Weent met de wenenden

We willen nog even terugkomen op de indringende oproep en het getuigenis van ds. Wurmbrancl, schrijver van „De Ondergrondse Kerk" en „Brieven", dat we gehoord hebben, eind maart in de Nieuwe Kerk te Delft, aan de hand van enkele citaten uit onze chr. dagbladen.

Angstschreeuw van de christenen.

Ds. Wurmbrancl hield een toespraak van bijna anderhalf uur, die hij nu en dan onderbrak door een angstkreet waarmee hij het lijden van christenen in communistisch geregeerde landen trachtte uit te drukken.

Vervolgens gaf hij een indringend verslag van gebeurtenissen, in China, Rusland en Roemenië, waar hij zelf jarenlang, tien meter onder de grond, op de meest wrede en verfijnde wijze gemarteld werd en waar hij de schreeuw van Christus leerde verstaan en begrijpen.

Schep voor schep.

Stelt u zich eens voor: je wordt met de handen op cle rug gebonden in een kuil geworpe n. Als de eerste scheppen aarde over hen heen zijn gevallen, hoort u ze nog steunen. Dan vallen er nieuwe scheppen aarde over hen heen en het steunen wordt zachter en zachter. En zo komen die priesters om. Hoort u de moeders van die priesters? Hoort u de smartekreet van Golgotha? Haaaaal!

Bidt voor die arme moeders.

Wurmbrand vertelde ook van Chinese kindertjes, die gepakt waren omdat zij in het geheim een zondagsschool bezocht hadden. Hen waren de trommelvliezen doorboord. „Moeders in Nederland, als u uw

eigen lieve kinderen naar bed brengt en u denkt aan die moeders in Rood-China, begint u dan niet mee te huilen? " zo riep hij uit, opnieuw een kreet slakend. Hij vermeldde er bij dat ook communisten vervolgd worden, want, zei hij, „het communisme is een stelsel dat berust op haat." Hij beschreef tot in details de veelsoortige martelingen waaraan christenen ook vandaag nog zouden worden onderworpen: kruisiging gepaard gaande met een bewerking met gloeiende stukken ijzer, ontkleed en met honing besmeerd in de zon gezet worden, dagenlang blootsvoets in de sneew staan, levend begraven worden en dergelijke.

Wanneer voor het laatst geweend?

„Ik heb gehoord, dat hier fundamentalisten zijn en vrijzinnigen. De fundamentalisten zeggen dat de Bijbel in zijn geheel Gods Woord is. Zij kennen de geboden. Gij zult niet stelen, gij zult niet hoereren. Maar kennen ze ook het gebod van Paulus: weent met de wenenden? WTanneer heeft u voor het laatst geweend? Wist u soms niet dat uw broeders in de communistische landen vervolgd worden? U heeft niet geweend, dus u bent zondaars. Bekeert u vanavond nog."

Geef de tienden.

Do spreker verhaalde ook hoe een theologisch hoogleraar, met wie hij in gevangenschap had gezeten, het bestaan van God was gaan ontkennen, omdat dit de enige voorwaarde was, waarop hij 'n behoorlijke maaltijd kon krijgen. Dat diende waren Wurmbrand en de zijnen tot vasten overgegaan. Zij raakten dagenlang niets aan van het toch al zo scnaarse voedsel dat hen werd voorgezet, omdat dit de enige manier was om aan dcv.e verzoeking het hoofd te bieden.

Ds. Wurmbrand vertelde dat er perioden voorkwamen, dat ze één sneetje brood per week kregen. Verschillende gevangenen vasten dan toch elke tiende week. Er waren zelfs christenen die elke vijfde, zelfs elke derde week, vasten! Er is maar één overwinning die de wereld overwint, namelijk ons geloof.

Gemeenschap met Jezus.

Hij had ook heerlijke ogenblikken in de cel gekend, waarin hij engelen zag opstijgen en neerdalen en zich door alle heiligen en martelaren gesteund wist. Later was hij echter door de regelmatige toediening van „drugs" zodanig aan geheugenverlies gaan lijden, dat hij zch tenslotte nog slechs de eerste regels van het Onze Vader kon herinneren.

Vergeving.

„Toch vinden de christenen in deze landen de kracht om voor hun beulen te bidden als Christus: „Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen". Een gebed, zoals een Russische moeder elke dag bad voor de officier, die haar zoon had laten ombrengen."

Bidden en daden.

„Tenslotte deed ds. Wurmbrand een beroep op zijn gehoor, om mild te zijn en geld te geven voor de nagelaten betrekkingen van de martelaars. Geld om hen nog liever dan een bijbel het brood te geven, dat hen onthouden wordt."

Ge1delijke steun.

Aan het eind van de dienst werd namens onze gemeenten door ir. Van Rossum een cheque van f 42000, — overhandigd. De gehouden collecte bracht f 22000, — op.

„Het geld zal worden bestemd voor zendingsactiviteiten in de communistische landen, door middel van het binnensmokkelen van bijbels en door radio-uitzendingen in 22 talen, alsmede voor ondersteuning van gezinnen, waarvan kostwinners om geloofsredenen zijn opgepakt. Met het zingen van „Mijn schild ende betrouwen", werd de massale bijeenkomst gesloten."

Oraet labora.

Leest U het bovenstaande nog eens aandachtig door en het artikel in het vorige nummer van de heer Van Kranenburg en denk aan het gesprokene op onze Bondsdag vorige week zaterdag. Want de zaak van de vervolgde Christenen mag ons niet loslaten! Als één lid van Christus' kerk lijdt, dan lijden alle leden. Hoe is het in ons leven? Schieten we niet veel tekort? De bijeenkomst in Delft zullen we nooit vergeten, onze schuld van nalatigheid, in gebed en offeren, werd in deze dienst pas goed beseft. Laten we bidden voor de voortgang van het werk van ds., die in de westerse wereld bedreigd wordt dooide samenzweerders met het communisme en voor de vervolgde christenen achter het IJzeren Gordijn, dat ze stand mogen houden, wetende dat Jezus Christus bij hen zal zijn tot aan het einde van de wereld Aan deze kleine verdrukking zal spoedig een eind komen want Hij zal wederkomen! MARANATHA!!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen