Korte zomer

Nu juicht het al lol glorie van Uiv Wezen: de bloemen prijken in hun feestkledij; de bomen, met hun loof omhoog gerezen, verhalen 't wonder van dit zomers tij.

Nu zal de zon de zieken wéér genezen, 't Verkommerd hart verruimt, en ademt vrij. Verdwenen zijn de pijnen en de vrezen. De donkre nachten zijn voorgoed voorbij.

Maar in het broeiend zwerk beraamt de boze zijn aanslag op het schoon en vredig land. De zomertijd verwijlt een korte poze.

Hij houdt met moeite 'l vaandel in zijn hand. De zon schuilt weg en zwangre wolken lozen hun loden last en ranslen bloem en plant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen