JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

„De Nationale Synode:... haar appèl”

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

„De Nationale Synode:... haar appèl”

5 minuten leestijd

„De Nationale Syn Ds. Vergunst van Rotterdam-C. houdt als laatste een dringend appèl-woord naar aanleiding van de Dordtse Synode.

Ds. Vergunst spreekt ongeveer als volgt: Om te beginnen treedt er dikwijls een vertekening op van de ware bedoelingen der Dordtse vaderen. De Dordtse Synode wordt dan getekend als een samenkomst waar het meest starre, dode ode: ...haar appèl dogmatisme heeft gezegevierd. Door velen wordt dc Synode veroordeeld, o.a. omdat de remonstranten geen recht wedervaren zou zijn. De tegenstanders achten, dat men bij de leer zoals die door de Generale Synode is vastgesteld, niet leven kan. Met dezelfde lichtvaardigheid heeft men Calvijn een zwartkijker genoemd, een man bij wie het een en al somberheid was!

Nu is het wel zo, dat de argumenten van de tegenstanders soms aan de hand gedaan worden door mensen, die zich zó op de Generale Synode beroepen, dat de tegenstanders recht van spreken schijnen te hebben.

Wij moeten ons afvragen: wat hebben de Dordtse vaderen werkelijk gezégd? Hen wordt groot onrecht gedaan, door op te merken dat hun streven kerkdodend heeft gewerkt. Wij kunnen uit al hun doen en laten leren, dat ze juist bezig geweest zijn, om het Woord Gods heerschappij te doen hebben. Daarbij hebben zij tevens blijk gegeven van een innige en hartelijke bewogenheid. Nergens is zozeer een pastorale bewogenheid als juist in de Dordtse Leerregels. De opstellers hebben oog voor de nood van de gemeente, er wordt raad gegeven naar de behoeften van het hart. Om dit waar te maken, willen we wijzen op enkele artikelen uit de Leerregels, die voor ons treffend zijn.

In het eerste hoofdstuk is sprake van de verkiezing en de verwerping. Er vindt verkiezing plaats door de wijze God, een verkiezing die niet herroepen kan worden. Het getal der uitverkorenen kan nooit verminderd worden: „Ik zal Mij ontfermen, diens Ik Mij ontferme. Er wordt ook gesproken van de keerzijde: de verwerping. Deze leer is naar de Schrift; het is een mysterie, Calvijn sprak van een „decretum horribile". Gods oordelen kunnen en mogen wij niet beoordelen. We mogen echter nooit vergeten: de Leerregels tonen bewogen te zijn met de schare. Er worden woorden van troost gericht tot zoekende zielen, die aangespoord worden niet mismoedig te zijn, wanneer zij van de verwerping horen. Zij moeten vlijtig zijn in de dingen Gods. Er wordt een appèl gedaan door onze vaderen op het hongerend hart! Dit moet ook nu nog het appèl zijn. Ook onder ons wordt soms op een wijze over verkiezing en verwerping gesproken, zoals de Dordtse vaderen niet gesproken hebben. Er is geen aanleiding tot: maar afwachten. De Leerregels hebben ons gebonden aan het Woord van God: in het waarnemen der middelen vlijtig voortgaan! We mogen ons niet verschuilen achter de verkiezing en verwerping.

In het tweede hoofdstuk wordt gesproken over de dood van Christus. Zijn sterven draagt een particulier karakter; het is voor de uitverkorenen. Met handhaving hiervan, wordt echter ook niets afgedaan van de kracht die het sterven van Christus bevat; in Zijn dood is er een oneindige kracht, overvloedig genoegzaam voor de zonden van de hele wereld! Al zouden duizenden werelden behouden moeten worden, het bloed van Christus is genoegzaam. Dit is de rijkdom van het Evangelie van Jezus Christus. Dit moet met nadruk en ernst verkondigd worden. Juist waar de bestrijding van de verkiezing het grootst is, is de prediking van een rijke Christus zo bijzonder treffend. Denk aan de Erskines! „Dit is een getrouw woord en aller aanneming waardig". De Generale Synode heeft de rijkdom van Gods Evangelie niet aangetast: er is een welgemeende aanbieding van Gods Evangelie in het midden der gemeente. „Alzo lief heeft God de wereld gehad..". Dit Evangelie moet zonder onderscheid verkondigd worden, met bevel van bekering en geloof. De Dordtse Leerregels vloeien over van aanbieding en troost. Als wij Dordt rechtdoen en vólgen, is onze prediking ook zo: een rijke Christus voor een verloren zondaar.

Er moet zijn een hartelijk appèl tot bekering, want: het Koninkrijk Gods is nabij gekomen. De deur staat nog wijd open. Natuurlijk: tegenover de remonstrantse eigenwilligheid is beklemtoond, dat de laatste gronden van het zalig worden liggen in Gód. Er wordt niets aan de doodsstaat van de mensen afgedaan. Van de kant van de mens is niets goed te maken. Bekering is een eenzijdig en eigenmachtig werk Gods. Lees

het einde van het vierde artikel er maar op na.

Zoals het natuurlijk leven onderhouden moet worden, zo wordt door de bovennatuurlijke werking Gods het nieuwe leven ook onderhouden. Waardoor? Door het gebruik van het Evangelie. Wij hebben het Woord, waardoor God de wedergeboorte plant en doet opgroeien. Bekering hoort bij het Woord Gods. Houdt u bij dit Woord, opdat deze noodzakelijke bekering daardoor in onze harten gewerkt worde. Er is hier in de Leerregels geen roomse visie, die de sacramenten tot voertuig van genade maakt. Wél: de vermaningen van het Wóórd en Gods dienstknechten.

In het laatste hoofdstuk lezen wij van de volharding der heiligen. De Dordtse Leerregels gaan niet uit van het standpunt: eens bekeerd, altijd bekeerd, en hoe je er bij leeft is niet zo belangrijk. Ook in dit stuk worden onder ons soms dingen gezegd, waardoor de ware leer gelasterd wordt. Het heil is niet automatisch. Maar: uit cle vruchten zult ge de boom kennen. Zoals God met Zijn Woord begint, wordt het door het horen, lezen en overleggen daarvan bewaard; het wordt vast verbonden met een nauw cn ernstig leven onder de tucht van Gods Woord.

We mogen geen geschiedvervalsing plegen, door de Dordtse Synode een val terug te noemen na het tijdperk der Reformatie. De leer van Dordt moeten wij hooghouden in een nauw gebonden leven aan het Woord van God. „Gij hebt het profetisch Woord; ge doet wel, als ge daarop acht geeft." Onderzoekt het, vraagt het, verlangt het, totdat de morgenster van Gods genade moge opgaan in uw harten!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 april 1968

Daniel | 16 Pagina's

„De Nationale Synode:... haar appèl”

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 april 1968

Daniel | 16 Pagina's