Vraag naar gezangen in Chr. Geref. Kerken

ENKELE APARTE HAPJES......

„In de Christelijke Gereformeerde Kerken wordt de laatste tijd meer dan eens de vraag gesteld, of in de kerkdienst niet meer gezangen kunnen worden gezongen. Men beperkt zich tot op heden tot het bekende twaalftal „Enige Gezangen" plus het Ere zij God.

ONRUST

Ds. J. H. Velema wijst in De Kerkklok, het orgaan van de classis Apeldoorn, op kwesties, die het kerkelijk leven al beroeren, zoals de nieuwe vertaling en de nieuwe psalmberijming. „Nu ook nog de gezangenkwestie op de synodale agenda plaatsen, lijkt de knuppel in het hoenderhok te gooien en de onrust in ons toch al zo gevoelige kerkelijk leven vergroten".

Alles bestaat uit drie dingen.

Ds. Velema noemt drie redenen, waarom in de Christelijke Gereformeerde Kerken geen gezangen worden gezongen: historisch principieel en praktisch.

Allereerst is de Afscheiding in 1834 verhaast door het verzet tegen de gezangen, zoals die destijds in de Hervormde Kerk werden gezongen, waarin de hele verziekte theologie van die dagen doorklonk.

De principiële reden luidt kort geformuleerd: In Gods huis alleen Gods eigen Woord als antwoord op Zijn Woord. Daarom geen menselijke gezangen, zoals prof. L. H. van der Meiden in de jaren dertig uiteenzette.

Tenslotte leert de praktijk, dat wie het aantal gezangen gaat vermeerderen, meewerkt aan de verdringing van de psalmen. Dat noemt ds. Velema een kwalijke zaak". (De Rotterdammer)

Ds. Velema is clan niet alleen!

Even politiek

„Misschien is het al een oud verhaaltje, maar wij hebben het voor het eerst vernomen toen wij kortgeleden in Spanje waren. Het ging over een heel dure papegaai, die ergens te koop zou zijn geweest. Als wij er de hand op hadden kunnen leggen,

zouden wij deze papegaai graag aan het Kuyperhuis ten geschenke hebben gegeven. En ziehier waarom. De eigenaar beval het dier aan met de volgende woorden: „Een hoogwaardige soort papegaai, moeilijk te verzorgen! Als het dier u bevalt, koop het en let niet op de prijs. Het is een wonderbaar dier, het luistere naar de naam Democratie. 't Is een politieke vogel. Kijk, het heeft een draad aan elke poot. Als u zo goed wilt zijn: trek dan even aan de groene draad, daar aan zijn rechterpoot. Dan gaat het dier spreken als een aanhanger van rechts. Trekt u daarna aan de rode draad, die u ziet aan zijn linkerpoot, dan zult u hem horen redeneren als een aanhanger van links...".

Een aanstaande koper is meteen overtuigd en verrukt: „Ik neem die vogel, cle prijs doet er niet toe, die haal ik er wel uit". Die koper was (helaas) een Turk. Maar, zo zegt het verhaal, toen hij de papegaai in handen en betaald had, keerde hij zich nog even om en zei: „Tja, maar wat zegt de vogel als ik aan beide draden tegelijk trek? " Vóór de eigenaar kon antwoorden, riep de papegaai: „Dan val ik om, domkop!"

Een gemiste kans voor ons om ons verdienstelijk te maken, dachten wij. Hadden wij deze vogel een plaats kunnen geven in het Kuyperhuis, men zou er ongetwijfeld onmiddellijk aan beide draden getrokken hebben en van het gevleugeld orakel het enige juiste woord hebben vernomen, dat (naar wij menen) op deze partij past — maar dat haar leiders niet gevonden hebben — : omvallen!

EERLIJK: wij zijn doodmoe van het gedoe van deze partij: links, rechts en nóg wat; nu evangelisch, radicaal-evangelisch zelfs. En niemand weet wat met zulke lege leuzen aan te vangen".

(„Tot vrijheid geroepen") De waarheid is hard!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen