meditatie

Cnze tekst verplaatst ons in de tijd waarin de eerste christengemeenten ontstonden. Zodra immers de Heilige Geest op de doorluchte dag van het Pinksterfeest was uitgestort, kwam de nieuwtestamentische gemeente tot openbaring. Aanvankelijk eerst in Jeruzalem, waar er op Petrus prediking 3000 in het hart werden gegrepen, maar later ook in het hele Joodse land. Cnze tekst spreekt over Judea, Galilea en Samaria. Overal sloten Gods kinderen zich aaneen tot een gemeente. Zij toch vormen het wezen van de kerk. De kerk is een heilige vergadering van ware Christgelovigen. Zij, die door een oprecht geloof met Christus verenigd worden, worden ook door de band der liefde aan elkander verbonden. Het wordt hen een innige behoefte om met elkaar op te trekken onder de bediening van Woord en Sacramenten. Zeker, ook toen was er kaf onder het koren, denk aan Ananias en Safira, doch het aantal levende leden was groot. Van deze gemeenten nu zegt de tekst, dat ze vrede hadden. Na een tijd van hevige vervolging om des geloofs wil, genoten de gemeenten nu een tijd van rust en vrede. De grote tegenstander Saulus van Tarsen was een vóórstander geworden. Nu is een tijd van vrede vaak een tijd, waarin het geestelijke leven inzinkt. Zie maar onze dagen. Allerwege voorspoed en weelde, maar het geestelijke leven is verdord. Het is of Gods werk stilstaat. Beschouwende kennis is er genoeg, maar de praktijk van het leven der genade wordt gemist. Vandaar dat in deze tijd van uiterlijke vrede, de onderlinge vrede zo ver weg is. Is het niet droevig, dat twee van Gods kinderen nauwelijks in vrede tesamen kunnen leven? In de eerste Christengemeenten was het heel anders. Daar was onderlinge vrede en liefde.

Er staat immers, dat ze gesticht werden, d.w.z. ze werden gebouwd. Het geestelijke leven bloeide op. De gezegende werkingen van de Heilige Geest werden heerlijk gezien. Er was allerwege een opwassen en een toenemen in de genade en kennis van de Heere Jezus Christus. Neen, het waren geen hoge bekeerde Christenen, die steunden op wat gevoeligheid en gemoedelijkheid, maar het waren door de bediening van de Heilige Geest ellendigen en armen geworden, die Christus leerden benodigen tot wijsheid, rechtvaardigheid, heiligmaking en volkomen verlossing. Als de Heilige Geest ons gaat stichten, breekt Hij ons en het onze af, ja breekt Hij alles weg, wat geen God en Christus is, opdat wij niemand zouden overhouden dan Jezus alleen. Wat een zegen, zo bewerkt te worden. Zeker, daar willen wij van nature niet aan, maar toch alleen langs die weg komt God aan Zijn eer en wordt Christus verhoogd. Wat wordt dat afbrekend werk in onze dagen gemist, vandaar dat de vruchten des Geestes zo weinig gezien worden.

Van de eerste Christengemeenten lezen wij, dat ze wandelden in de vreze des Heeren en in de vertroosting des Heiligen Geestes. Waarachtige Godsvrucht werd onder hen gevonden. En ja, waar het leven der genade bloeit, daar openbaart het zich in een teer leven. Daar is eerbied en hoogachting voor de Heere en Zijn woord en inzettin-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen