Vreugde in God.

Vader Abraham had van de Heere de belofte verkregen dat hij een zoon zou krijgen. Zou in de heilige linie de meerdere Izak geboren worden, dan was het dus noodzakelijk dat deze belofte werd vervuld.

En nu heeft de Heere niet op de tijd die Abraham en Sara wensten Zijn belofte vervuld, maar op de tijd Die Hijzelf daartoe bepaald had.

Och, ook hun leven zal het wel eens geweest zijn:

Zouden 7Ajn beloftenissen, Immer haar vervulling missen?

Maar door het onmogelijke heen heeft de Heere hen toch een kind geschonken. Ze waren beiden oud, en naar menselijke maatstaven gerekend, was de tijd voorbij dat Sara moeder kon worden.

Door het onmogelijke heen, leest ge het goccl, lezer en lezeres? Want zo gaat het in het leven der genade nog. Als onze verwachtingen afgesneden zijn dan kan het bij de Iieere alleen maar. Izak: zijn naam betekent „lachen". Lees de geschiedenis maar eens na, dan zult ge wellicht verstaan waarom dat hij zo genoemd werd.

Toch wordt er ook wel een nadere verklaring aan zijn naam gegeven, namelijk: Moge God mij toelachen. Met andere woorden: Moge de Heere mij Zijn gunst betonen. Nu, we weten allen wel dat dit in zijn leven waar geworden is. Hij, de zoon der belofte, heeft de Heere gevreesd van de dagen zijner jonkheid. Hóe kwam dat uit als de Heere zijn vader opdracht geeft hem te gaan offeren. Eer hij nog gehuwd was, scheen het of de Heere een voleinding zou maken. Toch was dit het doel des Heeren niet, maar wel om het geloof van Zijn kind Abram te beproeven,

Wat moet het geweest zijn voor deze man. Zeker, door genade cTe vader aller gelovigen, maar toch ook een mensenkind. En Izak was beën van zijn gebeente en vlees van zijn vlees.

Het was zijn enig kind. De Heere eist niet wat in ons leven, Hij eist alles, omdat Hij daar recht op heeft.

En dan: Hier is Izak een type van de gezegende Heere Jezus. Die gaf Zich vrijwillig over tot een Gode welbehagelijke offerande. Tot een rantsoen voor velen, opdat Hij vijanden weer tot God brengen zou.

De gewilligheid van Izak is een beeld van de volmaakte gehoorzaamheid van des Vaders Enige Zoon.

Eenmaal heeft Abram alles mogen verlaten: zijn land en zijn maagdschap. Ook heeft hij de zoon der dienstmaagd mogen wegzenden, hoewel hij naar het vlees zeer op hem gesteld was.

Maar nu: het kind der belofte offeren. Welk een oefening voor vader en kind. Abraham gewillig gemaakt en Izak gehoorzaam tot de dood toe. Maar in dit alles is een beeld getekend dat zij wat hadden wat de mens van nature mist. Zij wisten in alle beproevingen dat God de rotssteen huns harten was en hun deel in der eeuwigheid.

En Izaks naam heeft in zijn leven een kostelijke betekenis gekregen. Want niet het ijdel lachen der wereld heeft hij gezocht, maar in zijn leven is het bevestigd: Gij hebt mijn weeklacht en geschrei, veranderd in een blijde rei. Gelukkig is alleen hij en zij, die weet door genade, wat vreugde in de Heere betekent.

Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen