Een rubriek voor en van onze jeugd

Ons werk in de jeugdverenigingen, waarheen en hoe?

(3)

Reeds meer dan 100 jaren geleden kwamen pedagogen tot het inzicht dat de school van die tijd verkeerd werd gebruikt: men kent nu veel meer waarde toe aan de oefening om zich de behandelde leerstof eigen te maken. Al zijn we het met al die theorieën niet of niet geheel eens, toch is de kern juist n.1. dat de „hoor"-school moet worden omgezet in een „doe"-school. Niet horen, luisteren, is hoofdzaak, maar doen. Voor onze jeugdverenigingen geldt dit ook, we zullen dus onze jongens veel meer moeten inschakelen bij de bespreking en behandeling van onderwerpen. U zult daartoe ongetwijfeld een onderwerp uit de Bijb. Gesch. laten behandelen, maar wat komt daarvan terecht? Die onderwerpen zijn te moeilijk en dan wordt er maar wat overgeschreven uit een boekje of van een oudere broer, die dat onderwerp ook eens heeft behandeld. Van eigen werk en van een bestuderen van de stof is geen sprake. Toch is daar wel wat aan te veranderen. Laat een onderwerp bespreken door iemand in een referaat van ten hoogste 10 minuten. Daarna splitst U de vergadering in discussiegroepjes van 4 of 5 personen elk, die het onderwerp gaan bespreken en proberen die bespreking om te zetten in enkele vragen. Als de spreker weet, dat zijn onderwerp kritisch zal worden besproken, zal dit hem dwingen het goed te overdenken en zich te beraden op eventuele vragen. Hij zal dus intensiever met zijn onderwerp bezig zijn. En de toehoorders zullen goed luisteren of ze iets horen, waarop ze straks kunnen inhaken. Maar ook tijdens de discussie zijn ze intens met het onderwerp bezig, ze halen er de Bijbel bij, eventueel zelfs de Statenbijbel om de kanttekeningen te raadplegen. Van zo'n behandeling waarbij ze zelf geactiveerd worden, leren ze in een kwartier meer dan wanneer ze een uur moeten luisteren naar een nog zo goede spreker. Vanzelfsprekend moeten we er op letten, dat die discussiegroepjes met zorg worden samengesteld en dat er in ieder groepje tenminste één persoon zit, die door leeftijd, ervaring of kennis wat boven de rest uitsteekt, zodat hij ongemerkt als de leider van het groepje kan optreden en leiding kan geven aan de bespreking en het opstellen van vragen. Telkens om de ca. 3 maanden moeten die groepjes weer opnieuw worden samengesteld om daarmee te bereiken, dat ze niet „vastroesten" in een oude sleur, daardoor te veel willen overlaten aan anderen en om te waken tegen overheersing van sommigen. (Slot volgt)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen