Een rubriek voor en van onze jeugd

De vorige keer hebben jullie je best kunnen doen op de eerste vakantie-puzzel. Vonden jullie het erg moeilijk? Nu vandaag krijgen we de tweede. Deze is veel gemakkelijker dan de vorige. Je weet dat je je oplossing nog niet in moet zenden; dat doen we pas als ook nummer drie geplaatst is. Je ziet wel hoe je het nu doen moet. Ieder volgende naarn begint met de laatste letter van de voorgaande. Het zijn alle bijbelse aardrijkskundige namen. Ze komen ook alle dus in de Bijbel voor. Iedereen mag meedoen. Hoe meer hoe liever.

Hier volgt de omschrijving: 2G—27 een berg 27—28 een van de 7 gemeenten in Klein-Azië 28—29 rivier in Syrië

Zo jongelui, jullie kunnen weer veertien dagen vooruit. Doe je best. Ik laat nu nog een gedicht volgen, wat ik kreeg van Maaike Duinkerke uit Tholen. Je zou haast denken dat Maaike een vissersdochter is. Toch is dat niet zo hoor, al woont ze wel in een vissersplaats.

DE DRIE VISSERSKINDEREN

Zij waren met hun drietjes thuis, Twee zusjes en een broertje; De vader zwalkte op 't ruime sop, Op 't kerkhof rust de moeder.

De lucht betrok, de wind stak op, Al had hij lang gezwegen, En eer het nacht was, was de wind Tot een orkaan gestegen.

Hij zweept de golven hemelhoog, Niets kan 't gevaar vermind'ren; Hij jaagt de schrik in menig hart, Ook in het hart der kind'ren.

Och, was toch vader niet gegaan, Zucht Lize, wringt de handen, Het schip is oud, zucht Toon, Dit geeft gevaar voor stranden.

Klein Mieke is reeds lang te bed, Zij voelt het hutje kraken; Zij hoort ook wat haar broer en zus Daar met bezorgdheid spraken.

Zij vouwt haar handjes saam en bidt: Ach Heer', bewaar onz' vader, Wij hebben ook geen moeder meer En niemand is ons nader.

Gij zult het toch wel zeker doen; Wij kunnen hem niet missen, Want Toon, die is nog veel te jong En hij kan nog niet vissen.

Zij steekt het hoofdje buiten 't bed En zegt: Heb maar geen zorgen, Want vader komt, ik heb gebeên, Hij komt gewis wel morgen.

Des morgens ging zij vroeg naar 't strand, Zat eindeloos te dromen; Maar hoe men keek en wie men vroeg, Geen die iets had vernomen. En menig arrne vissersvrouw En tuurde in de golven.

Was ook haar man, haar zoon In 't zilte nat bedolven?

En velen keerden behouden weer, Naar eigen dierb're panden. Maar wie men sprak en wie men vroeg Geen die hem had vernomen.

De hele dag zit Miek aan 't strand Maar naar de zee te turen, En Lies en Toontje, hand aan hand, O, eind'loos lange uren.

En eindelijk, daar komt een zeil; Een schip is het, 't komt nader. Hun ogen trekken 't naar zich toe En Mieke roept: O, 't is vader.

En vader riep: Nu dat dit schip Deez' stormen kon trotseren En niet in duizend spaanders vloog, Dat is de hand des Heeren. Maar onze Mieke had gebeên, God wilde haar niet beschamen. Een biddend kind stilt zelfs d' orkaan. En al het volk zei: Amen.

Zo, dit was het dus voor ditmaal. Ik zou graag van jullie eens wat vakantie belevenissen horen. Schrijf me eens wat en doe er gerust eens een foto bij. Zijn er soms nog jongens en meisjes, die met bepaalde vragen rondlopen? Stel ze mij eens, dan kunnen we er samen eens over praten. Ik verwacht ook dat de leiders en leidsters hun beloofde medewerking eens gaan inlossen. Allen een hartelijke groet en tot de volgende keer D.V.

C. de Bode, ten Ankerweg 10 Thole n

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen