Het laatste nieuws

Een gereformeerde dominee heeft kortgeleden zijn kleinzoon gedoopt met water uit de eikenbossen van Mamre. Een hervormde dominee gaat binnenkort zijn kinderen in zijn gemeente dopen met water uit de Joraaan. Dat wordt september, want hij moet zijn reis naar Israël nog maken.

Heilige-Land-Lopers hebben vele mogelijkheden. Wil het niet vervelend worden, maar aktueel blijven, dan moet je voor wat variatie zorgen. Dr. Buskes voegt er aan toe: Mocht ik binnenkort naar Israël gaan dan breng ik water uit het Suezkanaal mee. Ik preek dan over Jesaja 19 : 25: Gezegend zij mijn volk de Egyptenaars en Israël, mijn erfdeel."

Ik krijg intussen minderwaardigheidsgevoelens. Ik voel me een beetje bekocht. Mijn doopwater was maar heel gewoon water uit de kraan van de koster van een intussen verdwenen kerk in Utrecht. Ik ben te vroeg geboren."

Er is in de kerkelijke pers al de suggestie gedaan om een liturgisch water-centrum in te richten, met waters uit de verschillende delen van het Heilige Land. Vooral nu Israël door de laatste oorlog uitgebreid is, zou er een aardig assortiment zijn samen te stellen. De doopouders kunnen dan kiezen tussen b.v. het merk „dode zee" of een scheut „oude jabbok". Wordt het geen tijd om een oecumenisch waterschap in te stellen? Zodat de mensen in IJsland niet altijd gedoopt worden uit de pool-zeeën, maar de beschikking

kregen over liturgisch (Prof. Ridderbos). IJ-of Po-water.

We behoeven over dit probleem niet veel woorden vuil te maken. De mensen zoeken veel vonden. Het gaat alleen toch om de betekenende zaak in de doop uitgebeeld: dat mijn zonden door het bloed van Jezus Christus vergeven zijn, zodat ik niet mijn, maar mijns getrouwen Zaligmakers Jezus Christus eigen ben. Het eigendom te zijn van de Heere, daar komt het toch op aan in ons leven?

Dat geeft toch de enige zekerheid die nooit beschaamt?

Laten we toch oppassen dat de bij-zaken niet de voornaamste plaats in gaan nemen!

De Friese Zuidoosthoek

In de „Nieuwse Leidse Courant" werden enkele weken geleden enkele interessante dingen verteld over de hervormde en gereformeerde kerk in de zuidoosthoek van Friesland.

In 1905 stond het volgende in De Heraut: „De zuidoosthoek is droef vermaard. Dat land van donkerheid en van schaduwen des doods, die bevolking in wier midden de diepste armoede met haar vlijmend zwaard heerst, dat volk in wier hart het verderfelijke socialisme en anarchisme zo vruchtbaar bodem vonden."

SLEUTEL

In één van de hervormde kerken werd het slot verkeerd in de kerkdeur bevestigd, zodat ook de sleutel anders in het slot moest worden gestoken. De bedoeling was, om de duivel te misleiden en zo de toegang tot de kerk te verhinderen. Nog steeds werkt het slot op deze wijze.

TUCHT In de gereformeerde kerk waren veel tuchtgevallen, doch die betroffen voor een deel het „verzekeren tegen brandschade". Dit was geen vertrouwen op de Heere, maar op mensen. De catechisaties werden door de ouderlingen gegeven. Oude boeken vermelden dat een ouderling daar 75 cent per week voor kreeg.

BRANDEWIJN

Bij de vertimmering van een huisje voor kerkgebruik kregen de timmerlieden, als beloning, een fles brandewijn van 36 cent. Er was nog een interessant tuchtgeval.

Een broeder, die niet naar de kerk en de catechisatie kwam, verontschuldigde zich: „daar hij lijdende is aan een buitengewone slaapziekte, waartegen hij niets vermag en die hem zelfs etende en rokende kan overvallen".

EEN KORTE PAUZE

Tot slot een klein verhaaltje van een dominee, die halverwege de dienst de kansel verliet. Hij wandelde tussen de banken door, ging naar buiten en liep naar de w.c. van de buren. De kerk had blijkbaar zelf een dergelijke gelegenheid niet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen