De roep om een geestelijke opwekking

II. WIE ER OPWEKKING NODIG HEBBEN

1. De predikanten hebben het nodig. Dominees hebben van nature een even hard hart en zijn even ongelovig als andere mensen (Mark. 16 : 14), zodat Christus hen vaak moest berispen. Hun geloof is geheel van boven geschonken. Alles wat ze geven, moeten ze van God ontvangen. Om de waarheid met kracht te verkondigen, hebben ze nodig dat ze die persoonlijk beleven. Het is onmogelijk met kracht te spreken vanuit slechts verstandelijke kennis of zelfs vanuit vroegere ondervinding. Als we met krachl willen spreken, moeten we op dat moment de waarheid die in Jezus is, voelen. We kunnen niet spreken over het verborgen Manna, tenzij we de smaak ervan in onze mond hebben. We kunnen niet spreken over het levende water tenzij dat als een fontein in ons opspringt. Evenals Johannes de Doper moeten we Jezus zien komen en zeggen: Zie het Lam Gods". We moeten spreken met Christus in het oog, zoals Stephanus deed: Ik zie Jezus staan aan de rechterhand van God". Als we spreken, moet het gevoel dat er vergeving bij en toegang tot God is, bij ons aanwezig zijn, anders zijn onze woorden koud en zonder leven. Maar hoe kunnen we dit doen als we van Boven niet verlevendigd worden?

Predikanten lopen veel meer gevaar om in de put te zitten dan andere mensen: zij zijn vaandeldragers en de satan is er zeer op gesteld, dat een vaandeldrager bezwijkt. O, wat hebben we het nodig om rijk voorzien te worden uit Christus' volheid. Bidt, geliefden, dat het zo mag zijn. „Zult Gij ons niet weer levend maken? "

2. Gods kinderen hebben het nodig. Het goddelijk leven is helemaal van Boven. Zij hebben geen leven totdat zij tot Christus komen. „Tenzij dat gij het vlees van de Zoon des mensen eet en Zijn bloed drinkt, zo hebt gij geen leven in u" (Joh. 6 : 53). Nu, dit leven wordt onderhouden door de vereniging met Christus en door het voortdurend ontvangen van verse voorraad uit Zijn volheid. „Die Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt, die blijft in Mij en Ik in hem" (Joh. 6 : 56).

In sommige gelovigen wordt dit leven onderhouden door een voortdurend binnenstromen van de Heilige Geest. „Ik zal het ieder ogenblik begieten" — zoals de tak voortdurend voorzien wordt uit de wijnstok. Dit zijn de gelukkigste en meest evenwichtige christenen. Anderen hebben hoogtepunten, waarin de Geest hen hoger en hoger brengt. Soms krijgen ze meer in één dag dan in maanden ervoor. In de één is de genade als een rivier, in de ander als een regenbui die op de juiste tijd komt.

Toch hebben beiden een opwekking nodig. Ieder menselijk hart is geneigd te verwelken. Het verdroogt, evenals een tuin in de zomer, tenzij het begoten wordt. De ziel verflauwt in en wordt moe van goeddoen. Genade is niet natuurlijk voor het hart. Het oude hart kan niet anders doen clan sterven en verwelken. Daarom moet Gods kind altijd uitzien, zoals de knecht van Eliza, naar een wolkje vanuit de zee. U moet zich voortdurend aan de fontein van levend water vastklemmen; ja, neerliggen aan de bron van zaligheid en drinken van het levende water. „Zult Gij ons niet weer levend maken? "

3. Zij die ontwaakt zijn en weer teruggegaan zijn, hebben liet nodig. Een druppel viel van de hemel op hun hart. Zij beefden, weenden en baden. Maar de regen ging voorbij en het rotsharde hart beefde niet langer. Het oog sloot zich opnieuw7 om verder te slapen; de lippen vergaten te bidden. O, hoe algemeen en droevig is dit geval. De Koning van Zion verhief Zijn stem op deze plaats en weende. Sommigen die in het graf waren, hoorden het en begonnen te leven. Maar dit ging voorbij en nu zinken ze weer terug in het graf van een dode ziel. O, dit is een vreselijke toestand! Terug te gaan tot de dood. de dood lief te hebben en schade te doen aan eigen ziel. Wat anders kan zo

meditatie

iemand redden dan een nieuwe roepstem van Jezus? „Ontwaakt gij die slaapt en sta op van de dood en Christus zal over u lichten". Het meest van al voor u bid ik: „Zult Gij ons niet weer levend maakt? "

4. Onvruchtbare vijgebom.sn hebben het nodig. Sommigen onder u zijn geplant in deze wijngaard. U hebt de zon en de regen genoten. U hebt deze hele tijd van opwekking meegemaakt zonder er onder bewogen te zijn geweest. U bent nog steeds dood, dor, onbekeerd, onvruchtbaar. O, alleen in dit gebed is er hoop voor u. Gewone tijden zullen u niet bewegen. Uw hart is harder dan dat van andere mensen. Wat hebt u het nodig te bidden om een diepgaand, oprecht, effectief werk van God, en dat Hij u niet voorbij zal gaan. Velen van u zullen nu de roepstem tot bekering veel gemakkelijker aanhoren. U bent toegenomen in de ervaring om God tegen te staan en Zijn Geest uit te blussen. O, bid om een tijd dat bergen bewogen zullen worden.

Slechts de Almachtige Geest kan uw harde hart aanraken. „Wie zijt gij, o grote berg? Voor Zerubbabel zult gij worden als een vlak veld". „Zult Gij ons niet weer levend maken, opdat Uw volk zich in U verblijde? "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen