Een Woord op zijn tijd.

Een Woord op zijn tijd.

Er is blijdschap in de hemel, wanneer een mensenziel behouden wordt, en wanneer God genade betoont aan schuldigen. Maar er is ook blijdschap in de hemel wanneer God de ongerechtigheden van deze aarde wreekt en de vijanden van Zijn kerk ten onder brengt. Vroeger, in de eerste eeuwen na Christus, was Rome de grote vijand van Gods kerk. Zij was de grote hoer die alle volken verleidde tot zonde, tot afgoderij, om de keizer van Rome als God te aanbidden.

Zij was het die de getrouwen doodde, die de geboden van God bewaarden en het geloof in Christus. Hun bloed kleefde aan haar vingers, de grasperken van haar arena's waren doordrenkt van het bloed van de martelaren, en waren stomme getuigen van al het gruwelijke dat daar aan de Christgelovigen geschied was.

In die tijd ging er één algemene smeekbede der gelovigen naar Boven: „Hoe lang o heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet aan degenen, die op aarde wonen? " Hun werd geantwoord, dat zij nog een weinig tijds zouden wachten, totdat ook hun medebroeders gedood zouden zijn evenals zij. De God des hemels is taai van geduld. Lange tijd stelt Hij Zijn oordelen uit. Lange tijd moeten Zijn kinderen op aarde verdrukking lijden, zodat het soms schijnt, alsof God hen vergeten heeft. Maar zeker vergeet God het geroep van Zijn ellendigen niet. Daar is een God die op aarde recht doet.

De ure des oordeels voor Rome mocht ig uitgesteld worden voor vele jaren, zodat zij door kon gaan met haar on-- schuldig bloedvergieten, cle ure van haar oordeel is gekomen, op het onverwachts en hevig! De Allemannen de gesel Gods, werden door hem gebruikt om dit oordeel uit te voeren. De stad werd ingenomen en verwoest. Haar rook steeg op ten hemel. Een engel verkondigde de mare aan de wereld: „Zij is gevallen, zij is gevallen het grote Babyion, omdat uit cle wijn van de toorn van haar hoererij alle volken gedronken hebben."

Op dat ogenblik was er blijdschap in cle hemel onder de zielen der martelaren, omdat aan het martelaarschap der broederen een einde gekomen was. Er was blijdschap onder de engelen, omdat hun Heere, die zo lange tijd beledigd was door de ongerechtigheid van Rome zijn grote kracht getoond had in haar oordeel. Er was blijdschap beneden op aarde omdat de God des hemels getoond had dat Hij sterker was dan alle aardse machten, ja dan cle duivel zelf.

En allen tezamen zongen het volgende lied:

„Halleluja, de zaligheid, en de heer lijkheid, en de eer, en de kracht zij den Heere, onzen God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen