zending in zuid-afrika

Pinksterve1dtocht in het Msinga Reservaat

De studenten van de Stofberg Theologische School te Dingaanstat hebben de gewoonte om rondom Pinksteren praktisch aan het werk te gaan. Zo hebben omstreeks Pinksteren 1966 twintig studenten gedurende tien dagen nederzetiingen in het Msinga-gebied, tussen Dundee en Greytown, bewerkt, Zij stonden onder leiding van docent dr. P. R. van Dyk, bijgestaan door ds. C. Dick, zendingsleraar in Dundee, en van de evangelist D. Maduma uit Pomeroy.

Docent Van Dyk schreef hierover het volgende:

„Hoe aangenaam was het om vroeg in de morgen, wanneer de koude nog bijt, rondom het vuur, vlak tegenaan een prachtige rotswand op de oever van de Cwakarivier bijeen te komen voor bijbelstudie en gebed. Ds. Dick, nog maar een paar maanden aan het werk, heeft de zoeloetaal zo grondig en vastberaden aangepakt, dat hij aan de studenten in hun eigen taal de schatten van het Woord kon uitleggen over het thema „Wij zijn gezanten van God."

En dan, nadat wij gegeten hadden, zijn wij twee aan twee de laagten en de heuvelruggen ingegaan met het Woord van God. De behoefte aan het licht van dat Woord is hier in het Msinga-gebied overweldigend. De sporen van de ellende van de mensen, die de vrede van God in hun harten niet hebben, zijn duidelijk en leesbaar bij Cwaka te zien. Elke keer als je bij één van de nederzettingen komt, zoals die ingeregen liggen aan de voet van de berg, zie je de vloeren van afgebrande hutten. Hier heeft een goed jaar geleden een woeste stamoorlog gewoed tussen de Majozi's en de Mabaso's. Op lichte dag hebben de

civitas studioscrum in fundamento reformato

haar leden veel steun in de studentenwereld en helpt ons ook hier de gereformeerde beginselen te bewaren.

De Civitas is geen gezelligheidsvereniging, doch studievereniging, zij kent ook geen groentijd.

Voor inlichtingen kunt U zich wenden tot: Voor Amsterdam: C. Boerhout Sloterweg Majozi's het Mabasogebied aangevallen, en na gevecht van man tegen man, de hutten in brand gestoken. Oude mannen en aankomende jongens zijn eenvoudig vermoord. De vrouwen en kinderen moesten dagen lang zich schuil houden in de bergen. Nu wordt alles weer opgebouwd, maar welk fondament van hoop zal er zijn, dat die ellende zich niet meer zal herhalen? Herhaaldelijk hoort men de verzuchting van deze mensen, dat er toch eens verandering mocht komen in hun leven.

De sporen van het heidendom zijn ook duidelijk te zien. Wij zien daar een vader heel ernstig ziek liggen in zijn hut. De zang en de tromslagen van de toverdokters lijken veel op het harde geroep van de Baaipriesters op de Karmel, want ook zij roepen tevergeefs tot geesten die niet kunnen horen. Als nu de zendelingen in zo'n hut, bij het ziekbed, het Woord van God verkondigen en de ware God aanroepen, zal de Heere dan in Zijn genade de deur van Zijn Koninkrijk niet krachtig openen? En wanneer een oude moeder, niet zo helder meer van begrip, antwoordt dat zij door een geest wordt bewoond, hoe moet dan het hart voor haar branden, voor wie daar, menselijk gesproken, weinig hoop is dat zij tot het Licht des Levens zal komen!

Maar hoe bemoedigend was het om juist in deze vesting van het heidendom zo'n grote oprechte belangstelling in en een begeerte tot het evangelie aan te treffen! Waar is de behoefte op het zendingsveld niet groot? Waar is de behoefte aan werkkrachten en geld niet dringend? Msinga is voorwaar niet de enigste akker met een grote behoefte. Maar Msinga spreekt op een bijzondere manier tot het hart, dat warm voor de zending klopt. Er zijn niet

72II; Voor Delft: L. M. D. de Viet Javastraat 7; Voor Eindhoven: C. de Rooy Noord Brabantstraat 37; Voor Leiden: J. H. Doeven Drie Oktoberstraat 29A; Voor Rotterdam: P. J. Bos Mathenesserweg 95A; Voor Utrecht: W. de Visser Kersstraat 4; Voor Wageningen: A. W. v. d. Vlies Jagerskamp 50.

veel gebieden waar de nood van het primitieve heidendom zo duidelijk te zien is, en de gelegenheid ondertussen zo groot is. Hier heeft de zending nog de gelegenheid om de zoeloe-leefwijze te kerstenen en van een nieuwe inhoud te voorzien, zonder noodwendig van hen westerlingen te maken. Hier vindt de boodschap van de Almachtige God, Die nabij ons is en de Vader der Zijnen in Christus Jezus wil zijn, nog weerklank in het hart van mensen, die nog aan een Opperwezen geloven. Maar dat geloof is ver weg en kan slechts door de geesten van de voorvaders heen bereikt worden. In Msinga kan nog pionierswerk worden gedaan, zoals dat na enkele jaren mogelijk nergens meer in ons land gedaan zal kunnen worden.

Maar hiervoor heeft Msinga meer werkkrachten nodig, zendelingen en evangelisten.

Msinga grijpt een mens aan. De behoefte en de bijzondere gelegenheid is een uitdaging. Denk toch in uw voorbede aan dit gebied, dat de Heere van de oogst hier werkers moge geven en van middelen moge voorzien, zodat de oogst mag binnengebracht worden, want „Ziet, Ik zeg u, de landen zijn alreeds wit om te oogsten." (Joh. 4 : 35).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen