kerk — functioneel — ingespeeld zou moeten zijn. Het gaat ons niet om een kerk die buiten de wereld en buiten de moderne situatie zou staan, maar wèl om een kerk die wézenlijk kerk van Christus is en zich er ook niet voor schaamt om dat te zijn, zelfs niet al wordt zij door de moderne wereld er om veracht."

drs. Exalto in „De Waarheidsvriend".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen