Eén dag in Uw huis

Wij, jongeren

Eén das in Eén dag in Uw huis! Met dit onderwerp hebben we ons in „Daniël" nu al weer een jaar bezig gehouden. liet wordt dus tijd om ons gesprek hierover te beëindigen. Een gesprek — ja, dat is het toch echt wel geweest. Dank zij de lezeressen en de lezers die ons hun reacties stuurden. Maar ook dank zij de anderen — en dat zijn de meesten — die in gedachten hebben meegedaan. We weten dat ook zij er zijn, de trouwe lezers, die nooit in de pen klimmen, maar toch mee-Iezen, mee-denken, mee-docn. Dat werkt telkens weer stimulerend.

Wat de briefschrijvers betreft: één van hen wilden we in dit laatste artikel over dit onderwerp nog het woord geven. De enkele briefschrijvers of schrijfsters die wij nog niet in „Daniël" aan het woord gelaten hebben, hopen we persoonlijk nog te antwoorden. (Als we hun adres tenminste weten). Sommige brieven kwamen namelijk te laat binnen. We kunnen in zo'n serie artikelen natuurlijk niet in herhaling gaan vallen, of van het slot van de kerkdienst ineens weer overstappen naar het begin of naar de prediking. Dat zullen deze briefschrijvers ook zelf wel inzien. Maar ook hen bedanken wij hartelijk voor hun soms mooie of rake bijdrage.

Ons gedrag

De laatste brief gaat dan over onze houding in de kerk. We dachten dat dit onderwerp, ons gedrag, de stijl in de kerk, mooi als afsluiting kan dienen. Het is een (oudere) lezeres, die schrijft: „Ik zou het graag willen hebben over het zich ordelijk gedragen in de kerk. Ik heb het wel meegemaakt, dat ik wegens de drukte, het snoepen, lachen en praten maar weinig van de preek Uw huis gehoord hebt. Zelfs onder het bidden was het nog niet stil en werd er nog snoep uitgedeeld. En dat terwijl er ook voor de jeugd erg mooi gepreekt werd. In de eerste plaats beschuldig ik hielde ouders van. Waarom gaan jongens van 12 of 1-1 jaar al op de galerij zitten cn niet bij vader of moeder? En ten tweede: moet hier door dc kerkeraad of de dominee niet op gelet worden? " Tot zover de lezeres.

Wat zij meegemaakt heeft zal voor velen van ons wel bekend zijn. Wat is zo'n gedrag storend! Maar zulke jongens en meisjes storen niet alleen anderen, zij staan vooral ook zichzélf in de weg. Vooral als de predikant er zich juist voor inzet om hun aandacht te trekken naar Gods boodschap ook tot hen! Zodra je gaat beseffen om welke grote dingen het in de prediking eigenlijk gaat, zal dat vanzelf jc houding bepalen.

Maar dat geldt voor iedereen. Het zijn echt niet alleen de jongelui die b.v. vóór de dienst drukke gesprekken voeren! Buitenstaanders staan er versteld van dat in onze gemeenten soms zo'n geroezemoes heerst. En je moet eens in (sommige) andere kerken geweest zijn, om te weten dat het ook eerbiedig stil kan zijn. We pleiten echt niet voor een benauwende, drukkende stilte, maar voor een ontspannen rust. Het gaat erom dat wij ons erop instellen dat de dienst gaat beginnen. Straks zal het Woord van niemand minder dan God verkondigd worden! Maar.... juist als de prediking begint, zitten we allemaal met snoepgoedpapier te ritselen. En het kan gebeuren dat de dominee ons het lijden van Christus schildert of de toekomstige heerlijkheid die geen oog gezien en geen oor gehoord heeft.... —

cn dat dan iemand naast je je aanstoot — o, hoe is het mogelijk! — voor een.. pepermuntje.

Hier steekt een stuk gewenning aan het heilige achter. Voor het Heilig Avondmaal schrikken velen terug — maar onder Gods Heilig Woord (en om dat Woord alleen zijn ook de „sacramenten" heilig!) doen we de vreemdste dingen.

De stijl in de kerk.

Nu we het over ons gedrag in de kerk hebben komen we eigenlijk vanzelf op de hele stijl van de gemeente en van het kerkgebouw. Je hoort soms wel zeggen dat die uiterlijke dingen niet belangrijk zijn. Maar dat is niet waar. Natuurlijk gaat het eerst en vooral om de gezindheid van ons hart. Maar als ons hart recht is voor God, zoeken we ook naar een passende vormgeving. Je kunt dat niet scheiden. Vanuit ons innerlijke zoeken we altijd naar overeenstemming in het uiterlijke. De manier waarop. Dan zal alles stijlvol en correct wezen. Ons gedrag, onze kleding en ook het gebouw.

Dan zal onze kleding niet storend zijn bij de stijl van de eredienst. We denken in dit verband ook even aan het belijdenis doen. We zien soms hen, die in het openbaar hun geloof belijden, opeens opgepronkt naar de nieuwste mode. Is dat nu nodig? Leidt dat misschien juist niet af?

En als in de zomermaanden de luchtigste kleren aangetrokken worden.... stoort dat niet erg bij het heilige van de dienst des Heeren?

Maar als we iemands oprechtheid betwijfelen omdat hij of zij niet in het zwart gaat, dan zijn we net zogoed op het verkeerde pad. Hoe het dan wel moet? We „móeten" niets. Want dit is juist een kwestie van aanvoelen, van iets dat — als het goed is — vanzelf gaat. Stijlvol. Dat is niet overdreven naar de ene of naar de andere kant. Stijl, dat is eenvoud. Stijl, dat is ook een andermans stijl respecteren. Want het heeft ook iets strikt persoonlijks. Maar zowel een slordige als een wettische houding is niet goed.

Ook het kerkgebouw moet stijlvol zijn. Wanneer we zelf in een mooi en gerieflijk huis wonen zal het ons benauwen als we zondags niet over een waardig kerkgebouw beschikken, maar in een schuur, een zaaltje of op een zolder vergaderen. Natuurlijk is in een noodsituatie, zoals vervolging, geen plaats te gering voor de Heere. Maar in een tijd van vrede en welvaart moet dat ondragelijk voor ons zijn. Hier komt de gemeente des Heeren samen voor de bediening van Woord en Sacramenten! Is God het niet waard om een schitterend huis te hebben? David had er last van dat hijzelf in een paleis woonde, maar dat de Heere geen tempel had. En trouwens, voor buitenstaanders cn jongeren zou het ook geen verheven indruk van de kerk geven. Hoe mooi moest de tempel wel zijn! En natuurlijk ging het toen ook niet om de uiterlijke pracht, maar om de overeenstemming met het eigenlijke. Dus het gaat ook niet alléén om de vorm. Maar omgekeerd kan ook niet. Want als we de heerlijkheid van Zijn dienst kennen zal vanzelf onze houding daarop gericht zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen