wat vind je van „Daniël" ?

Toen we met deze rubriek begonnen, hebben we bovengenoemde vraag gesteld om daarmee onze gesprekken te beginnen. Al gauw sprong daaruit het onderwerp van de prediking naar voren, waaraan we enkele artikelen hebben gewijd. Toch willen we nu graag even terugkomen op die eerste vraag, omdat we daarop diverse reakties hebben ontvangen. We willen jullie eerst kennis laten maken met de mening van enkele lezers, voordat we hierover zelf iets gaan zeggen.

Ons blad moet gezellig zijn

Allereerst een moeder van vijf kinderen. Zij zegt: „Naar aanleiding van uw stukje in Daniël „Onder ons gezegd" wil ik U ook eens schrijven. Wij hebben vijf kinderen die nu niet direct Daniël grijpen, zoals ze dat met andere bladen wel doen. Hoe komt dat? Staat er voor hen weinig in dat hen boeit? We spraken er gisteren met onze kinderen over en vroegen hun mening. Vandaar dat onze zoon er ook een brief bij gedaan heeft.

Ik had gedacht dat het goed was als er in Daniël eens een vervolgverhaal kwam voor de grote jongens en meisjes en ook voor de kinderen een. Misschien konder ze dan enkele minder interessante artikelen laten vervallen, evenals het stukje Bijbellezen en Bijbelrooster. Wie houdt zich aan zo'n rooster? Je leest toch thuis gewoon verder in de Bijbel.

En verder zou het fijn zijn als het blad wat gezellig gemaakt werd, b.v. een mooie gekleurde voorplaat en wat foto's van landschappen, kerken, dieren enz. Misschien kan er ook een ziekenhoekje in voor leden van de diverse verenigingen, die soms lang ziek zijn en die verrast kunnen worden door een kaart, bloemen of fruit.

Zo heb ik dan onder ons gezegd hoe wij Daniël graag zouden zien.". Tot zover het antwoord van deze moeder.

Ons blad moet jonge mensen „w apenen"

Tegelijk hierop aansluitend willen we doorgeven wat haar zoon ervan vindt: „Ik wilde U iets schrijven over een probleem, waarvan ik denk dat heel veel jongens en meisjes ermee zitten, n.1. dat wij, jongeren van de Gereformeerde Gemeenten, vaak opgevoed worden in de zin van dat mag wel en dat mag niet. Nu is hier natuurlijk niets op tegen. Maar als je dan bij een godsdienstles op het christelijk lyceum in een discussiegroep van een stuk of acht jongens gezet wordt en je moet b.v. praten over sport op zondag, om maar een heel algemeen onderwerp als voorbeeld te nemen, dan ben je daar wel tegen, maar je kunt dit niet motiveren tegenover jongens, die soms helemaal niet naar de kerk gaan en die aan zondagvoetbal doen. Je kunt dan wel zeggen dat je de dag des Heeren ontheiligt, maar dat zegt hen niets. Dan zeggen ze dat je toch een dag moet hebben om je te ontspannen. Je kunt toch niet de hele week werken! Of anderen zeggen dat je niet zo wettisch moet zijn, want daar heeft de Heere Jezus nog wel zó tegen gewaarschuwd. En dan zit je daar. Je hebt wel een mening, maar die kun je niet verdedigen op een manier die voor hen aanvaardbaar is. Je zit dan met een mond vol tanden. Je bent niet gewapend tegen zulke onderwerpen. En als men nu in ons blad zulke dingen eens aansneed en erop inging, dan zouden veel meer jongeren Daniël lezen dacht ik. Dit is natuurlijk maar één voorbeeld en ik weet niet of het U wat lijkt. Andere onderwerpen kunnen zijn: evolutie, onze plicht t.o.v. onze naaste wat betreft het waarschuwen tegen vloeken enz."

Ons blad moet ingaan op serieuze vragen

Na deze reakties van moeder en zoon willen we nóg een jongen aan het woord laten, die toch weer een enigszins andere inhoud aan ons blad zou willen geven. Hij zegt: „Met belangstelling heb ik uw inleiding op de rubriek „Onder ons gezegd" gelezen. Ik geloof ook beslist dat deze rubriek, mocht zij , , 't doen" zoals dat heet, een aanwinst zal zijn voor Daniël. Immers, als algemeen jeugdorgaan in onze Gemeenten is het praktisch enig in zijn soort en heeft daarom volgens mijn bescheiden mening grote waarde.

Gelooft u ook niet dat er vooral onder de jeugd vaak behoefte bestaat aan gesprekken over serieuze onderwerpen, laten we alleen maar zeggen onderwerpen betreffende geloof en dergelijke vraagstukken. Een behoefte om zoiets door anderen besproken te zien en daaruit zo mogelijk een antwoord op hun eigen vragen en problemen te putten? U bent toch ook wel bekend met het feit dat het voor de jeugd bijzonder moeilijk is om met mensen, die je „eigen" zijn, over dergelijke dingen te spreken? Ik neem mezelf maar. Ik ben ook nog jong. Ik kan thuis overal over spreken en verder is de sfeer in het gezin, ook in het licht van de kerk, zeer goed dacht ik. Maar toch praat ik ook beslist niet met mijn ouders over zaken aangaande zonde, bekering e.d. Misschien ziet u dit niet zo, maar ik geloof vast dat dit bij de meeste, zo niet bij alle jongeren het geval is. Ik zeg dit niet zomaar, want ik praat hierover nogal eens met andere jongeren en dan merk ik dat zij hierover met hun ouders ook niet praten".

Een andere jonge lezer zit eigenlijk met hetzelfde probleem. Hij zegt: „Het is moeilijk om aan je ouders vragen te stellen over geestelijke dingen. Ik ben blij dat u ons in deze rubriek in de gelegenheid stelt met vragen te komen die je bij anderen niet kwijt kunt. Ik loop zelf al een poosje met vragen die ik niet durf te stellen. Niet omdat het onmogelijke vragen zijn, maar omdat ik weet dat mijn ouders niet de vrijmoedigheid hebben om hierover te spreken".

Nog andere meningen?

Voor deze keer laten we het hierbij, hoewel nog meer brieven liggen te wachten. Maar de bedoeling van dit stukje is dat jullie je nu eens afvragen wat je eigenlijk van ons blad verwacht. Stel jezelf b.v. eens de volgende vragen: Hoe zou ik Daniël willen zien? Wat trekt me in andere bladen? Heb ik vragen, waarmee ik niet voor de dag durf te komen of leef ik oppervlakkig? Misschien mogen wij via een brief wèl een klein kijkje in je hart nemen, want verder blijven we toch onbekend voor elkaar.

G. en S. T. van Malkenhorst

Gouda (Bleulandweg 298)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen