Een rubriek voor en van onze jeugd

Ze waren er weer, de meisjes en jongens uit onze gemeenten, uit alle streken van het land. Ondanks het feit, dat vroeger begonnen moest worden terwille van cle bootreis, bleek het mogelijk op tijd — iets over half eif — te beginnen. Ver voor 10

uur waren al verschillende verenigingen aanwezig. Ds. Van de Noort opent cle vergadering, laat zingen Psalm 25 : 2 en G en gaat voor in gebed. Gelezen wordt Lukas 18 : 15 t.m. 27. Dan spreekt hij een kort woord ter opening, waarin de eerste voorzitter de kerkeraad dank zegt voor het afstaan van het

raad dank zegt voor het afstaan van het kerkgebouw. Aan H.M. de Koningin wordt een betuiging van aanhankelijkheid gezonden, gevolgd door het zingen van het „Wilhelmus" en „Mijn schilt ende betrouwe". Nadat het jaarverslag is voorgelezen spreekt ds. Van de Noort het onderwerp uit, dat hij al beloofd had vóór zijn ver-kiezing tot voorzitter.

ONESIMUS

In Colosse woont Filemcn, die een grote zaak heeft met veel knechts, slaven genoemd. Filemon behandelt zijn personeel goed. Hij is niet alleen een rijk man, maar heeft ook deze grote schat: de Heere te

mogen vrezen. Onesimus, een der slaven, maakt misbruik van het vertrouwen van Filemon: Onesimus beledigt en besteelt zijn meester, om daarna de vlucht te nemen. Zo hebben wij allen met de Heere ook gehandeld, Die wij beledigd hebben en van Zijn eer beroofd

en daardoor tot toorn verwekt. Onesimus is tenslotte in Rome terecht gekomen. Als de politie hem vindt, loopt hij kans gebrandmerkt en dus voor zijn leven als dief getekend, misschien zelfs gekruisigd te worden. Was hij maar nooit zover gekomen, dan had hij niet behoeven te vluchten. Als hij nu moet sterven, dan sterft hij als een zondaar. Hoe kan hij ooit zijn schuld goed maken? In zijn nood komt hij bij Paulus terecht, die in zijn huurhuis in Rome verblijft; hij kent hem wel; toen Paulus in Colosse was, bezocht hij ook de huisgemeente bij Filemon. Maar in die tijd wilde Onesimus misschien wel niets heb-

ben van hetgeen Paulus vertelde. De Heere brengt Onesimus in aanraking met het Evangelie en wel door Paulus. Die stuurt de ongelukkige Onesimus niet weg: Paulus kan hem juist zo goed begrijpen. Hij was immers ook zo diep ongelukkig toen de Heere hem, op weg naar Damascus, met zijn grote schuld bekend maakte? Paulus heeft toen de Heere Jezus leren kennen in schuldvergevende liefde. Daarom kan hij nu tot Onesimus spreken: Het bloed van de Heere Jezus Christus reinigt van alle zonden.

Ook Onesimus leert cle Heere Jezus kennen. Hij verwondert zich, dat voor iemand als hij is nog vergeving mogelijk is, dat hij door de Heere Jezus met God verzoend wordt.

Maar nu weet hij nog niet, hoe hij zijn schuld bij Filemon goed moet maken, maar Paulus wil zijn borg zijn en vraagt aan Filemon om Onesimus terug te willen nemen, en dan niet als slaaf, maar als broeder. Het valt voor Onesimus alleen maar mee.

Ds. Van de Noort wijst er met ernst op, dat ook wij, meisjes en jongens, met God verzoend moeten worden. „Die tot Mij komt zal Ik geenszins uitwerpen", heeft de Heere Jezus gezegd.

Na het zingen van Psalm 32 : 1 bedankt cle tweede voorzitter, de heer C. de Bode, ds. Van de Noort voor zijn mooie en leerzame onderwerp.

Onder het zingen van Psalm 100 : 1, 2 en 4 wordt gecollecteerd. De heer De Bode vraagt een zegen voor de maaltijd.

Iets over 1 uur wordt de bondsdag voortgezet. Na het zingen van Psalm 75 : 1 en 4 en gebed krijgt de heer J. Kruidenier uit Dinteloord de gelegenheid om zijn vertelling te houden over enkele voorvallen uit het leven van ds. C. H. Spurgeon.

SPURGEON

De grootvader van ds. Spurgeon was predikant. In zijn gemeente was een oude man, die vaak dronken was. Als Charles 10 jaar oud is, spreekt hij de dronken man aan: Durft u uw oude leraar zo'n verdriet aan te doen? De man komt tot inkeer. Als hij 14 of 15 jaar oud is, voelt Charles Spurgeon zich diep ongelukkig: zijn zonden klagen hem voor God aan; hij kan voor cle Heere niet bestaan. Op een zondag kan hij wegens een geweldige sneeuwstorm niet naar de kerk, waar hij gewoonlijk gaat. Hij kornt in een klein kerkje. De predikant kan niet komen en een eenvou-

dige man spreekt een ernstig woord, dat de Heere aan het hart van Charles heiligt. Nu kent hij maar een begeerte: zijn leven in 's Heeren dienst te mogen besteden als predikant. Hij is nog maar 17 jaar, als hij wordt beroepen in zijn eerste gemeente, waar veel grote zonden heersen: dronkenschap, diefstal, enz.

De Heere zegent zijn arbeid zeer kennelijk. Later komt hij in Londen, waar hij vaak voor een gehoor van wel 12.000 mensen sprak. Als zovelen van Gods knechten, die met zeer grote gaven en ijver zijn begiftigd, sterft hij vroeg.

SLUITING

Ds. Huisman wijst in een kort slotwoord op de beide prachtige onderwerpen.

Juliana van Stolberg, de moeder van Prins Willem van Oranje, heeft haar kinderen ingeprent: Kiest nooit het tijdelijk zoet voor het eeuwig goed. We moeten de Heere om een nieuw hart smeken. Die een nieuw hart ontvangen, ondervinden, dat het eeuwig goed nu in dit leven al begint.

Na het zingen van Psalm 73 : 14 eindigt ds. Huisman met dankgebed.

BOOTTOCHT

Toen we bijna zouden wegvaren, bleken Utrecht en Meliskerke niet op de boot te zijn. De politie trof ze bij de parkeergelegenheid niet aan. Het bleek, dat een bus

niet wilde starten. Gelukkig werd het euvel gauw verholpen.

Van de door de kapitein gegeven interessante toelichting hebben velen niets gehoord, omdat er zoveel tegelijk aan het woord waren.

Om half vijf waren we weer in Vlaardingen terug en ging ieder zijns weegs. Een onvergetelijke dag was ten einde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen