450 Jaar Reformatie

In onze gedachten zien wij Luther als aangeklaagde staan voor de rijksdag van Worms.

Hem wordt de vraag gesteld of hij zijn boeken met hun inhoud wil terugnemen en herroepen.

En dan antwoordt Luther: „Neen, tenzij ik overtuigd worde door de uitspraken van de Heilige Schrift; want ik geloof noch de Paus, noch de conciliën, daar het vaststaat, dat zij dikwijls gedwaald en zichzelf tegengesproken hebben. Mijn geweten is gevangen in Gods Woord, daar het noch veilig, noch eerlijk is, tegen het geweten te handelen. Hier sta ik, ik kan niet anders. God helpe mij, Amen."

En als hij uit de vergaderzaal van de rijksdag terugkomt, roept hij blij uit: „Ik ben erdoor, ik ben erdoor."

Hij was niet bezweken.

Dit ogenblik in Luthers leven is een historisch ogenblik geweest van de grootste betekenis.

Hij, de eenvoudige boerenzoon, de arme monnik, hij staat hier tegenover de keizer, de bisschoppen en kardinalen, vast, onwrikbaar steunend op zijn geloof en op zijn geweten.

En dat geweten weet zich vast in Gods Woord.

Hier staat de geloofsheld, die de Kerk beweegt, de Reformator.

Luther, en dat is de reformatie geweest, heeft het Evangelie, dat vast geklemd en verstikt zat in cle verstijvende greep van de scholastiek, uit die dodelijke greep losgewrongen.

Daarmee heeft hij aan de kerk het Evangelie, de volle Christus der Schriften weer mogen terug geven. Hij heeft het weer mogen prediken: Sola gratia, alleen uit genade, sola fide, alleen door het geloof, en sola Scriptura, alleen de Schrift.

Dit geldt ook vandaag nog ten volle. Men wijst dikwijls op de veranderingen, die in de Roomse Kerk gaande zijn, vandaag de dag en op cle verbeteringen, die plaats vinden.

Maar men vergeet dan maar al te gemakkelijk, dat de leer van de Roomse Kerk nimmer voor verandering en voor reformatie vatbaar is, omdat het leergezag van de Kerk volgens Rome goddelijk is.

Kardinaal Alfrink en ook Prof. Rogier uit Nijmegen, hebben dit met duidelijke woorden gezegd.

Dus dc leer van de Roomse Kerk, dat bij de genade noodzakelijk de verdienstelijke werken van de mens moeten komen en dat de leer van het zalig worden uit genade alleen vervloekt is en dat ook degenen, die dat leren vervloekt zijn (concilie van Trente) kan nooit veranderd worden.

Vrienden, ik wil jullie met alle nadruk opwekken de beginselen der reformatie te bestuderen, in verenigingsverband, maar ook persoonlijk.

Dit is zeer noodzakelijk ook voor deze tijd.

Het valt ons altijd weer op, welk een belangrijke rol middellijkerwijs de studie heeft gespeeld bij de geboorte der reformatie.

Ik noem slechts één voorbeeld. Aan de Universiteit van Wittenberg, waar Luther professor was, kwam op een gegeven ogenblik Melanchton, een groot geleerde op het gebied van Hebreeuws en Grieks.

Zijn arbeid op dit terrein en de colleges, die hij in deze grondtalen van de Bijbel gaf, zijn van beslissende betekenis geweest voor de levensloop van Lnther.

Immers door toedoen van Melanchton ging ook Lu ( her zich toeleggen op een ernstige studie van deze talen. En daardoor gaat hem vanuit de grondtekst van de Bijbel een geheel nieuw licht op. Hij ziet namelijk dan, dat het roomse begrip ..boete" berust op een foute vertaling door Hieronymus in de Vulgaat.

In Mattheüs 3 : 2 wordt namelijk geen boete, poenitentie, bedoeld, zoals in de Latijnse Vulgaat stond, maar een inwendige geestelijke ommekeer, de bekering. Dat is de betekenis van het daar gebruikte Griekse woord.

Plotseling trok nu voor Luther de nevel op. Voor Luther, die zijn rechtvaardigingsleer niet kon verenigen met het boetebegrip van de roomse leer, stond nu eindelijk het definitieve standpunt helder in de Heilige Schrift geboekstaafd.

We zien hier dat de kennis leidde tot bevestiging van een innerlijke ervaring. De geschiedenis der reformatie toont, hoe God wetenschap en genade niet van elkaar scheidt, maar ze elkaar kan doen verdiepen.

Daarom, vrienden, bestudeer de beginselen der reformatie opdat wij dit erfgoed der Kerkhervorming niet zouden verliezen.

Bovenal zij het ons er om te doen en zij het onze bede, dat wij deze beginselen niet alleen zouden weten, maar ze innerlijk, door het werk van de Heilige Geest in ons hart, zouden mogen verstaan om er ook uit te mogen leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen