Levensgeluk en levensaanvaarding

slot

Zichzelf zijn houdt ook in dat we tijd voor onszelf houden. Het klinkt prachtig wanneer we ons helemaal voor anderen inzetten, maar daarin zit het gevaar dat we onszelf verwaarlozen, veronachtzamen.

Doen we dat, dan zijn we niet zoals we kunnen zijn, waarmee we de ander weer tekort doen. In deze tijd heeft iedereen het druk. We rollen dikwijls van de ene bezigheid in de andere. Vooral bij een huisvrouw is dit sterk het geval. Zij kan eigenlijk nooit zeggen dat ze klaar is, want de ene taak overlapt dikwijls de andere. Juist bij haar komt het op een goede tijdsindeling aan. Ik sprak eens een vrouw die wel altijd naar de rust van de zondag uitzag, maar het zo jammer vond dat je daar 's maandagsavonds niets meer van kon merken. Ze was dan werkelijk versleten na die dag: de zondagse kleren opruimen, het huis aan kant maken, de was doen, strijken, eten koken. Maar waarom moet alles op die ene dag? Al wast iedereen nu op maandag, wat geeft dat? U kunt het ook best op dinsdag doen of laat de strijk nog even liggen. Vooral voor een huisvrouw is het nodig dat ze haar werk regelmatig verdeelt. Anders doet zij 's avonds, moe en wel, haar man en kinderen tekort.

En hoe moeilijk het ook is, maar probeer ook tijd voor uzelf te vinden. Als U van het een in het ander rolt, komt U niet meer aan uzelf toe. U leeft dan niet meer, maar U wordt geleefd. Een mens heeft het zo nodig eens tot zichzelf te komen en zich in gedachten met andere dingen bezig te houden. Dan komt U tot rust en neemt U de tijd om het werk wat nog wacht, even rustig te overzien en in te delen. Enige tijd geleden sprak ik een moeder van negen kinderen. Ze vertelde me dat ze iedere week een poosje op bezoek ging bij een oud vrouwtje in de gemeente. Dat vrouwtje zag daar iedere week naar uit. Het bracht fleur in haar leven. Die moeder betekende wat voor haar. En zelf kwam ze ook eens tot rust. Ze zei: „dat moet er maar vanaf, want ik voel dat ik het nodig heb". En die rust heeft iedereen nodig. Anders hollen we door, het ene jaar in, het andere jaar uit. En voordat we het weten is ons leven voorbij. We hebben aan alles gedacht en ons overal druk mee bezig gehouden, maar onze ziel, het belangrijkste deel in ons leven hebben we verwaarloosd. Daar hadden we geen tijd voor. En juist door die rust, door het in gedachten zijn, door het mediteren, komen we tot onszelf, overzien we ons leven en zien we ook vaak de leiding in ons leven en het doel daarvan.

We zijn zo gauw geneigd met weemoed naar het verleden terug te zien. Was dat maar niet gebeurd en was dat maar anders gelopen, dan was het nu beter geweest. Dat heeft geen enkele zin, want het verleden is niet te veranderen. Dat is geweest en dat blijft zo. Of we leven in de toekomst. Als ik eerst dit maar bereikt heb

en dat zo is geworden, dan zal alles wel beter zijn. Maar zo wordt het niet beter, want op deze manier laat U het nu, het heden, door uw vingers glippen en de toekomst zal U niets brengen, omdat U deze tijd, de tijd van nu, niet goed benut. We moeten altijd met het nu bezig zijn. En dat geldt niet alleen voor de aardse dingen, maar ook voor onze ziel, want in het nu kunnen we sterven.

Want ook wat ons geestelijk leven betreft leven we zo gemakkelijk in de toekomst. Hiermee bedoel ik dat we onze gedachten hierover steeds maar uitstellen tot later, hoe oud we ook zijn. We denken altijd dat we nu nog niet zullen sterven, terwijl er toch dagelijks mensen onverwachts uit het leven worden weggerukt. Daarom kan het ook voor ons vandaag de dag zijn dat we God zullen ontmoeten. Bij die gedachte komen allerlei gebeurtenissen en omstandigheden op de achtergrond te staan en dan gaat het om de diepste zin van het leven: hoe hebben we deze tijd van voorbereiding, dit „heden der genade", doorgebracht? Hebben we onze enige troost in

leven en sterven gevonden? Want alleen de verzoening" met God, mogelijk gemaakt door het offer van de Heere Jezus en in onze harten gewerkt door de Heilige Geest, doet de mens het ware en hoogste geluk ervaren.

S. T. van Malkenhorst-Visser, L. Sparreboomstraat 24, Rotterdam-26.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen