Alle begin is moeilijk

3

3 Reeds een dag na het verschijnen van de „Daniël", waarin het stukje „Wie doet er mee? " stond, ontving ik de eerste brief. En daarna zijn er nog heel wat gevolgd. Hieruit blijkt wel dat er behoefte bestaat aan een gesprek over ons verenigingsleven. Dat is fijn! Denk nu echter niet dat U niet meer hoeft te schrijven. Hoe meer mensen hun stem laten horen, hoe pleizieriger en nuttiger deze stukjes kunnen zijn.

De brieven bevatten allerlei vragen en opmerkingen. Sommige punten worden door diverse schrijfsters tegelijk genoemd, anderen stellen weer iets aan de orde, dat aan de plaatselijke situatie daar gebonden is. Ook is de wens van meerderen dat naam en plaats niet genoemd worden. Daarom zullen we dit in het algemeen maar niet doen. En verder is het niet zo eenvoudig om een zekere ordening in al die reakties te maken. We kunnen het b.v. over een bepaald onderdeel gehad hebben, terwijl later nog een brief komt met waardevolle opmerkingen en aanvullingen. Het zou jammer zijn om die dan niet meer door te geven. Daarom zullen de stukjes nogals eens door elkaar lopen. Maar dat hindert niet. Het gaat er in de eerste plaats om dat we elkaar kunnen helpen. We zullen dan nu maar bij het begin beginnen: in verschillende Gemeenten leeft de behoefte om met een vereniging te beginnen. En nu is de vraag: hoe doen we dat? Als je nu b.v. in een kleine Gemeente woont, zodat je misschien maar kunt beginnen met een vereniging van tien of twaalf leden, is dat dan niet te weinig? Ik dacht van niet. Hoe klein een Gemeente ook is, een vereniging kan er altijd zijn. En wie weet, misschien breidt die vereniging zich wel snel uit. Dat is afhankelijk van de vereniging zelf en wie volgens het bestuur daarvan lid mogen worden. Over het lidmaatschap zelf later meer. Wanneer er echter maar weinig leden zijn, is het wel wenselijk dat het bestuur niet te groot is, b.v. een presidente, een secretaresse en een penningmeesteresse. Anders zou ongeveer de helft van de leden tot het bestuur horen, waardoor je het gevaar loopt twee „groepen" te krijgen.

Op een gegeven moment kunnen er dus een aantal dames zijn die graag met een vereniging zouden willen beginnen. Ze steken de hoofden eens bij elkaar en denken na over de vraag wat ze op de vereniging willen gaan doen: studie of handwerken. Meestal wordt het laatste gekozen. En met welk doel? Diaconie, kerkbouw, zending, of evangelisatie. Dit zal van plaats tot plaats verschillen. Als men het hierover eens is, rijst de behoefte aan enkele duidelijke richtlijnen. Het vastleggen hiervan gebeurt meestal in een reglement. Over het reglement zelf zullen we het de

volgende keer hebben. Bent U het met elkaar hierover eens, dan stelt U zich in verbinding met de kerkeraad. Indertijd hebben wij dat in onze Gemeente zo gedaan, dat een van ons de scriba belde en om een sarnenspreking met de kerkeraad vroeg. We waren toen nog niet met zo erg veel mensen en zijn daarom met z'n allen naar de kerkeraad gegaan. Daar hebben we verteld wat we van plan waren en hoe we dat in een reglement hadden vastgelegd. Het is beslist nodig om zoiets met de kerkeraad te overleggen, want uiteindelijk staan we allemaal als leden onder zijn toezicht en mag en moet hij ook weten wat er in de Gemeente gebeurt. Zo hebben we het een en ander met elkaar doorgesproken. Het plan en het reglement werden goedgekeurd en op die avond is onze vereniging opgericht, waarbij tegelijkertijd eerst een presidente en daarna de overige bestuursleden werden gekozen. De kerkeraad stemde hierin niet mee, omdat hij vond dat wij zelf moesten weten wie we graag in het bestuur wilden hebben. Na de goedkeuring van de kerkeraad kan men dus pas het reglement als vastgesteld beschouwen. Ieder verenigingslid krijgt hiervan een exemplaar en de vereniging is geboren! En zoals een mens klein en hulpeloos ter wereld komt, zo gaat het meestal ook met een vereniging. Geef daarom via de kerkbode en het afleggen van bezoeken in de Gemeente bekendheid aan het bestaan van de vereniging om ook op deze manier haar groei te bevorderen.

L. Sparreboomstraat 24,

Rotterdam — 26.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen