Schriftoverdenking

Als het nodig is, berispt de Heere Zijn kinderen. Hij noemt de zonde bij haar naam en wijst de kwaal aan.

Zo was het hier ook bij de twee Emmaüsgangers. De opgestane Levensvorst was bij hen komen lopen op de weg van Jeruzalem naar Emmaüs, doch zij kenden Hem niet.

Het kruis van Christus is hun een raadsel en nu hebben zij op deze dag wel geruchten gehoord over de opstanding van Christus, maar daar kunnen zij in 't geheel niet inkomen. Ze zeggen in diepe smart: „Wij hoopten (verleden tijd!) dat Hij Degene was, Die Israël verlossen zou."

En dan gaat Christus hen in liefde berispen: „O onverstandigen en tragen van hart om te geloven al hetgeen de profeten gesproken hebben."

De zonde, die Christus bij hen aanwijst is de zonde van het ongeloof. Het ongeloof kan zo sterk zijn in het hart van Gods kinderen. Dat ongeloof houdt de Koning verborgen. Wanneer wij door het ongeloof verblind zijn, kunnen wij niet lezen de geheimen van Zijn hart, de bedoelingen van Zijn liefde. Van vele zegeningen beroven Gods kinderen zichzelf door hun ongeloof,

liet geloof heeft arendsogen. Het geloof ontdekt rivieren boven op de bergen en oasen in de wildernis. Zelfs als Hij Zich verbergt, zegt het geloof: Hij wil tonen hoe lief Hij mij heeft en mij beproeven of ik zal geloven als ziende de Onzienlijke. Het geloof kan God niet verdenken, noch aan Zijn beloften twijfelen, terwijl het ongeloof beide doet.

Dat ongeloof bestraft Christus: „O onverstandigen en tragen van hart om te geloven."

Onverstandigen zijn wij geworden dooide zonde.

„Er is niemand van nature, die verstandig is, niemand, die God zoekt." Of is het soms een bewijs van goed verstand, wanneer u wordt aangezegd, dat uw huis in brand staat en u blijft rustig op uw bed liggen? Toch doet de mens dit in het geestelijke van nature. Is het soms een bewijs van verstand, als men u aanzegt, dat het u gezet is te sterven, en ge leeft maar door als ware er geen dood?

Als uit de werken der wet geen gerechtigheid voor God kan worden verkregen, is het dan niet onverstandig om het toch te proberen? Wie is verstandig om zich tot God te bekeren?

Gij hebt nu jaar en dag getobd om het buiten Christus vol te houden met een versje en een tekst. Is dat verstandig? Wat moest uitdrijven tot Christus, gebruikt menigeen om van Hem weg te blijven.

Zo zouden we kunnen doorgaan. Zalig, wanneer van ons mag gelden: Hij heeft ons het verstand gegeven, opdat wij de Waarachtige kennen en wij zijn in de Waarachtige, namelijk in Zijn Zoon Jezus Christus."

ja, wij zijn in ons zelf ook na ontvangen genade onverstandigen en tragen van hart om te geloven.

Wat is het ons dan noodzakelijk, dat Christus Zelf ons bij de hand neemt en als die grote Profeet ons gaat onderwijzen door Zijn Woord en Geest.

Zo ging het ook bij de Emmaüsgangers. Christus gaat hen onderwijzen uit het Woord. „Moest de Christus niet al deze dingen lijden en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan? "

Toen opende Hij hun verstand opdat

zij de Schriften verstonden. Lezers, dat is ons allen nodig, dat Christus ons Zelf onderwijst. Smeek Hem daarom.

Dan zullen wij met de Emmaüsgangers mogen getuigen: „Was ons hart niet brandende in ons, als Hij tot ons sprak op de weg en als Hij ons de Schriften opende? "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen