ONS GEBEDSLEVEN

ONS GEBEDSLEVEN

1. het gebed is onmisbaar. We zijn gedoopt. We gaan naar de kerk. Aan tafel lezen we uit de Bijbel. We houden onze kinderen voor de doop, sturen hen naar een christelijke school en zijn blij wanneer ze met Pasen belijdenis doen. We geven hen een Bijbeltje en leren hen als kind al hun handjes te vouwen. Daarin onderscheiden we ons van anderen, die hun kinderen zonder God willen opvoeden. Maar leven we daarmee werkelijk anders, of zijn het slechts verschillen die aan de oppervlakte blijven? Een mens is moeilijk te begrijpen en te doorgronden. Dit geldt niet alleen voor de verhouding tot de ander, maar ook tot onszelf. De mens is ook dikwijls t.o.v. zichzelf niet eerlijk en sust zijn geweten op schijngronden. Of nu het bovengenoemde echt inhoud voor U heeft kunt U nagaan door te vragen hoe het met Uw gebedsleven staat. Immers, zoals het lichaam ademt om in leven te blijven, zo ademt de levende ziel in het gebed. „Het gebed is de ademtocht van de ziel". Zonder gebed is de ziel dood en daarmee zijn ook alle uiterlijke vormen van godsdienstig leven dood.

Hoe is ons gebedsleven? Dit hoekje in „Daniël" is bestemd voor de dames. De meesten van U zullen een taak in het gezin hebben en daarom nemen we deze situatie als uitgangspunt. Deze tijd wordt gekenmerkt door haast en gejaagdheid. En dat zet ontegenzeggelijk zijn stempel ook op de huisvrouw, ondanks de vele luxueuze huishoudelijke artikelen. Bovendien heeft zij een veelzijdige taak: organiseren, met geld omgaan, leiden, helpen, troosten, huiswerk overhoren, onenigheid uit de weg ruimen, huishouden, 's Morgens wordt er allereerst op haar een beroep gedaan en dat gaat zo door tot 's avonds laat. Zelfs op zondag neemt het gezin haar in beslag. Is er dan nog wel tijd voor gebed: een rustig moment om alles aan de Heere te vertellen en alleen van Hem hulp te verwachten?

Veel huisvrouwen zullen het gevoel hebben dat hun dagtaak dit niet toelaat, 's Morgens bij het opstaan ontbreekt daarvoor de rust en 's avonds is zij dikwijls zo moe dat zelfs onder het avondgebed haar gedachten nog afdwalen. En zo gaat het ook met Bijbellezen. Maar laten nu de

moeders eens spreken, van wie de man voor enige tijd weg is of van wie de zoon op zee is? Is er dan ook geen rustig moment om die brieven van hen te lezen en ze ook te beantwoorden? Als er liefde en verlangen is, dan vindt een moeder, al heeft ze het nog zo druk, hier tijd voor. Bij veel dingen zeggen we dat we er geen tijd voor hebben, maar eigenlijk houdt het in dat we er geen zin in hebben. Als er een tijd in ons leven komt dat we God missen, dan gaan we Hem zoeken en verlangen naar de gemeenschap met Hem. Dan komt allerlei werk op de achtergrond te staan, omdat we ons zo ongelukkig voelen en niet meer kunnen opgaan in onze bezigheden van alledag. We willen weten wat de Heere in Zijn Woord zegt en belooft en zoeken Hem in het gebed.

Maar als we die onrust nu niet kennen, mogen we dan maar gewoon verder leven? We kunnen onszelf toch niet anders maken dan we zijn? In ieder geval kunnen we over onze situatie nadenken. Stel U eens voor dat U onverwachts ongeneselijk ziek wordt. U ligt op bed en U weet dat U niet meer beter kunt worden. Het leven zal niet lang meer duren en straks ontmoet U God. De tijd van genade is bijna voorbij. Nu is er nog een genadetroon en dat hebt U uw hele leven geweten, maar na de dood verandert die genadetroon in een rechterstoel, want U hebt God in uw leven niet leren kennen en daarom zult U straks een onbekende God ontmoeten. Dan zult U bemerken hoeveel tijd U in het leven besteed hebt aan dingen die zo onbelangrijk waren, terwijl U aan het belangrijkste geen aandacht hebt geschonken. Vooral in de achter ons liggende lijdensweken hoorden we zo dikwijls over de betekenis van het lijden en sterven van de Heere Jezus. Als God Zijn Zoon niet gegeven had, dan was het voor ons onmogelijk geweest om in het gebed tot God te komen. Nu kan het door de Middelaar: Iemand die bemiddelt tussen een rechtvaardig God en een zondig mens. Als we dat goed beseffen zullen we de Heere veel door Zijn Woord tot ons laten spreken en ook wij zullen onze stem laten horen in ons gebed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen