De prediking

We hebben de vorige keren gezien welke gevaren de veralgemening oproepen t.a.v. het onderscheidenlijk preken.

Als men de klacht: het is met de gemeente wel in orde, onderzoekt, dan blijkt dat men het ontbreken van een bepaalde preekmethode ziet als een gebrek aan wat men met een groot woord noemt schriftuurlijk-bevindelijke prediking.

Ds. J. H. V. gaat in „De Wekker" op het bovengenoemde nader in.

Beschrijving.

„In een bepaald gedeelte van de Ger. Gez. in Ned. was en is een beschrijvende prediking zeer geliefd. Daaronder verstaan we een uiteenzetting, een theoretische of praktische beschrijving van het werk Gods, de weg van de Heilige Geest, de weg tot Christus en de vereniging met Hem; van de kenmerken van het geloof en ook een duidelijke catalogisering van de verschillende soorten gemeenteleden; gelovigen en ongelovigen; historisch-en tijdgelovigen; huichelaars. Op deze manier kan elke week elke preek hetzelfde brengen. Zoals men dan ook wel zegt: de eerste tien a

Deze beschrijvende prediking is een duidelijke en een onderscheidende prediking. Als deze prediking thans minder gevonden wordt is veler reaktie: er is in onze kerken geen onderscheidende prediking meer."

Het Levende Woord.

„Waarom is de beschrijvende prediking op retour? Omdat we zijn gaan ontdekken dat de beschrijvende prediking geen bediening van het Woord Gods is. In cle rechte bediening van het Woord Gods moeten verschillende elementen van de beschrijvende prediking een plaats vinden. Maar Woordbediening is geen beschrijvende prediking. Deze laatste loopt gevaar systeemprediking te worden. De onderscheidingen kunnen niet te pas en te onpas bij elke preek gebruikt worden. Eigen theologische en bevindelijke gedachten gaan dan heersen over het Woord Gods. De tekst wordt onder een stolp gezet en elke tekst wordt onder een bepaalde belichting uitgelegd. Koe nauwkeuriger echter de Schrift verklaard wordt, hoe meer de prediker oog krijgt en heeft voor de speciale boodschap Gods in een speciale tekst, hoe minder zal hij de prediking laten opgaan in een beschrijvende prediking van de „weg" en „het geloof".

Het moet in de prediking niet blijven bij een beschrijving en de verzuchting: mocht het nog eens komen te gebeuren. „Want daarmee is geen geestelijke leiding gegeven aan de gemeente in de bediening des Woords, die juist de weide moet zijn, waarin de kudde des Heeren moet gevoed worden. Het Woord Gods is een levend Woord en het is juist door de prediking van het Evangelie dat het heil Gods tot de gemeente komt; harten worden bekeerd, duisternis wordt verlicht, droefheid in blijdschap veranderd. Dat is de ontdekking van de Reformatie geweest: de Heilige Geest werkt het geloof door het Woord Gods, dat gepredikt wordt. Daarom is elke kerkdienst een gebeurtenis. We bevinden ons op het krachtenveld van de Heilige Geest."

Scheiding.

„Waar het Woord Gods recht wordt gepredikt daar komt scheiding. Waar Gods belofte in het midden van de gemeente wordt verkondigd in alle volheid tegen de achtergrond van de zonde, daar wordt duidelijk: Wie de belofte Gods aanvaardt in geloof, hem en haar wordt het Koninkrijk ontsloten. Wie de belofte Gods verwerpt, hem of haar wordt het Koninkrijk toegesloten. Wie ja zegt maar nee doet wordt door de belofte Gods geoordeeld. Dat is onderscheidenlijk preken. Enerzijds iets anders clan cle beschrijving van groepen en soorten; anderzijds ook iets anders dan cle betuiging: gij zijt gemeente des Heeren; leef dienovereenkomstig.

De schriftuurlijke prediking.

„Tot de typerende kenmerken van de schriftuurlijke prediking behoren:

a. Het Woord Gods moet niet als mensenwoord, maar als Gods Woord worden gebracht. Wie op de preekstoel staat mag geen praatje houden, maar dient het Woord van God te dienen door het te bedienen, door Gods stem te laten doorklinken: kritisch en zegenend, ontdekkend en vertroostend.

b. Het Woord kan nooit vrijblijvend worden gebracht. Als dat gebeurt dan is er grond voor de klacht: de onderscheiding wordt totaal gemist.

c. De prediking moet persoonlijk zijn. Zuivere prediking is zielszorg. De kerkmens moet zich persoonlijk weten aangesproken in zijn situatie. Hij moet persoonlijk worden uitgenodigd en werkzaam worden gemaakt met het Woord, dat gebracht wordt.

Als deze trekken de prediking blijven beheersen dan beantwoordt de prediking aan haar eigenlijke wezen: bediening van de sleutel van het Koninkrijk der hemelen."

Het bovenstaande eist onze volle aandacht. We kunnen het gebruiken als leiddraad op onze verenigingen en misschien kan op de catechisatie eens over „de prediking" gesproken worden. Het is aktueel; we moeten er biddend mee bozig zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen