DE ONDERGRONDSE KERK.

Dit is een boek, dat Ds. Richard Wurmbrand geschreven heeft, als een boodschap van de ondergrondse kerk achter het ijzeren gordijn aan iedere vrije christen.

De auteur.

Ds. Wurmbrand is een Luthers predikant, die enige tijd geleden in zijn vaderland Roemenië na 14 jaar van gevangenschap en marteling uit de gevangenis is ontslagen.

Hij doceerde de geschiedenis van het Oude Testament aan het Baptisten Seminarie te Boekarest en is een vruchtbaar schrijver.

Boekarest en is een vruchtbaar schrijver. Na de machtsovername door de communisten in 1945 begon hij de ondergrondse kerk te organiseren. Hij preekte in kelders en op zolders, sprak in treinen met Russische soldaten, deelde duizenden evangelieën uit, vermomd in communistische lectuur. Toen hij van 1948 tot 1956 gevangen zat en de vreselijkste martelingen onderging, predikte hij nog het evangelie in „gevangenis-morse" op de muur. Van 1959 tot 1964 verkeerde hij opnieuw in de gevangenis. In 1966 werd hij door christenen in Noorwegen en de V.S. voor 7000 dollar vrijgekocht.

Hij heeft nadien in Washington een getuigenis afgelegd voor een Senaatscommissie, waarbij hij zijn 18 diepe wonden liet zien, die zijn lichaam overdekten tengevolge van

de folteringen. Destijds heeft het Rotterdammerkwartet aandacht aan hem besteed en hield hij ook enkele lezingen in Nederland.

De ondergrondse kerk.

Wurmbrand vertelt in zijn boek, dat hij (een Jood) in zijn jeugd atheïstisch opgevoed en pas op latere leeftijd tot Christus geleid werd. Zijn diepste verlangen was daarom ook na zijn bekering Hem te verkondigen aan atheïstische Russen. Zijn ondergrondse arbeid strekte zich dan ook zowel uit onder de één miljoen Russische soldaten als onder het Roemeense volk.

Immers de officiële Roemeense kerken, zowel de Grieks - orthodoxe als de protestantse, stelden dat communisme en christendom in beginsel hetzelfde zijn en naast elkaar kunnen bestaan. Wurmbrand ging er vanuit, dat liefde alleen de communisten kan veranderen. De boodschap van Christus dient, ondanks het atheïstische systeem, ook aan hen gebracht te worden. Hij haat het communisme, maar, zegt hij, het christendom heeft te strijden tegen vele aspecten van de wereld, niet tegen het communisme alleen.

Hij beschrijft in dit boek zijn werk onder en het leven van de ondergrondse kerk, bekeringen, zijn martelingen in de gevangenissen. Af en toe trekt hij een vergelijking met de westerse kerk. Deze is vrij, maar tegelijk lauw. Zij houdt zich bezig met allerlei liturgische en engdogmatische zaken. De levende verkondiging van de Christus der Schriften is op de achtergrond geraakt door Schriftkritiek.

Beoordeling.

Dit boek is schokkend en beschamend. De beslissende vraag in de ondergrondse kerk is het „voor of tegen Christus" zijn. Indien men vóór Hem is, draagt men ook alle gevolgen van die keuze, zelfs de felste martelingen. Als we dit vergelijken met het nette en burgerlijke christen zijn in het westen is het beschamend voor ons. We houden ons bezig met allerlei luxe-vragen en - problemen. We kennen de „luxe" van een verdeelde en verscheurde kerk. Er wordt soms een strijd op leven en dood gevoerd om kleine dogmatische zaken. De ondergrondse kerk heeft hier geen tijd voor. Zij staat als gemeente midden in het gevecht van Christus en de machten, in dit geval de communistische, atheïstische macht. Zo streed en leed ook de eerste Christengemeente in het Romeinse Rijk (óf de Keizer of Christus) zo streed en leed ook de kerk van de Reformatie (of de mis of genade alleen) zo strijdt en lijdt overal de kerk, daar waar het gevecht is met de machten. Het lijden om Christus' naam is genade bij God zegt Petrus en is loutex'end. De wereldse korst wordt door het lijden afgekrabd.

De situatie van deze lijdende gemeente is niet vergelijkbaar met het westerse christendom, zult U misschien zeggen. Echter ook bij ons zijn er machten, die de gemeente bedreigen: toenemend materialisme, sexualisme en een sluipend (i.p.v. dit grove) atheïsme.

Worden deze door ons en onder ons wel voldoende onderkend? Hebben we de weerbaarheid om deze op te vangen? Heeft men bij ons nog het besef, dat het evangelie van vrije genade aan de wereld gebracht moet en rnag worden? Straalt er van onze gemeenten een geloofskracht en liefde uit, zoals een licht op een berg dat doet? Zouden wij dit lijden kunnen verdragen? Dit zijn vragen, die opkomen bij lezing van dit boek.

Hulp.

Wurmbrand laat tenslotte een dringende oproep horen om hulp voor deze gemeente. Hulp is dringend nodig in de vorm van bijbels, evangelies, geld. Vóór alles is gebed nodig.

bed nodig. Er zouden nog wel enige kanttekeningen te plaatsen zijn over de minder goede compositie, eenzijdigheid, enige historische onjuistheden, maar die laat ik liever achterwege. Dit boek beveel ik niet alleen aan, maar ik zou bij u willen aandringen, zo u het nog niet gelezen hebt, dit direct te doen. Het is ae prijs van ƒ 4, 90 meer dan waard.

Zoals in „De Saambinder van 11 januari te lezen was schenken de Deputaten van de Kas voor Bijzondere Noden aandacht aan ds. Wurmbrands vraag om financiële hulp. Wie iets over heeft voor de ondergrondse kerk kan dit overmaken op postrek. no. 34435 van de Coöp. Raiffeisenbank „Gouda en Omstreken" met vermelding: Voor kas Bijzondere Noden Geref. Gemeenten, hulp Roemenië (dit laatste vooral niet vergeten).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen