Liefde!

Krachtens de val in Adam is elk mens hatelijk en elkander hatende. Toch heeft de Heere nog na de val natuurlijke liefde mogelijk gelaten opdat deze wereld niet een moordspelonk zou worden. Hij geeft liefde tussen man en vrouw, ouders en kinderen, maar ook tussen mannen als vrienden en vrouwen als vriendinnen. Een groot voorrecht is het als dit meer is dan natuurlijke vriendschap. Zo was dit met David en Jonathan! Neen, geen bloedsbanden waren tussen hen te vinden. Hier is een liefhebber die meer aankleeft dan een broeder. Zij waren zielevrienden en deze liefde is uit God, boven de natuur. Deze liefde is niet uit het vlees, zoals men helaas momenteel van homo-erotische zijde zelfs Gods Woord wil misbruiken. 't Is te banaal en te profaan zelfs maar hieraan te denken. Neen deze liefde wortelde dieper, vond haar grondslag in God. Zij was opgewekt door het verhalen Davids voor koning Saul van de trouw en bewarende hand Gods, in zijn leven ervaren. Onder het hierover tot Saul spreken werd Jonathans ziel aan David verbonden, ja, hij beminde hem als zijn eigen ziel. Deze liefde betekende voor Jonathan ontzaglijk veel zelfverloochening. Was hij niet de kroonprins, voorbestemd om zijn vader Saul op te volgen? Wat doet Jonathan? Troonsafstand! Hij maakte een verbond met David, gaf hem zijn mantel, ook zijn klederen, ja, tot zijn zwaard, zijn boog, tot zijn gordel toe! Dit is voor jonathan een geloofsdaad. Met zijn prinsenkleed op David te leggen erkent en aanvaardt hij David als de door God verordineerde en gezalfde, om straks

koning te worden in zijn plaats over Israël. Alles wat hem als de rechtmatige koningszoon en troonopvolger toekomt brengt hij over op David. Als David tot Jonathan kwam spreekt deze niet veel woorden maar betoont in daden hoe hij hem liefheeft! Als zo de meerdere David, ja, diens Grote Zoon, de van God Gezalfde Zaligmaker tot Zijn volk afdaalt, dan gaat hun ziel soms uit vanwege Zijn spreken. Dat doet de ziel troonsafstand inleven. Wij willen in onze doodsstaat zelf God zijn, God van de troon af en wij er op plaats nemen. Als God komt vallen we van de troon en moeten alle schorten van vijgebladeren worden weggeworpen. Zulk een verbintenis als tussen David en Jonathan, tussen God in Christus en Zijn volk wordt verbondsgewijze bezegeld. Aan Christus wordt de ziel verbonden, in geloof, hoop en liefde door de arbeid van de Heilige Geest. Er ontstaat een verborgen vereniging krachtens het eeuwige genadeverbond. Uit kracht van de gemeenschap met Christus wordt er ook gemeenschap der heiligen geboren. Zou ik niet haten die U haten en niet liefhebben die U liefhebben? Want hij had hem lief met de liefde zijner ziel! Deze liefde was wederkerig. David roept later uit: Ik ben benauwd om uwentwil, mijn broeder Jonathan; gij waart mij zeer liefelijk, uw liefde was mij wonderlijker dan liefde der vrouwen. Luther heeft eens gezegd: Wie liefde wil schilderen, zou God moeten schilderen, maar God is niet te schilderen, zo is ook de liefde niet te schilderen. Deze liefde verduurt de tijd. Deze liefde deed later David vragen:

Is er nog iemand, die overgebleven is van het huis van Saul, dat ik weldadigheid aan hem doe om Jonathans wil? U kent de geschiedenis betreffende Mefiboseth. Dat zulk een bovennatuurlijke liefde veel werde gevonden onder onze jonge mensen. Een liefde die wortelt in God. Want Christus geeft een gans verloren zondaar meer, dan Jonathan aan David geven kon, ja, meer dan alle koninkrijken der aarde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen