boekbespreking

H. F. Kohlbrugge: tweede deel der „twaalftallen", dus weer 24 preken, uitgesproken in de jaren 1846/47.

Uitgever: T. Wever, Franeker.

Prijs: f 24, 50. (verdere biezonderheden zie bespreking eerste deel).

In de uitgave die deze keer onze aandacht vraagt, komen ook enkele historische momenten uit het leven van K. voor: een twaalftal bladzijden wordt gewijd aan een verslag van K.'s aanneming als lidmaat van de Evang. Gereform. Gemeente te Elberfeld (4 nov. 1846) en een gelijk aantal aan de constituëring van die gemeente (april 1847). Wij krijgen een duidelijk beeld van de gang van zaken en constateren dat het, óók wat déze dingen betreft, K. niet aan beproeving en strijd ontbroken heeft. Enerzijds wilde hij met de afscheiding niet meedoen, (Scholte en Brummelkamp verwierpen zijn prediking!), anderzijds werd hij tegengewerkt door Dr. F. W. Krummacher (t.a.v. Elberfeld).

Maar K. getuigde later: „De God Israëls is groot van raad en machtig van daad. Wij zijn als degenen die dromen!"

Ja, de Heere nam het voor deze eenling op. Gevormd en geoefend, mede ook in de druk der uiterlijke omstandigheden, preekte K., kort na zijn aanneming te Elberfeld, over de bekende woorden uit Gen. 32 : 31 (in deze bundel opgenomen): En de zon rees hem op als hij door Pniël gegaan was; en hij was hinkende aan zijn heup." Het klinkt als een triomflied: Als wij Gods aangezicht gezien hebben in het zien van de Zoon Gods, Die ons kocht met Zijn bloed, dan hebben wij óók gezien dat de ongenade van alle mensen ons geen haar kan krenken, geen been kan breken! In het licht van Gods aanschijn wordt ons alles geheel anders. En wat is de zegen? Een hinkende heup! En tóch een geloofsheld, Jakob, want hij verstond het: et heil is des Heeren, opdat de roem nooit eens mensen zij! Wél u, zo gij er niet aan geërgerd wordt hoe God Zijn heiligen leidt."

De brieven van Paulus aan de Romeinen en aan de Galaten komen, evenals in deel I, uitgebreid aan de orde. Wie het eerste deel las, zal dit niet willen missen, tenzij hij zich eraan gestoten heeft dat K.'s refrein is: „Met mijn „ik" is het gedaan opdat een ander „IK" in mijn leven heerschappij hebbe."

In K.'s werken ontmoeten wij niets dat aangenaam zou kunnen zijn voor het „vlees", maar wie het weet dat het „met ons uit" is, die mag toch méér weten: dat er slechts en juist zó bij God in Christus leven is en genade " (K. in een preek over 1 Joh. 1 : 7, de eerste in genoemde bundel). „Wie het Woord ziet en anders niéts (!), die zal, ook al weet hij voor het ogenblik geen uitkomst, zien dat hij niet tevergeefs gebleven is bij het vaandel van de overste Leidsman onzer zaligheid, (preek over Ps. 68 : 21). Het zij ons genoeg dat de Apostel geschreven heeft: van alle zonde reinigt Zijn bloed!"

Zo zou ik door kunnen (eigenlijk: willen) gaan Neem en lees! Neem en herlees! Vanzelf óók de preken over de teksten die niét zijn aangehaald en u zult zeggen: „Wie kan dan zalig worden? " Dan heeft Kohlbrugge zijn zin en hij verkondigt u het Woord van Hem Die hij enigszins gelijkvormig mocht zijn in Zijn lijden: „Bij de mensen is dat ónmogelijk, maar niét bij God !"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen