????....!!!!

Vragen.

De zaak komt los. De vragen komen binnen. Zonder deze letterlijk te citeren geven we eerst maar eens een indruk van wat er zo al geschreven is.

— Het lijkt er dikwijls op dat het het meisje is die de grens van de intimiteit voor het huwelijk moet bepalen. Waarom is een jongen soms zo opdringerig? Is het voor hem moeilijker om zijn gevoelens en verlangens te beheersen? Kortom, waarom maakt een jongen het een meisje dikwijls zo ontzettend moeilijk?

— Zijn jongens en meisjes tegenover elkaar verplicht te zeggen hoe ze met vroegere partners omgegaan hebben?

— Is het per sé nodig dat je een jongen of meisje van je eigen kerk hebt? En is het gewenst of nodig dat je hierover en over andere problemen met je ouders praat of kun je zonder hen en op eigen houtje een beslissing nemen?

— Als je met collega's enz. over omgang jongen-meisje praat, dan is het opvallend hoevelen het de gewoonste zaak van de wereld vinden dat je vóór het huwelijk al geslachtsgemeenschap met elkaar hebt. Zeker als je werkelijk van elkaar houdt. Ik ben van mening dat het niet goed is, maar het is dikwijls zo moeilijk duidelijk te maken waaróm je er zo over denkt. Kan dat in Daniël niet eens besproken worden?

— Je hebt heel veel van iemand gehouden. Maar de liefde groeide niet wederzijds. Zij maakte het uit. Dan komt er een ander in je leven. Diep in je hart denk je nog vaak aan dat eerste meisje. Toch ga je steeds verder met deze verhouding. De vraag gaat klemmen of het eerlijk is om hier niet over te spreken en gewoon verder te gaan of om zo'n verhouding maar direct te verbreken.

— Wat kun je het beste doen als je na enkele maanden nog steeds twijfelt aan je eigen gevoelens voor de ander: uitmaken of het maar aanzien? Wanneer weet je nu of je echt van iemand houdt? Wat is echte liefde? Is die er ineens of moet dat groeien? En wat is het verschil met verliefdheid?

Allemaal vragen die beantwoord mcet& r. worden. Hopelijk niet alleen door ons, maar ook door jullie! Denk er eens over na en schrijf ons. Praat er ook eens over met anderen, als dat kan. Doe hetzelfde als die verpleegster, die in een neutraal ziekenhuis werkt en ons het volgende schrij ft.

Een eenling!?

Ze had in Daniël gelezen dat we het binnenkort hierover zouden hebben. Ze heeft hier zelf goed over nagedacht, maar wilde toch ook wel eens de mening van anderen horen, vooral van andersdenkenden. En daarvoor was ze volop in de gelegenheid in dat ziekenhuis, waar verpleegsters en

verplegers werken met zeer uiteenlopende opvattingen. „Enkele weken geleden ging ik 's avonds naar de conversatiezaal. Ik ging m'n kopje koffie halen en schoof bij m'n collega's aan tafel. Zoals gewoonlijk hadden we een praatje over ons werk en de patiënten. Dat begon me wat te vervelen, zodat ik vroeg: jongens, laten we nu eens over iets anders praten. Oké, zeg maar wat! Ik zag m'n kans schoon en begon over de omgang jongen-meisje. We hebben er echt fijn over gepraat, al ben ik wel een beetje geschrokken dat er zo gemakkelijk over allerlei problemen gedacht werd. We hebben met z'n achten zitten praten, maar er waren er slechts twee die tegen sexuele omgang voor het huwelijk waren, een jongen en ik. Het werd wel geaccepteerd dat wij er zo over dachten; ze konden ons echter maar moeilijk begrijpen. Wat was het moeilijk om mijn standpunt te blijven verdedigen en eraan vast te houden, vooral ook omdat ik zelf heel goed weet hoe moeilijk het is niet te ver te gaan".

Als je met jongelui van buiten de eigen kring (sorry voor deze uitdrukking!) praat, zul je vaker met zulke opvattingen in aanraking komen. En misschien niet alleen van buiten de eigen kring. Dan merk je pas goed dat je voor ouderwets doorgaat als je hier heel anders over denkt.

Argumenten !

Maar, wat waren de argumenten die deze verpleegster en die jongen van die andere zes te horen kregen? „Als je toch werkelijk van iemand houdt, waarom mag je elkaar dan niet helemaal bezitten? Zijn we dan verplicht onze gevoelens en verlangens op te kroppen? Heeft God het lichaam niet gegeven om ervan te genieten? Of stel je eens voor dat een van beiden aanleg tot homosexualiteit heeft en zich niet voor honderd procent lichamelijk kan geven en je zou dit pas kunnen merken als je eenmaal getrouwd bent, wat moet je dan? En er zijn tegenwoordig zoveel voorbehoedmiddelen, dat je best omgang met elkaar kunt hebben zonder dat het verder gevolgen heeft". We willen hier nog een vraag aan toevoegen: hoe komen wij aan onze opvattingen? Waarop gronden we die? Was de situatie in de Bijbel niet heel anders? Toen kende men geen lange verkerings-en verlovingstijd, maar als je elkaar goed en wel kende, dan trouwde je ook. De Bijbel spreekt dus eigenlijk niet over deze spanningen en kunnen we ons dan wel op de Bijbel beroepen? Als je hierover niet nagedacht hebt, weet je ook niet wat je tegen anderen moet zeggen. En nog moeilijker wordt het, wanneer je zelf heel gauw hierbij betrokken bent. Iemand schrijft: „Ik ken een meisje die verloofd geweest is. Toen ik haar vroeg waarom ze het uitgemaakt had, vertelde ze mij dat haar verloofde veel te opdringerig werd en steeds maar pogingen deed haar helemaal te bezitten. Zij wilde dit niet en vertelde haar verloofde hoe zij hierover dacht. Hij was het daar helemaal niet mee eens en gaf als antwoord: als je het niet toelaat, dan houd je niet genoeg van me en zie je mij alleen maar als een goede vriend, waar je je zorgen en verdriet aan kwijt kunt en verder niet". Je moet van jezelf weten waar je wilt staan voor de strijd heet wordt. Anders is het te laat!

Een probleem uit de verte.

Leuk dat we ook een brief uit Zuid Afrika ontvangen hebben. Daar komt weer een heel ander punt aan de orde. „Er is nog een andere groep, waarvoor ik graag de aandacht zou willen vragen: onze kraamen gezinsverzorgsters, verpleegsters, masseuses, maatschappelijk werksters en meisjes in andere beroepen met ongeregelde diensten. Zij hebben weinig kans om geregeld verenigingsavonden bij te wonen of naar zomerkampen te gaan en daardoor minder kans op kennismaking met leeftijdgenoten. Ze worden dikwijls beschouwd als degenen die op hun vrije dag of vrije avond mooi op de kinderen kunnen passen. En als zo iemand misschien dertig jaar is, dan is zij het die haar werk maar moet neerleggen, als de ouders hulp nodig hebben. En als het dan iemand met verantwoordelijkheidsgevoel is, zou ze nee moeten zeggen tegen elke mogelijke huwelijkspartner. Anders krijgt ze haar hele familie tegen. Ik heb eens een vergadering meegemaakt, waar gevraagd werd hoe een jongen en meisje elkaar konden ontmoeten, waaarop geantwoord werd dat dat geen probleem was, maar vanzelf ging. 'k Geloof niet dat er zo licht over gesproken mag worden, want voor die betrokken personen kan dit werkelijk een probeem zijn, waar ze het moeilijk mee hebben en waarover ze met niemand durven praten". Deze „verre" opmerkingen kan sommigen inderdaad wel eens heel na aan het hart liggen. Je kunt je er soms over verbazen dat bepaalde mensen niet getrouwd zijn. Ze zien er toch leuk uit! Wat zou er dan aan mankeren? Zo redeneren we vaak.

Ja, soms gaan we nog verder en wordt iemand hiermee geplaagd, terwijl we er geen vermoeden van hebben wat de werkelijke oorzaak is. Naast een ongelukkige liefde of iemand, die overleden is, kunnen ook de ouders hierin zo'n grote rol gespeeld hebben en soms nog spelen. Hier duikt eigenlijk weer de vraag op hoe groot de liefde voor en gehoorzaamheid aan onze ouders mag en moet zijn en of die ons geluk — het huwelijk — in de weg mag staan.

In dit artikeltje staan meer vragen dan antwoorden, meer vraagtekens dan uitroeptekens. We beginnen maar met door te geven welke vragen op ons afgekomen zijn, met de bedoeling de pennen nog wat meer in beweging te krijgen. Ook bij al déze vragen willen we ons afvragen of en zo ja wat de Heere in Zijn Woord hierover tot ons zegt. Dat zal niet makkelijk zijn en daarom is het fijn als we samen een soort mozaïk vormen, uiteenlopende figuren — ieder met z'n eigen benadering —, maar toch onder eenzelfde Belichting! Om enige lijn in het geheel te brengen, zullen wij de volgende keer maar met het begin beginnen: hoe ontmeet je elkaar.

Bleulandweg 298, Gouda.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen