IN GROTE VERDRUKKING

IN GROTE

Rode terreur Wanneer de communisten het noodzakelijk achten, dat in een bepaald land de invloed van de kerken wordt gebroken, blijft het veelal niet bij atheïstische propaganda, nabootsing van kerkelijke gebruiken en inzettingen en reeksen beperkende verordeningen. Vervolging cn terreur behoren ook tot het communistische program van anti-religieuzeaktie.

Onlangs nog noemde D. M. Boogaard in dit blad enkele cijfers, die afkomstig waren uit officiële Russische bron. 'k Wil deze cijfers nog eens noemen. Opdat wij niet vergeten. In Rusland zijn tot nu toe door het rode regiem 6.675 priesters en 28 bisschoppen om het leven gebracht. Ook van andere landen zijn onthullende cijfers bekend. Zo werden na de communistische staatsgreep van 1948 in Tsjecho-Slowakije naar schatting 2000 tot 7000 geestelijken opgepakt en naar arbeidskampen getransporteerd. Dr. Tibor Kovacs, een in 1956 gevluchte Hongaar, vermeldt in zijn boek „Het drama Hongarije" een reusachtige razzia op geestelijken. In een nacht werden 10.000 geestelijken in Hongarije van hun bed gelicht en weggevoerd, zodat het gehele leidinggevende „kader" in een klap wegviel 1). En Ds. R. Wurmbrand, die 14 jaar doorbracht in de ondergrondse gevangenissen van Roemenië, schrijft in zijn geVERDRUKKING tuigenis: „Wij hadden honderden bisschoppen en monniken in de gevangenissen; mijn vrouw, die bij mij is, is bij ^•ooms-katholieke nonnen geweest.... Bijna alle rooms-katholieke bisschoppen zijn in de gevangenis gestorven. Ook zijn er onnoemelijk veel Orthodoxen en Protestanten in de gevangenis geweest." 2).

China en Noord-Korea

Ook in China hebben de communisten hard toegeslagen. Over de bijzonder geraffineerde manier van vervolgen en verraden in dit land, kan in het kader van deze artikelenserie niet veel gezegd worden. Dat is een hoofdstuk apart. Een hoofdstuk, waarvan vele protestanten nauwelijks weten, dat het bestaat. Uit een boekje, dat ik iedereen met klem kan aanbevelen, schrijf ik een veelzeggend citaat af: „In september (van 1958) volgden de gebeurtenissen binnen de kerken elkaar snel op. Er werd nu gelast dat de kerken een absolute eenheid zouden vormen. Om dit proces te vereenvoudigen, werd een groot aantal kerken gesloten.... De hoofdstad Peking, die ongeveer tachtig kerken had gehad, hield er nog maar vier over In Sjanghai, waar eens meer dan tweehonderd kerken een stad van 3.000.000 mensen bedienden, werd het aantal teruggebracht tot omstreeks twintig."

Met name in Noord-Korea zijn de communisten met ijzeren hand opgetreden. Hier zijn de christenen van de ene stad naar de andere, van het ene huis in het andere gevlucht, zoals de Ileere heeft voorzegd. Dr. Helen Kin, rondreizend ambassadeur voor Korea, heeft op het wereldcongres voor Evangelisatie, dat vorig jaar in Berlijn werd gehouden, het optreden van de rode heersers beschreven. In dit land zijn reeds 3.000.000

mensen om politieke of godsdienstige redenen om liet leven gebracht. Hierbij behoorden alle christenen! Dr. Kin besloot zijn verslag van doden en lijden met de opmerking dat „de tegenwoordige aanwijzingen erop duiden, dat in Noord-Korea geen kerk is overgebleven." 4)

Ik zag de hemel open

Cijfers geven maar iets weer van het werkelijke lijden der christenen in rode landen. Velen werden op ondragelijke wijze gemarteld. De reeds eerder genoemde predikant Richard Wurmbrand, die in het najaar van 1966 ook in Nederland sprak, heeft op ontroerende wijze dc martelingen in de gevangenis beschreven. Deze predikant, die met messen achter het oor werd gestoken, met ijzeren staven geslagen werd tot zijn benen braken, en met vier gebroken wervels de Roemeense gevangenis verliet, zegt over zijn gevangenschap: „Jarenlang heb ik nooit zon, maan, bloemen, sneeuw of sterren gezien en geen mens, behalve de ondervrager, die mij sloeg, maar ik kan zeggen, dat ik de hemel geopend gezien heb. Ik heb Jezus Christus gezien, ik heb de engelen gezien en wij waren daar zeer gelukkig."

Spionnage en infiltratie in dc kerken

Deze Ds. Wurmbrand beschrijft ook hoe de communisten erin geslaagd zijn de kerken volkomen naar hun hand te zetten, zodat ook kerken instrumenten worden van rood handelen. Nadat de overtuigde anti-communistische voorgangers zijn verwijderd, wijzen de communisten zelf via allerlei omwegen nieuwe kerkelijke leiders aan. Dit zijn bijna altijd mensen, die in een zware zonde gevallen zijn. De angst dat deze zonde, die de communisten bekend geworden is, ook aan de gemeenteleden bekend gemaakt zal worden, maakt velen tot willige werktuigen van het rode bewind. Deze lieden worden door dit bewind als de enige officiële vertegenwoordigers van de kerken aanvaard. Ds. Wurmbrand beschrijft ook het spionnagesysteem, dat men gebruikt om aan gegevens te komen over ambtsdragers. Zelfs in een kleine gemeente van zo'11 dertig leden, zijn er altijd wel vier of vijf, die voor de geheime dienst werken!

Tegen deze achtergrond wordt het begrijpelijk, waarom de vertegenwoordigers van de Orthodoxe kerken in Ruso land, wanneer ze in West-Europa komen, zo enthousiast zijn over het marxisme. Wurmbrand deelt daarover tref-

fende gegevens mee.

Co m m ii nistische taktiek Vele toeristen, die naar Oost-Europa gaan, zien de kerkdeuren daar open staan. En ze vragen zich af: Hoe is dat mogelijk? Is het communisme dan niet uit op de vernietiging van het christelijk

geloof? Het antwoord op deze vraag moet „ja" luiden. De communisten hebben van hun leer — de onomstootbare waarheid in hun ogen — nog niets teruggenomen. Maar deze leer eist niet, dat het christendom altijd in het openbaar moet worden vervolgd. Het marxisme vraagt evenmin, dat christenen altijd gevangen genomen moeten worden. Openlijke vervolging, concentratiekampen kunnen op een gegeven moment niet bevorderlijk zijn voor de communistische zaak. Op dat moment verdwijnt de openlijke vervolging om plaats te maken of voor een schijnvrijheid van de kerken of voor

een klein beetje werkelijke vrijheid. Lenin heeft voor dit optreden het „dogmatisch" fundament gelegd in een brochure, die getiteld is „De linkse stroming". Glashelder doet Lenin daar uit de rode verf, dat de communistische moraal, de leer van goed en kwaad, een heel andere is dan die van het christendom. De communistische moraal bindt zich niet aan vaste regels of geboden. Er is slechts één regel, die het zedelijk gehalte van een daad bepaalt, welke die

Ioofd, wat van belang is voor de vernietiging van de uitbuiters, voor de vestiging van de nieuwe, socialistische maatschappij. Letterlijk zegt hij: „Wij moeten elke krijgslist, elke truc, elke kunstgreep, elke sluwheid, elke onwettige methode, elke geheimhouding en bemanteling der waarheid gebruiken!". Deze leninistische trek beheerst, ondanks alle uiterlijke veranderingen het optreden van de communisten in alle politieke en kerkelijke zaken. Het is beslist noodzakelijk dit goed voor ogen te hebben en te houden!

Hoewel er hier en daar een vermindering van de druk merkbaar is, behoeven we daaruit dus geen conclusie te trekken t.a.v. de werkelijke gezindheid van dc communisten, t.a.v. van kerk en christelijk geloof. Communisme en christelijk geloof sluiten elkaar uit!

Onze houding tegenover het communisme mag echter niet louter bestaan uit een afwijzing. Wij zullen onze krachten moeten in zetten om de schrijnende plekken in ons maatschappelijk en sociaal bestel weg te nemen. Het pure kapitalisme, zo men wil: het ouderwetse liberalisme is evenals het communisme een loot van ontkerstend denken en handelen, die wrange, stinkende vruchten heeft voortgebracht. Wanneer wij geen belangstelling voor het maatschappelijke en sociale leven hebben, wanneer wij alles maar op z'n beloop laten en daarmee de verwoestende werking van de zonde in onze kapitalistische wereld aanvaarden, is onze houding onchristelijk, onschriftuurlijk. Want de liefde doet de naaste ook in het maatschappelijke leven, ook in het politieke leven geen kwaad.

Vóór en naast het geven van aandacht aan het maatschappelijk bestel, dient echter te staan het putten uit het Woord van God voor ons gehele leven. Geen Marx of Lenin kunnen ons een richtsnoer geven. Het richtsnoer, de bron van wijsheid, de weg ter zaligheid, is ons geopenbaard door de levende God. Zijn Woord liefhebben, eruit leven, door de kracht van de Heilige Geest, kan niet alleen ons persoonlijk leven vernieuwen, maar ook een stempel zetten op de maatschappij. Laten we dan aandoen, naar de Paulinische vermaning, „de gehele wapenrusting Gods, opdat gij kunt staan tegen de listige omleidingen (d.w.z. de sluwe methodiek) des duivels" (Ef. 6 : 11).

1.) Uitgave Het Spectrum, Utrecht. Prisma pocket hoofdst. IV over „Kerk en staat".

2.) Het Getuigenis van Richard Wurmbrand, verslag van het verhoor door een sub-commissie van de Senaat van de Verenigde Staten. Uitgave: I.C.C.C., blz. 11 (ƒ 1, 50).

3.) Leslie Lyall: „Ziende de Onzienlijke", uitgave Hoenderloo's Uitgeverij, Hoenderloo, (ƒ 2, —), blz. 108.

4.) „Gereformeerd Weekblad" (uitg.: Bout) van 28 - 1 - '67.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen