Er bestaat wel een IJzeren Gordijn!

3.

Is er in die streken iets te bespeuren van de invloed van Kohlbrügge?

We spraken met een vrouw van een dominee, die tevens werkte op het kantoortje van de kerkelijke administratie, waar alles erg sober en oud was. Toen we haar vroegen over het kerkelijk leven en de geschriften van de reformatoren, vertelde ze dat daar heel weinig belangstelling voor was en dat de boeken bijna niet meer te verkrijgen zijn. Ze moeten binnengesmokkeld worden. Samen met haar man las ze veel preken van Kohlbrügge, met veel genoegen en instemming. Ze wist dat deze man om zijn streng gereformeerde opvatting uit de vaderlandse kerk was geweerd en toen naar Elberfeld gekomen was.

Het leven als christen is wel mogelijk in O ost-D11 ilsland?

Of het leven als een werkelijk oprecht christen (mogelijk is? We zouden denIJzeren Gordijn! ken van wel, maar met veel moeite, strijd en verdrukking. Een andere domineesvrouw vertelde ons dat ze het moeilijk en arm hadden. De jongeren komen steeds minder in de kerk. Wanneer er nieuwe catechisanten komen moet haar man dat melden bij de Volkspolitie. Dan zijn de ouders, die deze kinderen sturen bij de staat bekend. Willen deze catechisanten later belijdenis doen dan moet de predikant dat weer melden bij de Volkspolitie. Er wordt dan aangetekend dat deze jonge mensen geen trouwe aanhangers zijn van de (moderne staatsideeën.

Ze vertelde dat de christenen tegengewerkt en geplaagd worden en niet meetellen in het openbare leven.

Haar zoon wilde, ondanks al de moeilijkheden en het slechte bestaan ook predikant worden. Hoewel voor alle studierichtingen subsidies of beurzen verstrekt worden (ook voor b.v. het gymnasium) kreeg haar zoon die niet, omdat hij gezegd had later predikant te willen worden. Hij wilde het nu reeds eerlijk opgeven. Het gevolg was dat ze

alles zelf moesten betalen, wat voor hen een zwaar offer was.

Hebben wij een taak voor deze christenen?

Deze vrouw was zeer eenvoudig gekleed. In Nederland komen we zo iemand niet meer tegen. Toen we met haar bovenstaand gesprek hadden, dachten we bij onszelf: Hadden we nu uit Nederland maar een mantel meegebracht. Zouden we haar maar wat geld geven?

Toen we haar vroegen of wc iets voor haar konden doen, was haar resoluut antwoord: „We lijden geen honger, we eten en gaan gekleed en de Heere voorziet ons van alles; we hebben alle reden om Hem dankbaar te zijn. Maar als u iets voor ons doen wilt dan vragen we u: Gedenk ons in het gebed opdat wij en onze kinderen ons geloof niet verloochenen, Gods naam niet onteren door ontrouw te worden aan Zijn woord en de belijdenis, want u kunt zich niet indenken wat het is om altijd onder dat regiem te moeten leven, waardoor we steeds getreiterd worden. Alles verzet zich tegen het Woord.

Nu vrees ik wel eens dat wij of onze kinderen het niet vol zullen houden en de strijd moe worden." Zij vertelde dit met tranen in haar ogen en hield op met spreken.

Toen liep ze naar een kastje en pakte daar de oude Lutherbijbel en zocht op Openbaringen 3 : 5 en 8 en las:

„Die overwint, die zal bekleed worden met witte klederen en Ik zal zijn naam geenszins uitdoen uit het bock des Levens en Ik zal zijn naam belijden voor mijn Vader en Zijn engelen.

Ik weet uw werken; ziet Ik heb een geopende deur voor u gegeven en niemand kan die sluiten, want gij hebt kleine kracht en gij hebt Mijn woord bewaard en hebt Mijn naam niet verloochend."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen