boekbespreking
Toetanchamon Michelangelo en
In de reeks „dichterbij", waarvan al meer werkjes in „Daniël" zijn besproken, komen ook deze twee titels voor. Beide behandelen een figuur en een periode van de cultuur en kunstgeschiedenis.
Tcetanchamon was farao over Egypte in de 14e eeuw voor de geboorte van Christus. Dat is waarschijnlijk kort voordat het volk Israël daar verbleef. Deze farao is op 18-jarige leeftijd al overleden. Echter van geen farao is zoveel bekend als van hem. In 1922 is namelijk zijn graf ontdekt, wat behalve zijn mummie, geweldige kunstschatten bevatte. Geleerden hebben uit deze ontdekking veel af kunnen leiden over de geschiedenis van Egypte en vooral ook over het leven van de farao's. Dit is de eigenlijke reden, waarom zoveel over Toetanchamon geschreven wordt.
In dit werkje wordt over de opgravingen, de vondsten en over het leven van deze farao verteld. Het geeft goede informatie, maar enige belangstelling voor de oude geschiedenis is toch wel een voorwaarde.
Michelangelo is één der grootste kunstenaars geweest van de wereldgeschiedenis. Hij was schilder en beeldhouwer en leefde in het begin van de 16e eeuw. Luther en Calvijn waren tijdgenoten. Hij behoorde tot die belangrijke cultuurperiode, die we de Renaissance noemen. In de middeleeuwen had men steeds heiligen afgebeeld met weinig aandacht voor de mens zelf en de omringende natuur. Nü kreeg dit de volle aandacht. De mens en de natuur werden verheerlijkt. Het „pluk de de dag" verving het „gedenk te sterven" als motto.
Michelangelo vooral maakte schilderijen en beelden van het menselijk lichaam, getroffen als hij was door de schoonheid en de fierheid van het schepsel. In de Sixtijnse kapel te Rome schilderde hij de gehele heilsgeschiedenis van de Schepping tot het Laatste Oordeel: meer dan 1200 figuren.
De vraag is of deze kunst altijd wel bijbels te verantwoorden as. De Renaissance immers had behalve bevrijding van de overheersende positie van de Roomse Kerk ook toenemende zedeloosheid en wetteloosheid als gevolgen. Iemand als Savonarola richtte hiertegen zijn boetepredikaties. Michelangelo stond tijdelijk ook onder zijn invloed.
Ook dit werkje geeft een goede, maar af en toe eenzijdige achtergrond. Het is geschikt als inleiding voor een ieder, die zich in deze boeiende tijd van Reformatie en Renaissance wil verdiepen. Late hij het dan niet bij dit werkje alleen. Deze reeks is immers in de eerste plaats gericht op de middelbare school en daarom wat minder geschikt voor een breed lezerspubliek.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 november 1968
Daniel | 16 Pagina's