Gesprekken rond de eredienst
Wij, jongeren
Gebed voor Israël.
Gebed voor Israël. Wc krijgen nog steeds brieven binnen van lezers (en lezeressen!) Vóór ons ligt een brief, die nog wil inhaken op
ons stukje over de voorbede. Daarin was ook sprake van gebed voor Israël. De lezeres schrijft nu:
„Wij jongeren die leven in deze wereld worden de hele week, elke dag weer met haar gebeurtenissen geconfronteerd. Zij maakt in wezen deel uit van ons bestaan, kortom we staan er middenin, midden in alle narigheid, spanningen, (berichten over) oorlogen enz. enz. waar je steeds weer met je neus op wordt gedrukt. En dan is het zondag.... een dag dat je ongehinderd en in vrede naar Gods huis mag gaan en waar in het bijzonder de plaats is cm de Heere tc ontmoeten in gebeden en dankzegging.
Toen de oorlog in Israël uitbrak, 5 juni, kwam er een spanning over iedereen. Het sterkste wapen dat wij, Christenen, mogen en moeten gebruiken is uiteindelijk het gebed, daar mag je, nee móet je gebruik van maken en dat doe je dan ook. Dan komt zondag 11 juni. Er is door middel van alle mogelijke soorten berichtgeving een beroep gedaan op de kerken in Nederland voor Israël te bidden, de geref. gemeente incluis. Ik beken hier dat ik er zelfs behoefte toe gevoelde om samen mèt de gemeente die nood aan de Heere voor te leggen, maar.... er gebeurde niets, er werd niet gebeden voor Israël. Hiermee wil ik allerminst demonstreren dat in al onze gemeenten ook niet in het gebed aan Israël is gedacht, maar ze zijn er dan toch. Het directe, aktuele element wordt zo vaak gemist in onze kringen. De zondag vormt daardoor, voor mij tenminste, een zo grote tegenstelling d de eredienst tot de maandag en in bovengenoemd geval een tegenstelling tot de voorafgaande week. In diezelfde week is er al door andere kerken, ik meen uitgaande van de Ned. Hervormde Kerk, een bid-
stond gehouden. Is dit slechts vorm? Nee, dat kan ik niet geloven. De nietkerkclijke mens uit zich bij die gelegenheden in het houden van demonstraties waarin naar zijn gevoel de kracht ligt en de wei-kerkelijke mens betoont dit door middel van een bidstond. Ik zou zeggen, dat laatste is vanzelfsprekend. Daar wacht je niet mee. Aan die oproep, die samengaat met je innerlijke drang en behoefte, daar geef je direct gehoor aan." De lezeres schrijft ook nog dat ze het jammer vindt dat de gemeenten worden vrij gelaten om te collecteren voor Israël en dat pas na twee weken de mogelijkheid werd geopend om geld te storten. (Wat dit laatste betreft: dat kan bij een weekblad niet anders).
Tenslotte schrijft de lezeres clan: „Daarom vind ik het soms verdrietig hoe weinig de praktijk wordt ervaren in onze kringen. De gereformeerde gemeente is mij lief boven alle andere kerken. Dus ik bedoel geen kritiek op haar leer te hebben. Maar dc praktische kant is een zijde waar ik me wel eens aan stoot. Hierin zijn dingen die ik zo graag anders zou willen zien-Je wordt maar al te gauw meegesleurd in zon passieve houding."
Tot zover deze briefschrijfster.
's Zondags en door de week.
We zijn blij met de toon van deze brief. Het gaat helemaal niet om liefdeloos kritiek te leveren. Juist niet. In liefde voor onze gemeenten constateert deze lezeres met pijn dat zij iets mist. „Het directe, aktuele element wordt zo vaak
gemist in onze kringen", zegt zij. En speciaal nu. Je leefde die hele week gespannen mee met het volk Israël.... en 's zondags is het alsof er niets gebeurd is. Geen voorbede voor Israël. Nu kan het ook anders. Wij weten van één onzer gemeenten waar zelfs de preek begon met de gebeurtenissen in Israël. Maar we weten ook dat dit niet overal voorkomt. Hopelijk werken onze „gesprekken over de eredienst" eraan mee, dat er meer bezinning komt over deze dingen. Want het gaat hier niet alleen over het gebed voor Israël. Het gaat hier over heel onze houding tegenover de wereld. Hoe moet de gemeente in de wereld staan? In onze vorige serie over liet beroepsleven constateerden we hetzelfde. Velen voelen een grote tegenstelling tussen de kerkdienst 's zondags en het leven door dc week speciaal op je werk-
Hoe zou dat komen?
Omdat wij niet gewend zijn ons beroepsleven en het wereldgebeuren te betrekken in onze omgang met God. Dan komt het geestelijke leven apart te staan van ons leven in de wereld. En dan komt er kortsluiting. Dan staan we in de wcrekl zonder houvast, zonder verweer, zonder inzicht, zonder voorbede. En dan gaat het geestelijk leven verarmen, verschralen, zich beperken tot het zieleleven. Daarom willen wij een warm pleidooi voeren om het leven als een eenheid te gaan zien. Dat doet de Bijbel ook. Wij moeten ons met ons hele bestaan, met ons hart, maar ook met ons werk, en — net als Ilizkia — ook met de nieuwsberichten voor Gods Aangezicht stellen. Dan vergeten we in onze binnenkamer de wereld niet! En dan vergeten we in de wereld God niet! Dan liggen onze zonden — ook van nalatigheid — voor het oprapen. Maar dan is er in het verzoenend bloed van Christus ook een wonderlijke ruimte! Dan naderen we 's zondags uit het aards gedruis om Gods heilstem te horen in Zijn huis. Maar daar worden we ook weer toegerust voor de komende week: hoe onze wandel moet zijn in de wereld en wat onze visie moet zijn op het wereldgebeuren!
Die toerusting hoeft niet alleen van de kansel te komen. Hier ontdekken we het cloel van al ons kerkelijk werk: van de verenigingen, van dc zomerkampen, en ook van een blad als „Daniël". Zo kunnen we b.v. voor Israël mooi verwijzen naar de artikelen-reeks hierover in ons blad. Dan zal ook blijken welke visie de kerk heeft op Israël. Wat Paulus over dit volk schreef in de Romeinenbrief gaat nu wel bijzonder spreken!
De collecte.
We willen nu verder gaan met de eredienst. Op het „grote" gebed volgt de collecte. Ook over het collecteren schreven enkele lezers ons hun mening. Die meningen willen we dan nu laten horen. Iemand schreef: „Bij ons wordt er aan de uitgang gecollecteerd. Dit vind ik makkelijker en automatisch gaat het in rijen naar buiten." Toch is de collecte aan de uitgang minder juist. Dc collecte is niet iets bijkomstigs, maar hoort in de eredienst thuis.
Een ander schreef: „Waarom wordt er met „geld pakken" niet gewacht tot de te zingen Psalmverzen voorgelezen zijn? Hoe de voorlezer ook zijn best doet, niemand luistert en allerwege hoort men geritsel enz., terwijl de Psalmen zich daarvoor toch niet kunnen lenen, en men tijdens het voorspel nog tijd genoeg heeft." Inderdaad, je kunt beter eerst naar het voorlezen luisteren. Dan besef je beter wat je gaat zingen. Maar onder liet zingen word je weer afgeleid dooide collecte. Daarover schrijft een lezer: „Verder vind ik het collecteren onder het zingen maar hinderlijk en uiteindelijk ook oneerbiedig. Je krijgt nu dat de helft niet meezingt of ze mompelen of galmen maar wat, omdat ze hun gedachten er niet bij hebben. Laat ze dan een „dienst der offeranden" houden. Wat is daar eigenlijk op tegen? Geluk-
kig vangen veel organisten dit op door een langer voorspel te houden." Dat lange voorspel is ook volgens ons de oplossing. Dan is de collecte voorbij en dan kunnen we met aandacht zingen. Een aparte „Dienst der offeranden" vestigt ons inziens de aandacht tc veel op ons eigen geven. Wat onze rechterhand doet, mag onze linkerhand al niet weten! Dat is ook ons bezwaar tegen een open-schaal-collecte En het plechtig opheffen van een schaal met geld, zoals dat in sommige kerken gebeurt, legt ook teveel nadruk op ons offer. Overigens hoort in ons leven dat offeren wel voor te komen, maar dan voor de Vader,
Die in het verborgene ziet. liet is on/.e roeping om veel over te hebben voor de armen, voor dc kerk, voor evangelisatie en zending, en bij rampen die de kerk en de wereld treffen. Paulus wijdt in zijn 2e brief aan Corinthe twee hoofdstukken aan een collecte! En weet je hoe hij hun liefde opwekt? Met deze woorden:
, , Want gij weet de genade van onze Ileere Jezus Christus, dat Hij om uwentwil is arm geworden, daar Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede zoudt rijk worden!"
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 juli 1967
Daniel | 16 Pagina's