BIJBELLEZEN

* BIJBELLEZEN Wel, hoe vurig behoorden wij dan Gods Woord te beminnen, hoe naarstig ons daarin te oefenen! Hoe grote reden hebben wij om met David te zeggen in Psalm 119 : 72 en 103 „De Wet Uwes monds is mij beter dan duizenden van goud of zilver. Hoe zoet zijn Uw redenen mijn gehemelte geweest, meer dan honing mijn mond".

Laten wij Gods Woord van onze mond gaan, wij laten het leven uit onze ziel gaan. Hoe zoet is het leven dengene die naar de dood gaat! Van nature gaan wij allen naar de dood, ja liggen midden in de dood, maar uit het Woord Gods gaat een reuke des levens. Joh. 5 : 25 „Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u: e ure komt en is nu, wanneer de doden zullen horen de stem van de Zoon van God en die ze gehoord hebben zullen leven".

Vindt gij u bedroefd, bezwaard, mistroostig, over welke zaak het ook mag wezen, oefent u naarstig in Gods Woord en de liefelijke reuk, die daarvan uitgaat, zal u het hart verkwikken.

Het Woord van God is de wijnkelder van Christus, waarvan de Bruid in het Hooglied van Salomo spreekt: ij voert mij in Zijn wijnkelder, Hij verkwikt mij met bloemen en laaft mij met appels (Kanttekening 2 : 4 en 5). Vindt gij u verstokt, ongevoelig, dood, zelfs wanneer gij zit om te horen of te lezen Gods Woord, houdt evenwel aan in het lezen en horen van Gods Woord; zegt: eere, er is een reuk des levens in Uw Woord, laat mij die eens vernemen, opdat dit verstokt, ongevoelig en dood hart levendig mag worden.

(Uit een predikatie van Joos van Laren over 2 Kor. 2 : 16, gepredikt in Oost-Souburg op 27 juni 1649).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen