Moet God wijken voor de paus ?

Van Ds. H. J. Hegger, die door zijn vele werk ten behoeve van ex-priesters ook onder ons bekendheid bezit, ontvingen we het volgende persbericht met een commentaar op het gebruik van de naam „Heilige Vader" door en voor de paus. Voor deze tijd vol onbijbelse oecumenische verbroedering geldt: Waakt en bidt. Gaarne ruimen we voor dit bewogen, schriftuurlijke commentaar een plaats in ons blad in, vooral ook omdat ds. Hegger geen toegang heeft tot de grote dagbladpers.

Bericht.

De Tijd van 9 juni publiceerde een vraaggesprek met ds. A. v. d. Heuvel, een Nederlander in de top van de Wereldraad van Kerken, over het bezoek van Paulus VI aan Genève. Ik citeer daaruit: De Tijd: „Wat bidden de paus en dr. Blake bij hun ontmoeting? "

A. v. d. H.: „Zij bidden onder meer het Onze Vader. Er wordt ook door een protestant een gebed van paus Johannes voorgelezen. Een kleine wijziging was daarbij noodzakelijk. Paus Johannes roept God aan met de woorden, „Heilige Vader". Dat is veranderd in „Almachtige God" om iedere verwarring met een gebruikelijke betiteling van de paus te voorkomen."

Commentaar:

Dus christenen mogen niet eens meer bij zo'n gelegenheid God aanroepen met de naam, waarmee Christus Zelf tot God bad in het hogepriesterlijk gebed van Johannes 17? Dus God moet afstand doen van de Heilige Naam die Zijn Zoon Hem gaf, omdat een onheilig mens er zich niet voor schaamt zich „Heilige Vader" te laten noemen? Dus de eeuwige God moet opzij gaan voor de aanmatiging van een sterfelijk wezen? Neen, dit zijn geen christenen meer, maar anti-christenen.

En dan, wat een gemarchandeer met het gebed! Wat een koehandel met het heilige! Dit lijkt wel op een gekrakeel over de spijskaart die opgesteld moet worden voor twee staatshoofden, die elkaar gaan ontmoeten. Bij dit gebed staat God totaal niet meer in het middelpunt, maar twee mensen, zondig als wij allen zijn. En God moet dienen als franje om de plechtigheid van deze „historische" — neen, deze hysterische — ontmoeting nog meer te verhogen. Vanwege het protocol mag Hij op dat moment niet genoemd worden met de innigste naam, die Jezus Zelf Hem gaf.

Ik ben overtuigd dat Christus, wanneer Hij thans op de aarde zou terugkeren, weer Zijn striemende woorden zou doen horen. Hij zou hen ontmaskeren als „huichelaars, want zij staan gaarne in de synagogen en op de hoeken der pleinen, om zich aan de mensen te vertonen. Voorwaar, Ik zeg u, ze hebben hun loon reeds." (Matth. 6 : 2).

Paulus VI en dr. Blake, bekeert u van deze huichelarij, van deze schijnvertoning, van deze vroomheidsshow. Zo maakt u het gebed belachelijk.

Lezers, wie u ook bent, christenen of nietchristenen, geloof ons: Dit heeft niets met bidden te maken. Bidden is iets heel anders. Het gebed is een diep-persoonlijke, allerinnigste gemeenschap met de Bron van ons bestaan. Bidden is ontzag voor de Heilige, is verootmoediging en zelfaanklacht. Bidden is echter tegelijk vertrouwen in Hem die niet slechts heilig, maar ook onze Heilige Vader is, met Wie wij verzoend mogen zijn door het offer van Zijn Zoon. Het gebed is onuitputtelijk rijk aan vertroosting, levensvernieuwing en kracht. En bidden is vooral: God aanbidden, Hem verheerlijken, Hem alleen alle eer geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen