JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Een welgelegen dag

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een welgelegen dag

5 minuten leestijd

En als er een welgelegen dag gekomen was, toen Ilerodes op de dag van zijn geboorte een maaltijd aanrichtte voor zijn groten, en de oversten over duizend, en de voornaamsten van Galiléa, enz.

I

Een welgelegen dag

(Markus 6 : 21-29) Herodias was bezet met grote baat tegen Johannes de Doper. Zij haatte deze ruige Jordaanprediker met een dodelijke haat. liet was ook geen wonder, want Johannes had Herodes vierkant de waarheid in het gezicht geslingerd. Herodes leefde samen met een vrouw, die de zijne niet was. Er was huwelijksontrouw aan de zijde van Herodias, want zij had haar wettige man verlaten en het was Herodes niet toegestaan om in concubinaat met haar te leven. Openlijk had Johannes de Doper het tegen Herodes gezegd: et is u niet geoorloofd haar te hebben. Dit had kwaad bloed gezet bij Herodias en zij was vast besloten om zich op Johannes te wreken. Ze had het eindelijk zo ver gekregen dat Johannes in de gevangenis was geworpen. Maar ze kon Ilerodes nog niet zo ver krijgen om Johannes te doden, want de laffe viervorst vreesde het volk, omdat zij hem hielden voor een profeet. Het wachten was nu op een welgelegen dag. Herodias, de gewillige slavin van Beëlzebul, het hoofd der helse slaven, wachtte op een geschikt ogenblik om haar woede te koelen. Die welgelegen dag kwam.

Herodes vierde zijn geboortedag. Deze dag was voor de tetrarch een dag vol van eer een luister, w r ant Ilerodes hield van feestvieren. Deze welgelegen dag werd een dag vol van oneer en schande. Zij zette de kroon op al de schuldige dagen en daden van Herodes.

De viering van onze geboortedag, trouwdag of herdenkingsdag kan een welgelegen dag voor satan zijn. Ook onze bijeenkomsten, onze feestjes en uitgaansdagen kunnen geschikte ogenblikken voor satan zijn om zijn boosaardige voornemens door middel van zijn handlangers ten uitvoer te brengen. Absalom hield zijn schaapscheerdersfeest en nodigde al de zonen des konings.

Temidden van het feestgedruis toen Amnons hart vrolijk was van de wijn, werd hij in koelen bloede vermoord. De zonde ligt op zulke welgelegen dagen voor de deur. Er kan ruzie uit voortkomen, haat en nijd vieren dan dikwijls hoogtij. Het feestgedruis belet ons dan het nadenken, de mensen verliezen dan hun matigheid en ingetogenheid. Denk maar aan de ijdele carnavalsfeesten en de ijdele kermissen, die gehouden worden met al de gevolgen van die. Job wist dat en daarom vroeg hij de Heere om schuldvergeving voor zijn kinderen. Job wist dat op zulke dagen de gelegenheid om te zondigen groter was dan in normale omstandigheden. In Job 1 vers 5 lezen we dan ook: „Het geschiedde dan als de dagen der maaltijd omgegaan waren dat Job heenzond en hen heiligde, en des morgens vroeg opstond en brandofferen offerde naar hun aller getal; want Job zeide: misschien hebben mijn kinderen gezondigd en God in hun hart gezegend. Alzo deed Job al die dagen".

De welgelegen dag is aangebroken. Ilerodes is jarig. De maaltijd staat aangericht voor de „groten", waardoor we verstaan de aanzienlijkste vertegenwoordigers van het burgerlijk bestuur. De oversten over duizend waren ook uitgenodigd, dit waren de hoofdofficieren. En tenslotte de voornaamsten uit Galiléa. Onder dit uitgelezen gezelschap waren de fuifnummers goed ver-

tegenwoordigd. Zie de wijn fonkelen in de glazen. Zie de keur van gerechten, die worden opgedist. Die lierodes weet zijn gasten te ontvangen, de kwinkslagen zijn niet van de lucht. Het is toch maar een eer om van de partij te zijn, om te behoren tot de „groten" en de „voornaamsten" van Galiléa. En in de kerker zucht de heraut van Christus. Maar wie denkt daar nu aan? Herodes in elk geval niet. Hij „voelt" zich temidden van al deze „grootheid". Maar al denken de meeste feestvierders niet aan Johannes de Doper, Herodias, de trawan te van satan, denkt er wel aan. Het geschikte ogenblik waarop ze zal toeslaan is nabij. Het hoogtepunt van het feest is nu gekomen, de dansen zullen beginnen. Zijn er onder de lezers soms nog mensen, die het dansen zien als een onschuldig vermaak? Zie dan eens waartoe deze ijdele, wulpse dans heeft geleid. Ja maar, onder het oude volk van Israël werd toch ook gedanst? De dansen en reien onder het oude bondsvolk waren aan het godsdienstig leven niet vreemd en droegen meestal een hoog zedelijk karakter. Deze dans, waar hier sprake van is, was een produkt van de z.g.n. Grieks-Romeinse beschaving, het was uitgesproken een produkt van de hel, zoals in het vervolg wel zal blijken.

Wie gaat daar vooraan? Het is Salome, de dochter van Herodias. Zie haar de hartstochten prikkelen, zie haar een zondige keten smeden om de harten der toeschouwers. Welk een machtige invloed kan zulk een ijdele, wulpse dans uitoefenen op verhitte gemoederen. Welk een aantrekkingskracht heeft zulk een dans als het brein door drank beneveld is. De duivel weet met zulke dansen zijn voordeel te behalen. Laten we onze ogen niet sluiten voor de verderfelijke invloed, die er uitgaat van het voorportaal der hel. Dit zit waarlijk niet alleen in het dansen, het één is een gevolg van het ander. De boze heeft zijn netten gespannen in de bioscoop, op de beeldbuis, op de ijdelheidskermis, in de kleding of de ontkleding van de mens en in nog zoveel andere dingen meer.

Zie hoe Herodes wordt behaagd. Eerst is hij door de moeder betoverd, nu is het de dochter, die zijn boze lusten prikkelt. Salome beneemt hem de laatste heerschappij over zijn geest.

Herodes is niet anders meer dan een gevangene van zijn eigen hartstochten. Het worgkoord is om zijn hals gelegd en satan staat gereed de strop toe te halen. De wijn is een spotter, de sterke drank is woelachtig, al wie daarin dwaalt zal niet wijs zijn. Dit blijkt wel wanneer Herodes de fout begaat om temidden van het grote gezelschap aan Salome het voorstel te doen om te eisen wat zij het liefst zou willen.

Niemand zal nu nog durven beweren dat de vreze Gods aan deze plaats was. Laten we dan ook ophouden om verkeerde dingen goed te praten. Let op de gevolgen van deze „welgelegen" dag, zoals in het vervolg nog zal blijken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1967

Daniel | 16 Pagina's

Een welgelegen dag

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1967

Daniel | 16 Pagina's