ZIJT GETROUW

ZIJT GETROUW Veel lezers van ons blad hebben hopenlijk het aangrijpende boek van ds. Wurmbrand over de vervolgingen van de christenen in Roemenië, gelezen. Als „antwoord aan de verdrukte Kerk in Roemenië", heeft onze Bond van Jeugdverenigingen (Denk je even terug aan de Bondsdag? ) de brochure

„Zijt Getrouw" uitgegeven. Daarover kun je in dit. nummer meer lezen. Natuurlijk kopen we die brochure en het boek. Geld is er nodig om bijbels aan te schaffen en bovenal gebed. De Heere zal op het gebed, naar zijn belofte, grote wonderen doen. De vervolgde christenen vergeten ons niet in hun gebeden, laten wij

het ook niet doen.

Rusland. Op blz. 19 van de bovengenoemde brochure, geeft ds. Slagboom een voorbeeld uit een verzoekschrift van de Ondergrondse Kerk in Rusland, dat vorig jaar (aug. 1967) gezonden is aan de secretaris-generaal van

de Verenigde Naties. Ds. Maris heeft in „De Wekker" dat verzoekschrift gepubliceerd en daaruit

rechten ontnomen worden om te leven naar Gods Woord en hun kinderen op te voeden naar de eisen van Gods Woord. Enkele voorbeelden ter illustratie laten we volgen.

Rechtsverkrachting.

Uit het verslag van het proces tegen de voorzitter en de secretaris van de Raad van de niet-erkende gemeenten der Evangelische Christenen en Baptisten (ECB), nemen we het volgende over: (Ze werden beschuldigd van het houden van bijeenkomsten met minderjarige kinderen.)

„Op de eerste dag van het onderzoek duurde de zitting van 's morgens 10 tot 's avonds 9. Het was duidelijk dat men een zodanige situatie trachtte te creëren, dat de krachten der beklaagden uitgeput raakten en dat ze lichamelijk zo verzwakt zouden zijn, dat ze niet in staat zouden zijn zich te verdedigen. Om 7 uur 's avonds begon de ondervraging van Vins, maar hij verklaarde te zeer uitgeput te zijn en niet in staat zich te concentreren op de vragen van het Hof. Daarom verzocht hij het kruisverhoor uit te stellen tot de volgende dag. Maar het Hof had haast en besloot onmiddellijk met het kruisverhoor te beginnen. Het onderzoek vond plaats in aanwezigheid van een aantal atheïsten, die zich zeer onwaardig gedroegen en veel lawaai maakten. Op ieder antwoord dat Vins gaf volgde zulk een gelach en geschreeuw, dat het hem onmogelijk was de vragen volledig te beantwoorden. Het Hof deed niet de minste moeite om het gedrag van de zaal te bedwingen, en eerst na krachtige protesten van de familieleden der beklaagden, werd de volgende dag althans voor de schijn de orde enigszins hersteld.

De volgende dag duurde de zitting van het Hof van 's morgens 10 tot 1 uur 's nachts. Toen Kryuchkow gelegenheid gegeven werd met zijn verdediging te beginnen, verzocht hij de zitting te verdagen, omdat het noodzakelijk was zijn verdediging te herzien vanwege de afwezigheid der 17 getuigen, die hij gevraagd had te dagvaarden. Ook wees hij op zijn grote vermoeidheid, die zijn concentratie in de weg zou staan. Het Hof wees zijn verzoek af en beval Kryuchkow, ondanks het late uur, met zijn verdediging te beginnen. Hem werd tevens gezegd, dat het Hof, als hij niet toestemde, vonnis zou vellen zonder zijn verdediging te horen.

Het vonnis werd uitgesproken om 1 uur 's nachts en Kryuchkow en Vins werden beide tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld. Een onderzoek van de akten van beschuldiging maakt duidelijk dat alle gelovigen uitsluitend berecht worden om hun godsdienstige overtuigingen".

In het kamp.

„De behandeling van de gevangenen uit de Evangelische Christenen en Baptisten in kampen en gevangenissen. De algemene regel is dat het de ECB-gevangenen verboden is, in kampen en gevangenissen een bijbel te hebben. Maar de bijbel is een eerste behoefte voor iedere gelovige en het verbod daarvan kan niet geacht worden te behoren tot de regels van het kampbeheer.

Het is de ECB-gevangenen verboden in kampen en gevangenissen te bidden. Paul Overchuk, die zich bevond in het kamp van de provincie Dnyepropetrowsk in het dorp Noord-Polonowka (Solonyansk District), werd op 26 april 1967 gestraft met eenzame opsluiting. Dezelfde dag arriveerde zijn moeder om hem te bezoeken. De kampcommandant zei dat haar zoon naar de strafcel was gebracht en gedurende zes maanden geen bezoeken en geen voedselpakketten mocht ontvangen, omdat hij 's morgens en 's avonds bad en Christus beleed".

Opvoedkundige maatregel.

Maria Braun zat gevangen in het kamp van de stad Kungura, provincie Perm, en was een jaar lang verstoken van voedselpakketten van thuis. Volgens de kampcommandant was dit een opvoedkundige maatregel.

Zulke „opvoedkundige" behandelingen moeten vele ECB-gevangenen ondergaan. In strijd met de regels van het kampbeheer worden gelovige gevangenen beroofd van het recht om brieven te schrijven naar familieleden en vrienden. Alle brieven, die godsdienstige uitdrukkingen bevatten, worden ingehouden.

Martelaren.

„In januari 1964 werd in de gevangenis van de stad Barnaul Chmara Nicolai Kuzmitsj doodgemarteld. Niemand zegt dat deze bestiale moord plaats vond op instructie van Moskou. Het was de onverdraagzaamheid van het plaatselijk bestuur, dat echter altijd ten aanzien van de christenen de koers volgt van de centrale regering. In de zomer en herfst van 1966 werden in Moskou 18 processen gevoerd tegen de ECB gelovigen. Toen deze processen werden gehouden, heerste er onrust in het hele land. Bidstonden werden met ongelofelijke wreedheid verstoord, de gelovi-

gen werden op beestachtige wijze geslagen, overal vonden arrestaties plaats. Dit was de resonans van de toon, die Moskou aangaf.

In het jaar 1964 werd in de stad Nikolajew de gelovige Kuchyerenko gearresteerd.

Twee dagen na de arrestatie werd zijn dode lichaam naar zijn vrouw gebracht. Op 30 maart 1967 was men in de stad Novo Bayarska, provincie Kiev/, in een bidstond bijeen ten huize van N. P. Sjelestun. Op 2 april 1967 moest Sjelestun verschijnen voor het militaire commando van Boyarska en zo geslagen dat hij kreupel werd. Hem werd gezegd: „vertel maar aan de anderen dat hun hetzelfde lot wacht".

Waarom de V.N. inschakelen?

Aan het eind van hun schrijven aan Oe Thant zeggen de appellanten: „Wij zouden ons niet tot de internationale organisatie wenden, als wij ook maar de geringste hoop hadden dat onze verzoeken aan de regering van de USSR een positief resultaat zouden hebben. Maar de wrede strijd tegen de ongeregistreerde gemeenten breidt zich uit. In vele steden vinden nieuwe verhoren tegen vele gelovigen plaats en zijn processen in voorbereiding. De hier vermelde vervolgingen zijn maar een zeer klein onderdeel van hetgeen er in werkelijkheid plaatsvindt.

Wij verzoeken U, geachte heer Oe Thant, een commissie in te stellen voor het onderzoeken van de processen tegen de veroordeelde gelovigen.

Wij verzoeken U al het mogelijke te doen voor het waarborgen van:1. de vrijheid van godsdienst; 2. het recht van de ouders om hun kinderen op te voeden tot ze meerderjarig zijn".

We mogen niet zwijgen.

Ds. Maris besluit zijn artikelenreeks als volgt:

„Het is de hoogste tijd dat de bevoegde organen doen wat in hun vermogen is. Er wordt niets ondernomen ten behoeve van de ontrechte en verdrukte gelovigen. Geen regering, geen handelsonderneming, geen culturele organisatie gaat vrij uit, wanneer vriendschappelijke betrekkingen met de verdrukkers worden onderhouden, zonder de voorwaarde te stellen dat iedere vorm van vervolging radikaal wordt beëindigd. Het lot van Gods kinderen dood te zwijgen, stelt schuldig voor Hem, Die leeft en op deze aarde vonnis geeft".

Zo is het! Als een gedeelte van de kudde van de Goede Herder in nood verkeert, dan moeten wij helpen, waar mogelijk is!

Bid en werk!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen