DE ONDERGRONDSE KERK

Onderstaande brief is van ds. Richard Wurmbrand en werd door de Internationale Raad van Chr. Kerken verspreid. Het leek ons goed hem in ons blad te plaatsen. Mogelijk kan er daardoor op vele plaatsen iets gedaan worden voor onze verdrukte mede-christenen achter het ijzeren gordijn. Laat ons gebed zijn: „Behoed het ganse Christendom, geef dat in kruis Uw vreugd weerom!"

Geliefde broeders en zusters,

Vóór mij ligt een stapeltje brieven uit de Sovjet Unie. Ze zijn geschreven cloor familieleden van christen-martelaars aan wie onze zending via geheime kanalen hulp gezonden heeft. Hier volgen een paar uittreksels:

God alleen weet hoevelen er om hun geloof gevangen zitten Velen van hen zijn om hun geloof uitgesloten van hun werk In de kerken ziet men magere, uitgeteerde gezichten. Je kunt zien dat velen uit de gevangenis komen Er is een moeder gestorven, het gezin ging naar de begrafenis en daar werd uit de Heilige Schrift gelezen. Maar er waren een paar spionnen bij. Die hebben gelogen dat de broeders een preek hebben gehouden en dus werden dezen veroordeeld (Deze broeders lieten thuis een gezin achter, de een met vijf en de ander met negen kinderen) Ik moest drie jaar in dienst. Maar in plaats daarvan ging ik voor vijf jaar de gevangenis in om het Woord van God Maar van de gevangenen zijn er heel wat tot bekering gekomen en met hen hebben wij blijdschap in het Woord van God. Toen hebben ze me uit het concentratiekamp weggehaald. Ze zeiden dat we het hele kamp hebben vervuld met onze godsdienst Daar was iemand die zo maar een hele bladzijde vol kon schrijven met Bijbelteksten. Ik vroeg hem waar hij die van kende. Hij antwoordde dat zijn moeder hem van jongsaf gevoed had met het Woord van God God alleen kent het verdriet dat in dat huis wordt geleden, want ze hebben kleine kinderen. Die vragen hun moeder waar vader heengegaan is en waarom hij niet terugkomt. En nu moet moeder de kinderen ook achterlaten, om te gaan werken op een collectieve boerderij Er was een jonge broeder op het land, Vasile geheten. Ze kwamen naar hem toe, boeiden hem en brachten hem naar de gevangenis. George hebben ze ook meegenomen "

De moeder die met negen kinderen achterbleef, schrijft het volgende:

„Geprezen zij de Heere dat Hij ook ons een splintertje van Zijn kruis te dragen gegeven heeft. Moge Hij ons slechts kracht geven en ons helpen het te dragen en de rechte weg te gaan die voor christenen is bereid Wij moeten ons brood met tranen eten, maar de Heere zij voor alles geprezen Ik dank U onder tranen dat de Heere op zo grote afstand Uw harten heeft geopend. Moge God U voor Uw werk zegenen en belonen. Hij geve U een lang en gelukkig leven en straks het eeuwige leven. Toen wij alleen achterbleven, zeiden ongelovige mensen dat we niets zouden hebben om van te leven, maar de Heere zij geprezen dat Hij voor ons zorgt, zoals Hij gezorgd heeft voor Elia, voor Daniël en voor allen die Hem gekend hebben God heeft mij negen kinderen gegeven, die nu wachten op de thuiskomst van hun vader, maar hun vader heeft zijn leven gewaagd voor Christus en liet zijn kinderen achter, zodat ook zij moeten lijden voor het geloof, „dat God eens en voor al heeft overgeleverd aan de heiligen".

Uit een andere brief van het gezin waarvan beide ouders voor Christus stierven: „V/eet dat wij als wezen zijn achtergebleven. Moge God Uw zorg voor ons belonen en U zegenen met alle zegeningen. De broeders die op moeders begrafenis hebben gesproken, zijn gearresteerd U kunt U niet voorstellen hoe het leven hier is. Je gaat met angst naar bed en staat met angst weer op De vervolging is heel zwaar en er zijn vele gevangenen".

Uit een schrijven van een ander gezin van christen-martelaars: „De Heere Jezus, Die uit vrije wil Zijn handen uitstrekte op het . kruis, om ons uit de dood te doen overgaan in het leven, moge U belonen met het eeuwige leven voor alles wat U ons gezonden hebt Het is mij genoeg deel te hebben aan het lijden van Christus, want als wij met Hem lijden, zullen wij ook met Hem verheerlijkt worden Een beker water in Zijn naam gegeven, zal niet worden vergeten Iemand bood mij 300 roebel voor mijn Nieuwe Testament. De mensen hongeren naar het Woord van God "

Ik acht het mijn plicht om allen die een bijdrage zonden, de dank en de zegenwensen over te brengen van de gezinnen der christen-martelaars. Och, vraag Uw vrienden eens of het recht is als een christen zijn maaltijd nuttigt zonder althans een kruimeltje te geven voor een gezin van christen-martelaars. Eén cent per maaltijd zou al een gulden per maand zijn voor dit doel. Maar misschien kan men zich wel meer dan een cent per maaltijd veroorloven. Vraag aan Uw deminee of het in orde is, als Uw gemeente helemaal niets offert voor gezinnen van christenmartelaars.

Een kerk in Londen hield een lunch-bijeenkomst. Op tafel stond alleen brood, kaas en water. Ze hadden gehoord dat de broeders in de rode gevangenissen ook niet anders krijgen. De opbrengst van zo'n lunch-bijeenkomst ging naar de gezinnen der slachtoffers. Het is toch niet goed om ze te laten verhongeren. Misschien kunt U in Uw kerk ook eens zo'n lunch organiseren. Hoe staat het met onze gehoorzaamheid aan 's Heeren gebod inzake vastendagen, om dan wat U hebt uitgespaard te geven aan hen die altijd moeten vasten?

De ontvangen brieven zijn een bewijs dat onze kanalen goed zijn en dat de hulp zijn bestemming bereikt.

Kerkelijke leidslieden worden om de tuin geleid ten aanzien van de Baptistenkerk in Moskou en Leningrad. Maar wie van hen heeft ooit een gevangenis bezocht? Hebben ze ooit toestemming daarvoor gevraagd? Is het hun geweigerd? Waarom? Wat hebben de Sovjets te verbergen? Ik ben in de gelegenheid gesteld Amerikaanse gevangenissen te bezoeken. Er staat niet in de bijbel: „Ik was in de kerk en gij hebt Mij bezocht", maar: „Ik was in de gevangenis en gij hebt Mij bezocht". Wie van de vele toeristen heeft gevraagd in de communistische landen zijn broeders in de gevangenissen te mogen bezoeken? En wie van Uw kerkelijke liedslieden?

In enkele grote steden kregen ze kerken te zien. Maar luister nu eens naar wat er gebeurt in een kerk die niet door vreemdelingen wordt bezocht. „Nauka i Religia", een communistisch blad uit Moskou, vertelt in het nummer van november 19G7 wat er plaats vindt in de Baptistenkerk van het dorp Batiatitsj. Het blad betreurt het „dat er in dit dorp geen merkbare teruggang van de godsdienst is". Dan beschrijft het op zijn manier hoe het gaat in honderden dorpen en stadjes: De atheïstische spreekster Bilchenko komt op zondag de kerk binnen, duwt de voorganger eenvoudig aan de kant en geeft haar atheïstische dwaasheden ten beste. De mensen die naar de dienst gekomen zijn, krijgen de lof der godloosheid te slikken. En de kerk verlaten terwijl de atheïstische spreekster aan het woord is, wordt beschouwd als een contra-revolutionaire daad. Dit is ook een zijde van de vrijheid van eredienst waar aartsbisschop en aartsleugenaar Nikodim van de Wereldraad van Kerken het altijd over heeft.

Maar de strijd tegen zulke leugens is niet tevergeefs. Ik schreef er over naar 5000 Lutherse predikanten. In mijn boeken gaf ik ze de bewijzen voor de vervolgingen. Ik gaf het bewijs van het samenspannen van sommige Amerikaanse kerkelijke leiders met het communisme. Het is niet tevergeefs geweest. De Amerikaanse Lutherse Kerk had zich uit te spreken over aansluiting bij de Nationale Raad van Kerken, die de pro-communistische propaganda onder de christenen in bescherming neemt. Het plan werd door de leiding der Kerk warm verdedigd, maar het moest worden uitgesteld. De Lutheranen zijn door ons en door anderen ingelicht over de werkelijkheid. Zij zouden het niet genomen hebben.

Wij hebben de laatste tijd kennis kunnen nemen van de literatuur die in het geheim is gedrukt door christenen in Rusland. Typerend is vóór alles de zorg om de kinderen. Zo vonden wij het volgende verhaald: het was in het gezin van zuster Maria L. Ze heeft vijf kinderen: Vania, Pavlik, Andrei, Vera en Sveta. Ze kocht een gummipop voor ze. Maar toen de kinderen „bidstond" wilden spelen, bleek dat de knieën van de pop niet wilden buigen. De kinderen klaagden dat moeder hun een „ongelovige pop" had gekocht: een gelovige is daaraan te kennen dat hij zijn knieën buigt voor zijn Schepper!

Kinderen, aan wie op school was verteld dat de kosmonauten in de ruimte waren geweest en God daar niet waren tegengekomen, gaven ten antwoord: „Maar hadden de kosmonauten wel een rein hart? Zonder dat hun je God nooit zien, op welke planeet je ook komt. Maar als je een rein hart hebt, kun je Hem overal zien!" In deze geheime literatuur wordt aan de ouders verzocht hun kinderen te onderwijzen, zodat ze op school het bestaan Gods

kunnen bewijzen. De blaadjes vertellen ons dat de christen-kinderen in Rusland „hun leraars en onderwijzers verbaasd doen staan door hun standvastigheid en hun godsdienstig heldendom".

Laten we voor deze kinderen bidden en mogen de onze dit prachtige voorbeeld volgen!

We kunnen kameraad Kosygin dankbaar zijn voor zijn vriendelijk gebaar tegenover ons. Vele gevers hebben ons gevraagd of door ons gezonden bijbels ook werkelijk in de Sovjet Unie aankomen. We hebben juist een ontvangst-berichtje gekregen van kameraad Kosygin zelf. Een van zijn bladen, de „Sovietskaia Bielorussia", van 15 augustus 1967 schrijft: „Een groep domme fanatici uit de Baptistische Evangelische Kerk van Utebsk heeft zich in dit gebied genesteld. De biddende huichelaars erkennen alleen hun „heilige boeken", die in Amerika en Engeland worden gedrukt". Daarmee erkennen de communisten dat de ondergrondse kerk wordt gevoed met het Woord van God dat vanuit Amerika en Engeland wordt binnengesmokkeld.

Help ons meer bijbels te sturen naar de communistische landen!

Ons radio-programma breidt zich voortdurend uit. Wij zenden reeds uit naar drie communistische landen en naar de communisten in Italië, waar een op de vier mensen communistisch stemt. Nog twee communistische landen zijn nu aan ons radio-programma toegevoegd. De bijbel wordt voorgelezen in dicteer-tempo, om de christenen de gelegenheid te geven het gehoorde op te schrijven.

Onder het schrijven van deze brief kreeg ik de „Prawda" van 21 februari 1908. Daarin staat dat christenen in de stad Liubetz meer dan 12.000 linten hebben vervaardigd met opschriften als: „Moge God opstaan en Zijn vijanden worden verstrooid", „De Allerhoogste leeft; Hij is onze Hulp", „Mogen de duivelen ondergaan voor het aangezicht van de levende God", en dergelijke. De linten werden verkocht en in het openbaar gedragen door vrouwen, die daarmee openlijk het communisme verwierpen.

U vraagt natuurlijk hoe zoiets mogelijk was. Deed de geheime politie daar niets aan? Wel, het zat zo: de man die de leiding had in de werkplaats waar deze linten gemaakt werden, was zelf een man van de geheime politie, een christen die deze instelling had weten binnen te komen om daardoor Christus beter te kunnen dienen. Zijn naam is Stasiuk en hij zit nu in de gevangenis. De „Prawda" was zo vriendelijk ons over hem in te lichten.

Soms is de „Prawda" echter ondeugend. Zo bijvoorbeeld, als het blad de getuigen in een in Washington gehouden verhoor over de misdaden van het communisme — ik was zelf een van die getuigen — ervan beschuldigt dat zij een bom hebben geplaatst voor de Sovjet Ambassade. Daar zijn enkele ruiten vernield. Laten de communisten echter gerust zijn! Christenen gooien geen ruiten stuk. Zij geloven in een Heiland van Wie geschreven staat dat Hij de kop van de slang verbrijzelen zal (Gen. 3 : 15). Dat is iets anders dan de slangen op de buik te kietelen en ze door zulke kleinigheden aan het lachen te maken. Hij zal Zijn vijanden verdoen met de adem van Zijn mond.

In Nederland heeft een groep zakenmensen besloten 20.000 exemplaren van „De Ondergrondse Kerk" te kopen en die op onderwijsinstellingen te verspreiden om de communistische propaganda tegen te gaan. Ook elders zou zo iets aanbeveling verdienen.

Ik heb in de laatste tijd in Amerika gesproken op verschillende middelbare scholen. De belangstelling was heel goed, maar ik merkte hoe erg de communistische infiltratie is. Ook heb ik in belangrijke radio-en t.v. uitzendingen gesproken.

Mijn vrouw en ik zullen nu een kort bezoek aan Europa brengen, van waar uit het werk achter het ijzeren gordijn wordt geleid. Blijf het steunen! Blijf er belangstelling voor wekken! Gebruik onze boeken! Geef het nieuws door! Win nieuwe vrienden!

Heel veel dank aan allen die ons hebben < geholpen. Moge de overwinning van de Opgestane het ijzeren en bamboe gordijn doorbreken.

De Uwe in Christus,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen