Schriftoverdenking

De Geest der genade. Hij wordt zo genaamd, omdat Hij uit vrije genade tot de ziel komt en in haar werkt. Wanneer de Geest Gods voor het eerst tot een ziel komt, dan vindt Hij niets wat Hem zou uitnodigen om te blijven. Hij vindt cle ziel gelijk aan droge beenderen zonder enige gedaante of heerlijkheid, zonder enige begeerte om het leven te vinden. De natuurlijke mens heeft even weinig aanzien als een droog geraamte en verlangt evenmin naar genade als een dood lichaam. Integendeel, er is alles in een ziel om de Geest te verjagen. Hij is een Heilige Geest, maar Hij vindt het hart een bron van bederf, vol van de ergste lusten en begeerlijkheden. Hij is een Geest van liefde, maar Hij vindt het hart des mensen vol opstand en haat jegens God. Hij is een ijverige Geest, maar Hij vindt het hart des mensen vol toverij en afgrijselijke afgoden. O, ik verbeeld mij d? t de Heilige Geest in het hart van enigen uwer ziet, zeggende: „Waarom zou Ik tot zulk een ziel komen? Zij heeft Mij niet nodig om haar te bekeren; zij wil liever alleen blijven. Zij wil liever haar lusten volgen, waarom zou Ik haar dan storen? Ik wil haar alleen laten." Blijf, blijf Geest van genade! Kom, uit vrije genade. Kom niet omdat wij U nodig hebben, maar omdat Gij liefderijk zijt. Kom en maak dat deze droge beenderen opstaan en de naam van Jezus aanroepen.

Sommigen onder u weten dat Hij op deze wijze tot u kwam. Hij vond u in opstand en Hij heeft u gehoorzaam gemaakt. O, zult gij nu nog aan iets wanhopen, nu Hij uw hart veranderd heeft? Er zijn sommigen onder u, waarde vrienden, wier toestand voor de mensen hopeloos is — mannen en vrouwen die lang in zonden geleefd hebben — formalisten, voor wie het verraden van cle Heere aan Zijn tafel een oude gewoonte is. O, laat ons niet wanhopen over dezulken! De Geest is de Geest van vrije genade. Nodig Hem uit om tot u te komen, gij arme, dorre ziel.

Hij is cle Geest van verzuchtingen. Omdat Hij leert bidden. Van een natuurlijk mens kan ternauwernood gezegd worden dat hij bidt. Het is waar, hij heeft dikwijls de gewoonte om in tijden van benauwdheid een gebed te doen, maar zal hij altijd God aanroepen? Een ziel, waarin God begint te werken, kan niet uit gewoonte bidden, want zij zegt: daar is niemand gelijk ik. Maar een mens bidt in waarheid, wanneer de Geest tot zijn ziel komt. Hij droeg een goddeloze Manasse met Zich om. Manassa had in zijn jeugd dikwijls aan cle schoot van zijn vrome vader gebeden; hij had dikwijls zijn knieën voor cle bloedige afgoden gebogen en cle duivel aangebeden, maar nu bad hij waarlijk door cle Heilige Geest.

Hij droeg een vloekende Paulus met Zich om. Zonder twijfel had Paulus dikwijls gebeden aan cle voeten van Gamaliël. In de synagogen en op de hoeken der straten had hij dikwijls lange gebeden gedaan om gezien te worden, maar nu ontwaakt zijnde door de Geest Gods, „zie, hij bidt!"

Hebt gij door cle Geest Gods leren bidden?

Eenmaal deed gij het uit gewoonte of om gezien te worden, of gij bad afgoden aan; maar zijt gij door cle Geest gedrongen geworden om te bidden? Dan moogt gij zeker zijn dat Hij een goed werk in u begonnen heeft.

Uit: Nagelaten geschriften

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen