wat vind je van „daniël”?

Dit artikeltje is ver van Nederland geschreven. We zijn met vakantie. Maar Daniël gaat natuurlijk gewoon door. In ons vakantie-verblijf hebben we de copy van de vorige artikelen niet bij de hand. Ook hebben we het eerste nummer van de nieuwe jaargang nog niet gezien, waar we zeer benieuwd naar zijn. Immers, daarin zouden verschillende wijzigingen worden aangebracht. We hopen dat het bij jullie in de smaak gevallen is. Wij gaan weer

WOORD EN ANTWOORD

Zijn „ondergaan" was anders dan van Jona. Want Christus' lijden en sterven is verzoenend. De H.C. zegt: „Opdat Hij met Zijn lijden, als met het enige zoenoffer, ons lichaam en onze ziel van de eeuwige verdoemenis verloste, en ons Gods genade, gerechtigheid en het eeuwige leven verwierf (zondag 15)". Zoals de Heere Jona's straf wilde, zo wil(de) Hij ook dat aan Zijn gerechtigheid genoeg geschiede, of door ons, of door een ander (zondag 5). Zo heeft de Heere al onze ongerechtigheden op Christus doen aanlopen, zegt Jesaja. Jezus is Borg en Middelaar geworden, Plaatsvervanger en Voorspraak. Niet voor Zichzelf heeft Hij Zijn leven geofferd, maar voor ellendigen en ongenoorzamen als Jona, voor vieselijken, die verkocht zijn onder zonde, als Paulus. En ik ben samen met Hem gekruisigd, zegt Paulus tot de Galaten; toen op Golgotha de zonde werd veroordeeld en gedood in Christus, toen ben ook ik veroordeeld en gedood aan het kruis omdat ik in Hem was, omdat Hij voor mij stierf; en nu ben ik gestorven, maar Christus leeft in mij door het geloof. Ja, leven! Want zoals Gods toorn gestild was en de zee kalm werd toen Jona overboord was, zo is ook Gods toorn gestild en de vrede verworven door Christus' dood. De opgestane Christus is er het bewijs van: „Vrede zij ulieden". Jona's, en wat meer is: Adams ongehoorzaamheid, is gestraft, de gehoorzaamheid is door de Zoon Gods aangewoon verder, in de hoop dat ons geheugen on.s niet in de steek laat.

Resumé.

Als we ons goed herinneren zijn de verschillende reakties op bovenstaande vraag als volgt samen te vatten: een moeder schreef dat ze graag wat meer foto's in Daniël zag en een of twee vervolgverhalen; een voor de jongeren en een voor de wat oudere jeugd. Een dergelijke reaktie hebben we ook ontvangen van een moeder uit Dordrecht. Kennelijk zitten nogal wat ouders met het probleem dat zij zelf wel Daniël lezen, maar dat hun kinderen er weinig of geen belangstelling voor hebben en het vaak ongelezen laten. Een vader (? ) merkt hierbij op dat het helemaal niet zo moeilijk is de vraag te beantwoorden waarom Daniël velen uit onze jeugd niet boeit. Uit onszelf verlangen we niet naar zulke lectuur. Als we er maar wild-west-verhalen in zouden zetten, dan zou het wel

gebracht en „Hij is onze vrede". Daar kan niets bij en daar mag niets bij!

Enwij ?

Begeren wij een teken? Ons zal geen ander teken gegeven worden dan dat van Jona, dat van „Jezus Christus, en Die gekruist". Met minder dan met het geloof in deze gekruisigde Zaligmaker en Wetsvervuller kunnen we het niet doen; met meer mag niet, want buiten of boven Hem is geen leven.

Voor wie geldt dat alles? Voor allen die met Jona moeten belijden dat de Heere hen rechtvaardig in de diepte der zee heeft geworpen en die nochtans door de duisternis heen mogen uitroepen dat het heil des Heeren is; voor allen die het leven buiten zichzelf in Jezus Christus zoeken en daarmee belijden dat ze midden in de dood liggen; voor allen die de vloek der wet vernemen en aanvaarden en nochtans de wet zo liefhebben dat ze vluchten tot Christus, die de wet heeft verheerlijkt; voor allen die Gods Geest ontdoet van hun eigen deugden en erkennen dat God alleen rechtvaardig is.

Er is geen ander teken dan Christus' graf, geen andere medicijn dan Christus' bloed, geen andere schuilplaats dan Christus' wonden, geen andere Godsverheerlijking dan Zijn „het is volbracht", geen andere naam, dan Jezus' naam, door welke wij moeten zalig worden.

A. de R.

gelezen worden! Weer een andere vader vindt Daniël wel interessant, vooral daar waar ook de jeugd aan het woord kan komen en er werkelijk met hen gesproken wordt. Hij wijst ook op de noodzaak van dit met elkaar praten en naar de ander luisteren en brengt dit zelf in zijn eigen gemeente in praktijk.

Behalve deze nogal uiteenlopende antwoorden van de „oudere" generatie komt ook de jeugd aan het woord. Bij hen kunnen we misschien van vier verschillende soorten antwoorden spreken, hoewel we er drie ontvangen hebben. Sommige jongelui willen graag meer aktuele onderwerpen. Zo noemde de een de omgang tussen jongen en meisje, een middelbare scholier de zondagsheiliging, (hoe moeilijk was het in een gesprek hierover met medescholieren je standpunt goed te funderen!) Een soortgelijke vraag is ook het reizen op zondag door onze militairen. Kortom de vragen, waarmee de jeugd in het dagelijks leven te maken krijgt.

Een heel ander antwoord gaven die jongens en meisjes die in hun eigen leven of in gesprekken met anderen vragen hebben aangaande geloof, bekering e.d. Die er behoefte aan hebben hierover met anderen te praten, maar dat eigenlijk niet durven, zeker niet met hun eigen ouders in veel gevallen. Dus eigenlijk die vragen, die het meest wezenlijk zijn in ons persoonlijk leven, die onze verhouding tot God raken. Vatten we deze twee soorten antwoorden nog even samen, dan zijn het dus enerzijds de aktuele onderwerpen en anderzijds de meest persoonlijke vragen in ons leven.

Het derde soort antwoord kregen we van een jongen, die Daniël te oppervlakkig vond en het daarom niet meer wilde lezen. Hij vindt dat je met ons blad alle kanten uit kunt en als voorbeeld noemde hij het feit, dat er geadverteerd wordt met allerlei manieren van vakantiebesteding. Dit vindt hij erg, als het goed is, kunnen we hier geen vakantie houden en rust hebben, maar zullen nu onrustig zijn totdat we de rust in de gemeenschap met God door de verzoening van onze zonden in het bloed van de Heere Jezus zullen hebben gevonden.

Tenslotte het laatste antwoord, dat we niet ontvangen hebben, maar waarmee we toch wel rekening mogen houden: het uitgebleven antwoord van de onbereikbaren, van hen die geen belangstelling hebben voor dit soort lectuur of die het een „waardeloos" blad vinden. Naar alle waarschijnlijkheid hebben zij onze vraag niet eens gelezen of hebben ze het schouderophalend of niets-verwachtend naast zich neergelegd. Een antwoord dus, dat we niet ontvangen hebben, maar dat we toch ook niet uit het oog mogen verliezen.

Wat nu? Uit het voorgaande blijkt dat de meningen over vorm en inhoud van Daniël nogal wat, ja zelfs sterk uiteenlopen. Wij zelf hebben hierop ook geen pasklaar antwoord, maar al pratend komen we hierin misschien toch wat verder en zet het mogelijk meerderen aan het denken of wordt het oordeel van sommigen misschien wat meer genuanceerd. Ieder mens is geneigd een bepaalde vraag alleen vanuit zijn eigen situatie te beantwoorden. Zo zou een moeder van een groot gezin graag zien dat Daniël door al haar kinderen, ongeacht leeftijd, ontwikkeling en belangstelling, werd gelezen. Zij vraagt zich af hoe dit te verwezenlijken is en zoekt het in wat meer illustratie en een boeiend vervolgverhaal. Is dat juist? We vragen het allemaal heel voorzichtig. Is het de bedoeling van ons blad er een soort „Gezinsgids" van te maken? De rubriek „Van acht tot zestien" schenkt al speciale aandacht aan de jongeren in een gezin, terwijl ook voor de dames — onder wie veel moeders — een bladzij wordt afgestaan. Maar de oorspronkelijke bedoeling van ons blad is o.i. geweest om gespreksmedium, informatiebron en leidraad te zijn van en voor de jeugd van onze jeugdverenigingen. En die jeugd heeft het nog steeds op het oog, waarbij het zeker ook graag diegenen wil bereiken, die niet op een jeugdvereniging gaan, maar wel tot onze leeftijdsgroep horen.

Laten we nu deze jeugd aan het woord, dan blijkt dat ook hun meningen verschillend zijn: meer aktuele onderwerpen; vooral meer aandacht voor de meest persoonlijke vragen omtrent onze verhouding tot God; veel te oppervlakkig, je kunt er alle kanten mee uit; niet interessant en niets zeggend!

Eerst willen we even ingaan op de opmerking van die jongen die Daniël veel te oppervlakkig vindt. We vinden het jammer dat hij met het oog daarop maar één voorbeeld noemt, n.1. de advertenties voor vakantiebesteding. Immers, nu kunnen wij ook maar op dit ene voorbeeld ingaan. Misschien wil hij zijn bezwaren nog eens wat duidelijker en uitvoeriger kenbaar maken. En wat dat ene voorbeeld betreft, we hebben aan het begin van dit artikel

wat vind je van „daniël"

gezegd dat we op het ogenblik zelf met vakantie zijn. Misschien is dit juist het beste tijdstip om hierop in te gaan. Is vakantie-houden op zichzelf verkeerd? Wij dachten van niet en we geloven dat we hiermee niet tegen de Bijbel ingaan. De Heere heeft Zelf ook na elke zes werkdagen een rustdag ingesteld. Op die dag — nu onze zondag — laten we ons werk liggen, en rusten daarvan uit en besteden die dag in het bijzonder (dit wil niet zeggen: alleen maar 's zondags en verder in de week niet) in de dienst van God. Verder had Israël nog tal van feesten herdenkingsdagen, die regelmatig terugkeerden en waarop het volk rustte van zijn werk. Het is hier niet de plaats om uitvoerig op dit onderwerp in te gaan, maar we hebben dit even genoemd om aan te geven dat vakantie op zichzelf niet verkeerd is. Het gaat er alleen helemaal om hoe we die besteden, welke inhoud we er aan geven. En dan kan het ook zo zijn dat je juist in je vakantie meer tot jezelf komt, wat afstand neemt van je gewone leven en je drukke bezigheden en je misschien tot een vraag komt waarvoor je nu eigenlijk leeft. Inderdaad heeft iedereen een taak in zijn werk, maar is dat je uiteindelijke doel, gaat het daar in wezen alleen maar om? Of zie je jezelf in de vakantie ook wel eens zo dat je veel tijd besteedt aan allerlei onbenulligheden en voorbijgaande dingen, terwijl je aan het wezenlijke, aan het antwoord dat je met je leven aan God geeft, weinig of niet toekomt? Vind je jezelf dan soms geen grote dwaas? Heb je dan ook wel eens net het gevoel alsof je even stilgezet wordt? Of betekent vakantie voor jou dat je heerlijk vrij bent van alles, waardoor je in het gewone leven als het ware aan banden gelegd wordt? Dat je nu een paar weken in het jaar kunt doen wat je zelf wilt, zonder dat je met iets of iemand (Iemand? ) rekening hebt te houden? De meesten van jullie hebben de vakantie weer achter de rug? Ben je zonder ongelukken teruggekomen? Vind je dat een wonder of heel gewoon? Hoe heb je je vakantie besteed?

G. en S. T. v. Malkenhorst

Bleulandweg 298, Gouda

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen