onrust ondanks de welvaart

In het maartnummer van „In de Rechte Straat" schrijft ds. Huisman o.a. het volgende: „En dan tenslotte nog de machtige zuigkracht van deze wereld in haar meest moderne vorm. De welvaart die ons weelde veroorlooft met daaraan verbonden het grote gevaar te verzanden in een leven van eten en drinken en vrolijk zijn.

Verborgen omgang.

Sport, spel, radio, televisie, schouwburg en bioscoop nemen de plaats in van de beoefening van de gemeenschap met God. „Verborgen omgang met God" schijnt alleen iets geweest te zijn van vrome denkers uit de vroege middeleeuwen. En met dit alles wordt ons leven steeds armer en leger.

Eenzaamheid en vervreemding.

Wij zijn opgeklommen tot een welvaartspeil waar de meest optimistische mens nooit van gedroomd heeft. Wetenschap en techniek strooien hun gaven over ons uit. Alles komt binnen. ons bereik.

Vreemde landen worden bereisd. Een druk op de knop en wij staan midden in Mexico of waar je maar wilt. Nog een druk en de meest verfijnde of de grofste, meest ordinaire klanken muziek stromen ons uit tientallen kanalen toe. Wij behoeven niet meer te wandelen, brommers en auto's komen er voor in de plaats. Straks behoeven wij ook niet meer te denken: dat doet dan de computer. Wanneer de aarde niet meer interessant is, omdat wij daar uitgekeken zijn, gaan wij naar de planeten om ons heen kijken en misschien, wel be+asten.

De idealen van fantasten uit vorige eeuwen zijn achtergebleven bij de werkelijkheid. Nu moesten wij toch gelukkig zijn. En nu, juist nu is alles zo leeg. Eenzaamheid en vervreemding zijn modewoorden geworden.

Onbehagen.

Onbehagen in de politiek bij een top in de welvaart. Onbehagen bij de werknemer bij een maximum beloning. Onbehagen bij destudent, terwijl het aantal dergenen die kunnen studeren wegens allerlei tegemoetkomingen vertiendubbeld is.

Het kerkelijk leven, sedert lang toch een bewaarplaats van geloof en zede, begint te barsten en. te scheuren.

Het geloof in de levende God dat zoveel generaties kracht gaf om getroost en zalig te leven en te sterven moet plaats maken voor een algemeen geloof in de mens, voor een nieuw soort geloof waarin God dood verklaard wordt. Hoe komt het toch?

Terwijl alle stoffelijke nood schijnt opgelost te zijn, is er leegte, dodelijke leegte, overal. Ineens staat het woord van Augustinus voor ons: Ons hart blijft rusteloos in ons totdat het rust vindt in U, o God. De mens is te groot voor deze wereld. Wij zijn van Gods geslacht". Het leven buiten de gemeenschap van God is een rampzalig leven.

Onrust in de ether.

Naast de bestaande radioverenigingen is enige tijd geleden een nieuwe vereniging opgericht, n.1. de Evangelische Omroep (E.O.) Een zendmachtiging is intussen aangevraagd, zodat de E.O. dit jaar nog in de ether kan komen.

De E.O. is van mening, dat de radio en televisie meer dan op het ogenblik het geval is, behoren te worden ingeschakeld voor evangelisatie. „Christenen hebben de opdracht hun medemensen te wijzen op de noodzaak van een persoonlijk geloof in Jezus Christus", aldus het bestuur. E.O. probeert niet langer om haar doelstellingen binnen de N.C.R.V. te verwezenlijken. Na een correspondentie en overleg van ruim twee jaar heeft de N.C.R.V. te kennen gegeven verdere discussie met de E.O. weinig zinvol te achten.

In het bestuur (grotendeels samengesteld uit vertegenwoordigers van de gereformeerde gezindte) en de raad van advies hebben enkele leden van de ger. gem. zitting genomen.

Onrust in de Ger. Kerken.

In de Ger. Kerken is er allerwege verontrusting. In de dagbladen en de kerkelijke pers is er de afgelopen maanden veel ge-

schreven over die verontrusting in bovengenoemde kerken. Ds. P. van Til, ger. predikant in Middelburg, vatte de kern van de verontrusting, in een artikel in „Elseviers Weekblad", als volgt samen:

„A1 mogen deze kerken ook willen openstaan voor beïnvloeding van buiten af en dit zelfs toejuichen, ze zijn niet van plan alles wat door de naar binnenslaande-deuren zijn invloed wil laten gelden binnen de kerken, voetstoots en kritiekloos over te nemen. Ze willen toetsen of zich ook Fremdkörper daar onder mengen; en deze drang om te toetsen typeert de gereformeerde kerken gelukkig nog wel.

Toetsen: waaraan toetsen? Aan de „heilige huisjes", wat men daar ook ond.er moge verstaan? Nee, maar zeer nadrukkelijk aan de Heilige Schrift. Deze mensen geloven en belijden dat deze Heilige Schrift, de Bijbel, het Woord van God is, waar niets tegen valt te zeggen en de regel is voor geloof en leven.

Toch hebben wij ook hiermee nog niet de problematiek van de verontrusten in de kern geraakt. De verontrusting vindt haar voedingsbodem hierin dat meer of minder vage vermoedens opkomen, niet dat er verschillende uitkomsten zijn bij de toetsen, maar dat de toetssteen zelf in discussie wordt gebracht. Steeds meer concentreren zich de gesprekken om de vraag of en in hoeverre de Heilige Schrift wel echt bruikbaar is om actuele vragen te toetsen op goed of kwaad; of de bijbellezer nog met zijn oude gebruikelijke benaderingvan de Heilige Schrift terecht kan of dat wij een andere interpretatie (uitleg) moeten geven. Het is begrijpelijk dat het kerkvolk hierdoor de onbestemde, maar wel diepvretende vrees gaat koesteren d.at hun de bijbel uit handen genomen wordt.

Het komt dan ook niet uit de lucht vallen dat prof. dr. Herman Ridderbos juist nu, dit jaar (1968) op de Theologische Hogeschooldag te Kampen een van zijn stellingen voor discussie zó formuleerde: „Het gereformeerde leven wordt in zijn ontwikkeling bedreigd door een interpretatie van de Heilige Schrift, die beheerst wordt door aan de Schrift zelf vreemde opvattingen van geschiedenis, waarheid, gerechtigheid, mens zijn enz."

Deze stelling licht hij toe onder meer met de woorden: „Het eigenlijke gevaar, de eigenlijke verzoeking ligt daarin dat de interpretatie van de Heilige Schrift onder vreemde heerschappij wordt gebracht of die nu wetenschap of filosofie of de geestelijke mode van deze tijd is". Hier ligt de kern van de verontrusting en deze problematiek verdient de naam „kernvraagstuk".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen