Zending in het Oude Testament.

(Vervolg op pag. SOS) Is er nog iemand, die overgebleven is van het huis van Saul, dat ik weldadigheid aan hem doe om Jonathans wil? U kent de geschiedenis betreffende Mefiboseth. Dat zulk een bovennatuurlijke liefde veel werde gevonden onder onze jonge mensen. Een liefde die wortelt in God. Want Christus geeft een gans verloren zondaar meer, dan Jonathan aan David geven kon, ja, meer dan alle koninkrijken der aarde.

het Oude Testament. Het is verkeerd te denken, dat de zcndingsgedachte pas na Christus' hemelvaart gemeengoed is geworden. In het Oude Testament zou dan niets of althans heel weinig over de zending zijn geschreven. In de regel worden de na-

men Ruth, Naaman en Ninevé genoemd en daarmee uit. Wij moeten echter eens nagaan wat Paulus in zijn Romeinerbrief schrijft in het vijftiende hoofdstuk. Daar heeft de apostel het over de verheerlijking van God: „Opdat gij eendrachtig, met één mond moogt verheerlijken de God en Vader van onze Iieere Jezus Christus." Dat schrijft hij aan de heidenen in Rome, die nu tot het geloof waren gekomen. En dan haalt hij teksten uit het Oude Testament aan, om te bewijzen dat de vruchten van het zendingswerk hun wortel hebben in de tijd van het Oude Verbond, zoals: „Daarom zal ik U belijden onder de heidenen en Uw Naam lofzingen. Weest vrolijk, gij heidenen met Zijn volk. Looft den Heere, al gij heidenen en prijst Hem, al gij volken!" Dit zijn aanhalingen uit de psalmen, uit Deuteronomium en 2 Sa-

muel, maar hij voert ook Jesaja spre-

Vervolg Zcndingsveld

kende in, als hij zegt: „Er zal zijn de wortel van Jesse en Die opstaat, om over de heidenen te gebieden; op Ilem

zullen de heidenen hopen." Opmerkelijk is ook wat de Heere Jezus na Zijn opstanding tot de elven sprak: „Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes en de Profeten en Psalmen." En wat stond daar beschreven, in het Oude Testament dus? Drie voorname dingen, namelijk dat de Christus moest lijden, van de doden moest opstaan en in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem. De zendingsgedachte stond dus beschreven in het Oude Testament!

De roeping van Abraham uit Ur der Chaldeën is een groot keerpunt in de wereldgeschiedenis en zeker in de historie van de zending. Die roeping maakt dat Abraham zal gaan naar het land der belofte, om tot een groot volk te worden. Uit dat volk zal Christus voortkomen, Die het grote Heilsplan zal uitwerken door Zijn dadelijke en lijdelijke gehoorzaamheid. Dit Heil, deze Blijde Boodschap, zal bekend gemaakt moeten

worden tot aan de einden der aarde. De dichter Guillaume v. d. Graft zegt van die roeping en het uitgaan van de aartsvader:

Een stem doorbrak de stomme ring van het bestaan waarin hij was besloten, hij wordt waterpas geschoven op de lange baan waarlangs hij voortaan voort zal gaan. De stilstand is voorgoed voorbij, de scherven van de eierschaal liggen verspreid over de taal en Abraham treedt aan het licht als een los woord uit een gedicht. Nog klam van het geboortezweet, blind als een vogel die niet weet hoe hij zich eenzaam redden moet buiten de banen van het bloed, ademt hij diep de vrijheid in: De wereld staat aan haar begin.

Abraham wordt de stamvader van Israël en dat volk wordt geroepen om lichtdrager te zijn onder de volken. Het licht van Gods verkiezing schijnt over Jakobs geslacht en langs deze weg wil de Heere hen „die verre zijn" met Zijn licht bereiken.

Wij kunnen het zo voorstellen: In de laatste wereldoorlog vlogen de bommenwerpers vanuit het westen Europa binnen. De piloten zagen niets dan donkere nacht onder zich vanwege de verduistering. Maar als zij de Zwitserse grens naderden, baadde daar alles in licht, want Zwitserland was een neutraal land. Ergens in Europa was licht als hoop voor de toekomst. Op deze wijze lag Israël als een licht temidden van een wereld die in het boze lag, met hoop voor de toekomst, waarin alle volken zouden delen, als de middelmuur zou verbroken zijn.

Bij nauwkeurig lezen zullen we het hele Oude Testament vol zien staan van zending. Zelfs Salomo haalt in zijn gebed bij de inwijding van de tempel de heidenen aan: „Aangaande de vreemde, die van Uw volk Israël niet zal zijn, maar uit verre lande om Uws Naams wil komen zal (want zij zullen horen van Uw grote Naam en van Uw sterke hand en Uw uitgestrekte arm) als hij komen en bidden zal in dit huis, hoor Gij dan.... opdat alle volkeren der aarde Uw Naam kennen, om U te vrezen gelijk Uw volk Israël."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen