Toch uitzicht

Donker is de tijd, waarin de Godvrezende Lamech leeft. Diep gevoelt Lameeh de benauwing van de dood, het moeitevolle van dit leven, daar de gevolgen van de zonde zich al ernstiger openbaren in de doorwerking van de vloek over de aarde. Immers al worden de mensen zeer oud, telkens lezen we in dit hoofdstuk „en hij stierf". Uitstel betekent geen afstel van het uitgesproken vonnis des doods. Daarbij komt, dat het onheilig geslacht van Kaïn zich vermaagschapt met Gods volk en dit laatste is er het slachtoffer van geworden. De wereldzin neemt onrustbarend toe. Zedelijk en godsdienstig snelt de wereld haar verderf tegemoet. Ook dit vervult Lamechs ziel met diepe smart en doet hem uitzien naar de door God Beloofde, Die de verlossing zal brengen.

„En hij gewon een zoon". Door de Geest der profetie bezield, staart hij op dat kind en heilig verrukt roept hij het uit: „Noach is zijn naam; deze zal ons troosten en rust aanbrengen!" Lamech ziet wel goed. Dit kind zal blijken, straks man geworden, de Heere een uitverkoren vat te zijn.

Donker is de tijd, waarin wij nu leven. Letten wij nog op de tekenen der tijden, zoals eenmaal Lamech? Hebben wij nog inzicht in de tijd om dan met diepe smart acht te geven op het woord van Christus: „het zal zijn als in de dagen van Noach"? Toch uitzicht? Alleen clan, als we door Gods Geest leren uitroepen: „wie zal ons het goede doen zien"? Maar ook door des Heer en Geest verlicht met heilige verrukking eens mogen zien op het ook vervulde woord: „een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven". Dat kindeke Jezus is de Zoon van Gods welbehagen. „Deze zal ons troosten". Want meer dan Noach is hier!

Noach bouwde de ark ter redding uit de vloed, van het tijdelijk oordeel.

Christus redt Zijn Kerk van het eeuwig oordeel. De ware rust en troost wordt alleen gevonden in Bethlehem en op Golgotha.

Zullen we met Lamech uitzien naar deze enige Troost in leven en sterven? Noach nodigde tot de ark, die behouden zou van de zondvloed.

De Heere roept u nog tot de gemeenschap van Zijn kerk om rust en troost te vinden onder de schaduw van Zijn Woord en de onwederstandelijke, levendmakende, ontdekkende en allesvervullende bediening van Zijn Geest.

Zullen wij met de spottende wereld of het valse oecumenisme aan de ark van de ware Kerk des Heeren ons ergeren of voorbij lopen? Hoe bang zal het ons dan eenmaal zijn, als de vloed van Gods rechtvaardige toorn allen zal doen omkomen, die buiten de ark zijn.

Toch uitzicht! Christus is gekomen in de volheid des tijds en Hij zal andermaal komen in de voleinding der eeuwen. „Deze zal ons troosten", hoe donker ook de tijd is en steeds meer zal worden. De meerdere Noach bouwt en bewaart Zijn ark, zeggende: „Ziet, Ik maak alle dingen nieuw". Nu nog ten dele, doch straks volmaakt. Dan zal deze wereld, niet door water, maar door vuur worden gelouterd. „Deze zal ons troosten", dan zal alle smart en vloek op één dag zijn weggenomen en de rust van de eeuwige Sabbath aanbreken.

Toch uitzicht! „Gij die God zoekt, in al uw zielsverdriet, houdt aan, grijpt moed, uw hart zal vrolijk leven".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen