Zending in Nigeria.

De Igede's en Gods geboden

De Igede's kennen eigenlijk maar drie zonden: moord, diefstal en opzettelijk vernielen van de bezitting van een ander. Deze drie overtredingen zijn echter bij hen alleen maar zonden, wanneer deze erg in het oog lopen. Moord is aleen moord als men iemand uit haat het leven beneemt. Wanneer een baby geboren wordt en het blijkt een hazelip te hebben, wordt dit kindje meestal gedood, maar dan is het volgens hen geen moord. De goden hebben immers ook een hekel aan het kind, want anders zou het geen gebrek hebben. Wanneer een dief, die op heterdaad wordt betrapt, door een woedende volksmenigte onthoofd wordt, noemt men dit ook geen moord. Men beschouwt het ook niet als moord wanneer leden van een andere stam op lafhartige wijze overvallen en onthoofd worden, zoals laatst met de Ibo's gebeurde. De uitleg van de Heere Jezus over het zesde gebod kent men helemaal niet. Daarin zegt Christus, dat men zijn broeder in zijn hart heeft gedood, als wij hem ten onrechte haten.

Diefstal is alleen zonde wanneer door iemand van een ander dorp iets wordt ontvreemd. Maar als men geleend gereedschap van een buurman niet terug geeft, is dit geen diefstal. Een buurman beschouwt men altijd als een bloedverwant. Neemt men van hen, in wiens huis men verkeert, iets van de overvloed weg, dan wordt dit niet als diefstal aangevoeld. Hieruit komen allerhande narigheden voort. Huisjongens blijken na enkele jaren dieven te zijn, maar men noemt het geen diefstal.

Van het eerste cn tweede gebod van de Wet des Heeren weet men totaal niets af. Misschien heeft men zekere eerbied als de naam „Ohe" wordt gebruikt, maar niet omdat die naam voor hen zoveel betekent.

Van het vierde gebod zijn zij wellicht nog meer vervreemd dan van de eerste drie geboden. Om de vijf dagen wordt markt gehouden, zondag of geen zondag. Dat brengt allerlei verwikkelingen mee in verband met de kerkgang. Voor velen heeft de markt een grotere aantrekkingskracht dan de kerk. Het gebeurt dat men naar de kerk komt, met de koopwaar op de fiets gebonden, om na de dienst naar de markt te kunnen. Sommigen hebben nog een andere uitweg gevonden: zij gaan vóór de dienst naar de kerk, offeren daar een penny (-l'/o cent) en gaan dan zo vlug mogelijk naar de markt. God is in elk geval tevreden gesteld, denkt men.

Hoe diep zit het heidendom in het hart van deze mensen! Bij de trouwste kerkgangers word je deze ontsporingen gewaar. Aan dc afgoden offert men een kip om hen gerust te stellen en op zondag geeft men een penny om Gocl tevreden te stellen.

Door zendeling Commelin zijn deze mensen meer clan eens in de prediking gewaarschuwd. En wat is het resultaat?

Met een goedige blik kijken ze de prediker aan, knikken cn zeggen „ohigwu", dat „goed" betekent, maar de volgende zondag ontmoet je deze mensen, met een mand op het hoofd, op weg naar de een of andere markt. Tegen de zonde kan wel gewaarschuwd worden, maar de overtuiging van schuld is altijd het werk van de Heilige Geest.

Betreffende het vijfde gebod is er wel enige kennis. Dit is gelukkig, want het maakt de samenleving mogelijk tussen ouders en kinderen, tussen dorpelingen en hun dorpshoofd, tussen familiegroepen cn hun chief.

Jonge mensen worden in de regel meer geacht dan ouderen, vooral als zij „gestudeerd" hebben (zeven klassen lagere school) of „student" zijn (op de u.l.o.). Maar dit is misschien wel de geest van dc moderne tijd, zoals in Nederland,

waar de provo's door velen meer geacht worden dan de ouderen, die veel ervaring hebben van het leven.

Het zevende gebod kende men eigenlijk ook niet; overspel en echtbreuk waren geoorloofd. Omdat het voor een jongeman moeilijk is om voor de vereiste bruidschat te zorgen, is het geoorloofd om in het geheim overspel te bedrijven met een meisje van een ander dorp. Niemand zal dit ten kwade duiden. Echtbreuk wordt meer als schade dan als zonde beschouwd. Als de vrouw wegloopt (de man zal niet zo gauw er vandoor gaan) betekent dit verlies van het geld, dat men aan de bruidschat betaald heeft. Als dit geld maar terug betaald wordt, is de zaak weer gezond. Huwelijkstrouw, gebaseerd op liefde, zoals in Gods Woord wordt voorgeschreven, kent men niet. De basis van het huwelijk is alleen materieel: een vrouw betekent een werkkracht en het middel om aan kinderen te komen en kinderen betekenen weer geld!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen